Morales
24
¶ Ira que eſt motus ꝯcitatꝰ ad inferendum vindictā ꝓ malo ſibi vere illato .ſſit ẜm ordinē iurꝭ/ nō eſt de ſe vituꝑabil̓ſed reducit̉ ad irā zeli. vt in iudice vel ꝑiudicē. Secus ſi ex libidine ꝓprie vindicte principal̓r. vl̓ ſi iniuria nō ſit vere facta. ſꝫ ita leuiter ⁊ irrōnabiliter eſtimatIra eſt qn̄qꝫ naturalis paſſio. vt ī melancolicis ⁊ colericis. Qn̄qꝫ primꝰ motus. Qn̄qꝫ ſola impatientia. abſqꝫ appetitu vlterioris vindicte. Qn̄qꝫ refrigeratio quedā caritatis erga ꝓximū. citraodiū. In quibꝰ caſibꝰ aut nullū eſt de ſeaut veniale pctm̄ ¶ Ira q̄ eſt appetitꝰ deliberatꝰ vindicte ꝓprie. p̄ter aut cōtra iuris ordinē. ex ſe ⁊ vt ſic/ eſt mortl̓is. Preſertim ſi vindicta ſit notabil̓ detrimēti¶ De acedia.¶ ICediam diciLmus eſſe tediū interni boni.Que ex genere ſuo venialis ēqꝛ ꝯtrariat̉ nō caritati. ſꝫ eiuſdē feruoriFit āt mortalis/ dū ꝑ ea aut ex ea/ mortale crimē incurrit̉. vt omiſſio eoꝝ q̄ ſūtde neceſſitate ſalutꝭ. aut deſꝑatio de diuino auxilio. aut ſuijpſius interfectio ¶¶ Sola negligentiā mortalis ē/ ꝑ quaꝫid qd̓ ſub p̄cepto cadit omittit̉. qͣꝫuis culpabilior in exercitijs ſpūalibꝰ et hierarchicis vt ī miſſa. qͣꝫ ꝓphanis ¶ Ociumſanctū vite ꝯtēplatiū e ⁊ ſtudioſe/ debethomo qͣntū ex ſe eſt magis appetere; qͣꝫofficia vite actiue; p̄ẜtim cū obligatōe.imminēte tn̄ māifeſta neceſſitate; autſuꝑioris p̄cepto rōnabiliter accedentedimittēdū eſt ociū ꝓ caritate ꝓximorūInhabilis prorſus ad ociū ꝯtēplatīelaboret ipſe exteriꝰ ad ſui aliorūqꝫ profectum. Et ſi aliqͥs ad vtrūqꝫ valet/ velutambidexter/ magnā ꝑfectio ē. et mixturam hac ī ſtatu pn̄tis indigētie/ optimāiudicamus. ¶ Euagatio mētis tꝑe or̄onis ex p̄cepto debite/ ſi fiat ex deliberatocōſenſu. atqꝫ teneat̉; illa ſola interrumpit intētionē debitā orōnis. ⁊ facit vt p̄ceptū nō ſufficiēter adimpleat̉. niſi rurſus iteret̉ qd̓ ꝑ euagationē hāc infectūeſt. Quod tn̄ fieri/ aliqn̄ neqꝫ debet neqꝫ expedit. neqꝫ poteſt vt ī miſſa. aut duꝫbora p̄terijt. Ubi duꝫ euagationē; qͣntūcunqꝫ multa ſit/ ex deliberatione tenere
nō volumus/ tunc habitualis primariaet virtualis intentio p̄habita de orādovt debemꝰ/ ingiter vna manet. Exēplūeſt de ꝑegrinatione. ¶ Cōuerſio cordisad deū temꝑe orōnis/ qͣꝫuis ſit laudabilior ceterꝭ paribꝰ/ ſi ẜm verba ⁊ ſenſū orationis fiat; attamē iſtud nō eſt nc̄itatisqd̓ de illitteratis cōſtat. ⁊ in ꝑfecte contēplatiuis etiā nō raꝝ eſt. ¶ Impatientia ⁊ lāguida mollicies/ ⁊ effeminata cōpaſſio/ ⁊ mutabilitas ad omnē ventumſunt ex ſe vituꝑabiles ⁊ in culpā mortalem vergunt/ duꝫ exinde ea q̄ iuſſa ſuntfieri vel exeqͥ. ſcꝫ ⁊ veritas vite doctrineatqꝫ diſcipline/ relinquunt̉ ¶ Tediumboni/ ꝓueniēs ex difficultate oꝑis. autex malicia cōplexionis abſqꝫ culpa/ plꝰin iohāne qͣꝫ in petro/ auget meritum etlaudē iohānis. ſi et dum in ceteris ipſecū petro eqͣliter oꝑet̉. ¶ Difficultas inopere ꝟtutis ex aſſuefactiōe vicioꝝ proueniēs/ plꝰ de ꝑ ſe diminuit rōeꝫ laudiset meriti/ qͣꝫ auemētet. Tamē male habituatuſ qm̄ niſi ex maiori conatu; opꝰſimile ad bn̄ habituatū ꝑficere nequit;magis inde reddit̉ incicientaliter comēdandus ¶ Puſillanimitas qͣ quis ꝯͣ iudiciū ſuperioris ſui prudentioris reputat ſe minus iuſto obligari ad aliqͣ faciēdum. et pertinaciter refugit officia a ſuperiore impoſita/ ad inobediētiam ſuperbam imputatur. quia iudiciū ſuū nimisprefert. et innititur prudentie proprieSecus ſi ducatur ꝓpria lege ſpirituſſancti/ de qua debet eſſe certus. Secus preterea ſi ſciat periculum ſuum euidenterde quo fideꝫ facere ſuꝑiori ſatis nequit.De auaricia.Uaricie obiectum ē immoderata poſſeſſio¶ Qd̓ ex genere ſuo non videt̉eſſe mortale vniuerſal̓r. Sed ī mortaletranſit/ dū ex deliberatiōe efficaci ⁊ abioluta/ appe tūtur vel q̄runt̉ vel rapiunturaut retinent̉ aliēa; inuitis dn̄is. qͣlicunqꝫ mō fiat. clam vel palā. vi vl̓ fraude. cōſilio vel auxilio. p̄ẜtim ſi res ſit notabil̓detrimenti. ¶ Dū appetitu ſuffocāte rationē/ ⁊ a dei ẜuitio penitus impediēteetiā licita vel ꝓpria bona/ nimia libidinevel ſolicitudine appetūtur/ querunt̉ ſeu
O
P