Druckschrift 
2 (1488)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Morales

24

Ira que eſt motus ꝯcitatꝰ ad inferendum vindictā malo ſibi vere illato .ſſit ẜm ordinē iurꝭ/ eſt de ſe vituꝑabil̓ſed reducit̉ ad irā zeli. vt in iudice veliudicē. Secus ſi ex libidine ꝓprie vindicte principal̓r. vl̓ ſi iniuria ſit vere facta. ſꝫ ita leuiter irrōnabiliter eſtimatIra eſt qn̄qꝫ naturalis paſſio. vt ī melancolicis colericis. Qn̄qꝫ primꝰ motus. Qn̄qꝫ ſola impatientia. abſqꝫ appetitu vlterioris vindicte. Qn̄qꝫ refrigeratio quedā caritatis erga ꝓximū. citraodiū. In quibꝰ caſibꝰ aut nullū eſt de ſeaut veniale pctm̄ Ira eſt appetitꝰ deliberatꝰ vindicte ꝓprie. p̄ter aut cōtra iuris ordinē. ex ſe vt ſic/ eſt mortl̓is. Preſertim ſi vindicta ſit notabil̓ detrimēti De acedia. ICediam diciLmus eſſe tediū interni boni.Que ex genere ſuo venialis ēqꝛ ꝯtrariat̉ caritati. ſꝫ eiuſdē feruoriFit āt mortalis/ ea aut ex ea/ mortale crimē incurrit̉. vt omiſſio eoꝝ ſūtde neceſſitate ſalutꝭ. aut deſꝑatio de diuino auxilio. aut ſuijpſius interfectio Sola negligentiā mortalis ē/ quaꝫid qd̓ ſub p̄cepto cadit omittit̉. qͣꝫuis culpabilior in exercitijs ſpūalibꝰ et hierarchicis vt ī miſſa. qͣꝫ ꝓphanis Ociumſanctū vite ꝯtēplatiū e ſtudioſe/ debethomo qͣntū ex ſe eſt magis appetere; qͣꝫofficia vite actiue; p̄ẜtim obligatōe.imminēte tn̄ māifeſta neceſſitate; autſuꝑioris p̄cepto rōnabiliter accedentedimittēdū eſt ociū caritate ꝓximorūInhabilis prorſus ad ociū ꝯtēplatīelaboret ipſe exteriꝰ ad ſui aliorūqꝫ profectum. Et ſi aliqͥs ad vtrūqꝫ valet/ velutambidexter/ magnā ꝑfectio ē. et mixturam hac ī ſtatu pn̄tis indigētie/ optimāiudicamus. Euagatio mētis tꝑe or̄onis ex p̄cepto debite/ ſi fiat ex deliberatocōſenſu. atqꝫ teneat̉; illa ſola interrumpit intētionē debitā orōnis. facit vtceptū ſufficiēter adimpleat̉. niſi rurſus iteret̉ qd̓ euagationē hāc infectūeſt. Quod tn̄ fieri/ aliqn̄ neqꝫ debet neqꝫ expedit. neqꝫ poteſt vt ī miſſa. aut duꝫbora p̄terijt. Ubi duꝫ euagationē; qͣntūcunqꝫ multa ſit/ ex deliberatione tenere

volumus/ tunc habitualis primariaet virtualis intentio p̄habita de orādovt debemꝰ/ ingiter vna manet. Exēplūeſt de ꝑegrinatione. Cōuerſio cordisad deū temꝑe orōnis/ qͣꝫuis ſit laudabilior ceterꝭ paribꝰ/ ſi ẜm verba ſenſū orationis fiat; attamē iſtud eſt nc̄itatisqd̓ de illitteratis cōſtat. in ꝑfecte contēplatiuis etiā raꝝ eſt. Impatientia lāguida mollicies/ effeminatapaſſio/ mutabilitas ad omnē ventumſunt ex ſe vituꝑabiles in culpā mortalem vergunt/ duꝫ exinde ea iuſſa ſuntfieri vel exeqͥ. ſcꝫ veritas vite doctrineatqꝫ diſcipline/ relinquunt̉ Tediumboni/ ꝓueniēs ex difficultate oꝑis. autex malicia cōplexionis abſqꝫ culpa/ plꝰin iohāne qͣꝫ in petro/ auget meritum etlaudē iohānis. ſi et dum in ceteris ipſe petro eqͣliter oꝑet̉. Difficultas inopere ꝟtutis ex aſſuefactiōe vicioꝝ proueniēs/ plꝰ de ſe diminuit rōeꝫ laudiset meriti/ qͣꝫ auemētet. Tamē male habituatuſ qm̄ niſi ex maiori conatu; opꝰſimile ad bn̄ habituatū ꝑficere nequit;magis inde reddit̉ incicientaliter comēdandus Puſillanimitas quis ꝯͣ iudiciū ſuperioris ſui prudentioris reputat ſe minus iuſto obligari ad aliqͣ faciēdum. et pertinaciter refugit officia a ſuperiore impoſita/ ad inobediētiam ſuperbam imputatur. quia iudiciū ſuū nimisprefert. et innititur prudentie proprieSecus ſi ducatur ꝓpria lege ſpirituſſancti/ de qua debet eſſe certus. Secus preterea ſi ſciat periculum ſuum euidenterde quo fideꝫ facere ſuꝑiori ſatis nequit.De auaricia.Uaricie obiectum ē immoderata poſſeſſio Qd̓ ex genere ſuo non videt̉eſſe mortale vniuerſal̓r. Sed ī mortaletranſit/ ex deliberatiōe efficaci abioluta/ appe tūtur vel q̄runt̉ vel rapiunturaut retinent̉ aliēa; inuitis dn̄is. qͣlicunqꝫ fiat. clam vel palā. vi vl̓ fraude.ſilio vel auxilio. p̄ẜtim ſi res ſit notabil̓detrimenti. appetitu ſuffocāte rationē/ a dei ẜuitio penitus impediēteetiā licita vel ꝓpria bona/ nimia libidinevel ſolicitudine appetūtur/ querunt̉ ſeu

O

P