Druckschrift 
2 (1488)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Compēdiū theo. De ar. fidei

L

Incipit compedium breue et ꝑtue.aliquarū materia cōmuniuꝫ ad fidem et doctrinā catholicam ſpectantiūquod eidem cancellario aſcribitur ſedapparet eſſe ſuum.N iſto libello/ eſt quedā breuis ſum maria. vtilis tamen expoſitio. Primo de articulisEfidei. Secundo decemceptorum legis. Tertio ſeptem ſacramentorū eccleſie. Quarto ſeptē virtutū. Quīto de ſeptem petitiōibus cōtentis in oratione dominica. Sexto de ſeptem donisſpūſſancti. Septimo de octo beatitudinibus. Octauo. de vicijs/ tam nature qͣꝫvoluntatis. Tractatus primꝰde articulis fidei. Et primo quid ſit ſymbolum vnde dicatur.Imbolū eſtg Quutemn ſpectantiū/ compeomniū credendorū ad ſadioſa collectio. Quoniāvt ait caſſianus libro. vi.quicqͥd per vniuerſum diuinorū voluminum corpus immēſa diffundit̉ copia/ totum in ſymbolo colligit̉/ breuitate ꝑfectaDicit̉ autem ſymbolū a ſyn quod eſt conet bule quod eſt ſententia. quaſi collectioſententiarū. Uel vt alij volunt a ſyn qd̓eſt con bolum quod eſt fruſtū. quaſi fruſtorum id eſt capitulorū vel ꝑticularumfidei collectio. Secundū papiam ſymbolum eſt collectō aut pactum ſeu placitumquod fit homini cum deo.Quid ſit articulus

fidei vude dicatur.St autē articulus ẜm richardum de ſancto victore; indiuiſibili verietas deo. artās nosad credendum. Dicitur in dicta deſcyiptione veritas indiuiſibilis. quia articulus diuiditur. ſed ſtat in eo indiuiſiocredibiliū. Articulus enim de ſe inqͣꝫtumarticulus. eſt reſolubilis in articulosſiue in credibilia. peruerſitate tamen hereſum inualeſcente/ quedam que cōiungebantur in ſymbolo apoſtolorū poſteaoportuit diuidi. Uerbi gratia. Dicebātquidam chriſtū non verum eſſe hominēneqꝫ vere natum. Alij autem dicebant vere natum. ſed non vere cōceptum de virgine ſed corpus attuliſſe de celo. Un̄ ſancti patres vnum articulū in duos diuiſerunt. vt vnus eſſet articulus de conceptōne. alius de vera eius natiuitate. Et conſimiliter in alijs ex alia cauſa diuiſis. Etita lyindiuiſibilis in quibuſdam articulis priuat actum diuiſionis et poſſibilitatem. in quibuſdam priuat ſolum actū.ſic ſcilicꝫ quia ſunt quidā articuli qui ẜmaſſignatiōem apoſtolicam diuidunt̉.poſſunt tamē diuidi. At ſunt quidam articuli qui neqꝫ diuidūtur neqꝫ diuidi poſſent. Et nota in dicta deſcriptōne dicitur de deo. cum tamē articulus aliquisprima facie videat̉ eſſe de creatura Uerbigratia. Carnis reſurrectōnem. Ueruntamen om̄is articulus principaliter de deoeſt. vnde reſpectu articuli immediate tacti/ dicit damaſcꝭ. Non credimus reſurrectionem futurā. niſi diuina virtute. ſcilicꝫcooperante. Unde et hoc credit fides catholica. ſcilicꝫ promiſſam reſurrectōnemdiuina efficiendā virtute. Et ſic patetiſte articulꝰ de deo eſt. quia de diuina virtute/ noſtrā reſurrectōem operante. Iſtomodo omnes articulos qui vidētur eſſede creatura. facile cōtingit reducere ad diuinam virtutē. et ita ad deum. Item indicta deſcriptione dicitur artans nos adcredēdum. Et tamen voluntas libera eſtnec poteſt cogi vel artari. Sed qͣꝫuis involendo et conſentiendo non poſſit volūtas cogi/ quia quo ad hoc libera eſt; p̄ttamen allici et trahi in ꝯgnoſcēdo. qm̄ ſiintellectui bn̄ diſpoſito infundat ſe veritas ip̄m intellectuꝫ illuminās; neceſſe eſtveritatē ꝯgnoſcere. ꝯſequēs allicere.

B 5

A