Morales

24

finis vltimatus abutentis ea. ¶ Si qͥsmouet̉ occaſiōaliter ſolū/ ex pctō mortali/ ad aliquē actū faciendū; nō oportetillū actū eſſe pctm̄ mortale. Secus ſi cāprincipalis huiꝰ actus/ eſſet mortale delictum. ¶ Diligi pōt deus ꝓpter finemmercedis qͥ ipſe eſt. vel ꝓut li ꝓpter diceret finē ſubordinatū ſub vltimo fine. autꝓut cām motiuā minꝰ principalē denotaret. al̓s nō. Simil̓r de euaſione dānationis diceret̉. ¶ Bonitas naturaliscōſeqͥtur ad ens. et hec nō habet oppoſitāmaliciā Bonitas ꝟo ⁊ malicia moralesde genere/ ſumunt̉ ex obiecto. Sed totalis bonitas moralis/ ſpecial̓r pendet excircūſtantijs finis ⁊ alioꝝ ſiml̓ adunatꝭMaliciam ꝟo/ ex vniꝰ illaꝝ circūſtātiarum carentia ponimꝰ reſultare. Teterūbonitateꝫ gratuitā ⁊ meritoriā/ gr̄a gratum faciēs oꝑat̉. ¶ Circunſtantiarumalie ſunt ſolū cōcomitātes actū. ⁊ he necaddunt nec diminuūt ad pctm̄. Alie dicuntur informātes. qꝛ adactus vt moralis ē/ integrationē ⁊ informatōeꝫ/ exigūtur ⁊ intrat. ¶ Multa ex genere mortalia ſūt/ quoꝝ ſimilia pn̄t effici bona; dūtrahūtur extra rōnē ſuaꝫ. Quēadmodūdolere deliberate de bono alterius/ ē mortale delictū. Si ꝟo hͦ fiat ꝓ zelo iuſticieboni cōmunis/ cui ꝯtrariū eſt tale bonū;ille dolor virtus erit. ¶ Plerūqꝫ multaex genere bona eſſent/ q̄ ex aliqͣ circūſtātia ꝑuerſa fiunt mala/ ⁊ ſpēm moralemmutantia. ¶ Nō omīs deliberās/ agit exdeliberatione. ſic̄ nec omīs ignorans agitex ignorātia. aut cōtemnēs ex ꝯtemptu.Poteſt enī aliqͥs progredi ī actū primorum motuū/ dū actu deliberat qͥd agēdūnon tn̄ ex deliberatōe aget. ſed ex effreniappetitu/ ⁊ ex motu paſſiōis. Dicit̉ autem aliquis agere ex aliqua cauſa; quādo/ ſi non eſſet illa cauſa/ ipſe ab agendo ceſſaret. accipiendo large agere prout ad omittere ꝓtendit̉. ¶ Duobꝰ bonisꝓpoſitis/ qn̄qꝫ ad nullū obligor. qn̄qꝫ advnū illoꝝ nō ad aliud. qn̄qꝫ ad ambo/ ſubdiſiunctione ſolū. In quo caſu nō teneor ſimpl̓r eligere maius bonū ſi ſit mihidifficilius. neqꝫ etiā ſi ſit faciliꝰ. et habeam rōnabiles cauſas illud dimittendi.et aliud agendi. Exempli gr̄a ad exꝑiendā ꝓpriam libertatē Quoniā ars ꝑfecta

nō deliberat. ſic̄ ex ꝟtute agit aliqͥs benequaſi ſubito; ſic ex ꝑuerſa aſſuefactionevicioſus qͣſi repente p̄cipitatur in culpāEt ita male habituatꝰ in vicijs/ vt in iurando; ꝯcupiſcendo; odiendo; inuidēdoet ſimilibꝰ/ fere demeret̉ ꝯtinue. ſic̄ virtuoſo aſſidue merces creſcit. vt veꝝ ſit qͥiuſtus ē/ iuſtificet̉ adhuc. et qui ſordideſt/ ſordeſcat adhuc. ¶ Nullū deſideriūrei illicite/ factū tantūmodo ſub ꝯditione actualitir vel hītualiter adhibita. ē deper ſe mortale delictū. de ꝑ accidens tn̄/propter appetitus ſenſualis cōmotionēnimiā. q̄ ſcienter dimittitur inualeſcereex talis deſiderij ꝯtinuatione libera/ poteſt ip̄m inter mortalia deputari. qꝛ quiamat ꝑiculū/ peribit in illo. ¶ Nullusagens bn̄ ẜm omēs circūſtantias/ dicidebet dare ſcādalū alteri. qͣntūcūqꝫ ſcandaliſetur alius. Scandalū enī eſt dictūvel factū minus rectum/ p̄bens alteri occaſionē ruine. Nam in viā oīno recta/ ſiquis ceciderit/ non ex ſcandalo vie. ſꝫ exꝓprio defectu ꝓueniet. Solus ille ſcandaliſat actiue. qͥ aduertēs aut aduerteredebens / alios ꝓniores eſſe ad peccandūex mō ſuo agendi/ qͥ ſibi nō eſt in p̄ceptonihilominꝰ ip̄e oꝑari nō deſiſtit. ſecus incaſibus hic excluſis. vbi malicia ꝓpria ēſcandalū gratis acceptū. vbi p̄terea nōeſt aduertētia nec eſſe debet de ſcandaloalterius. ⁊ vbi qͥs ad illud oꝑandū teneretur. ¶ Ille dicit̉ ex malicia ſua peccare et ſcandalū acciꝑe; nō exactu alteriꝰ.qui informatꝰ ſufficiēter de bonitate huiuſmodi actꝰ; nihilominꝰ cadit in ruināvt ſi ex voto religionis emiſſo. ꝑntes ꝑſufficientē de religionis ꝑfectione informationē/ ſe ſcandaliſari ꝯq̄rant̉. ſcādalūeſt hͦ nō iam puſilloꝝ; ſꝫ phariſeoꝝ. acceptū ſcꝫ nō datum. ¶ Quilibet ab om̄iactu cui non eſt aſtrictus aliunde/ tenetur deſiſtere. quando timet aut timere debet ẜm vehementem coniecturam/ ſcandalum puſillorum. quouſqꝫ de illo compeſcendo diligentiam compleuerit. niſiforte pro communi vtilitate/ vnctio ſpirituſſancti doceat/ illud tunc agendū. vtchriſtus fecit in publicatione veritatisſacramenti.¶ De ſuperbia ⁊ vana gloria

A 5

B

H