Druckschrift 
1 (1488)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Rationes arcentes a curioſis

Libros aſtrologicos qui tolerant̉ et legunt̉ apd̓ xp̄ianos/ ſicut Ptolomei/ Albumaſar et Hali. nō ideo oportet ī auctoritatē talē adducere / vt credēdū vel tenendū ſitquicqͥd ex eis vel deducit̉ vel allegat̉ Fallūtur in hͦ pl̓es aſtronomoꝝ/ ⁊ ſimpliciū xp̄ianoꝝ/ vel alioꝝ nō imbutorū lr̄is ſacris / qͥꝓtinꝰ vt legūt vel audiūt aliqͣ de librꝭ taliūcredūt ⁊ aſſentiūt/ cū tn̄ reꝑiant̉ illic erroreſꝯtrarij fidei. Nec mirū cū etiā ī libris Ariſtotelis/ Auicēne/ Auerrōis/ et aliorū qͥ qͦtidie legunt̉ ſimile inueniat̉. Sꝫ cautiſſimareligioſitate ꝓuiſuꝫ ē in p̄clara artiū facultate pariſien̄. vniuerſitatis/ taꝫ ꝑ articulospariſien̄. qͣꝫ ꝑ ſtatutū iureiurādo firmatū ꝑquēlibet qͥ licētiat̉ ī artibꝰ/ vbi ſentētialiterſic habet̉. Iurabitis ꝙ dū ꝯtīgit vos determinare q̄ſtionē aliquā de ph̓ia illā ſemꝑ ꝓparte fidei determīabitis/ ⁊ ratōes ph̓i ī oppoſitū factas diſſoluetis. Quāto magis hͦeſſet obẜuādū in libris aſtronomicis qͥ deiudicijs cōpoſiti ſunt ꝑ infideles/ ⁊ idolatras vbi multa poſita ſunt ex ſuꝑſtitōibusidoloꝝ ⁊ cultibꝰ demonū ⁊ fallacibꝰ reſpōſis eoꝝ. ex qͥbꝰ ꝓceſſit modus cōpoſitionisidolorū qͦs deos appellabāt loq̄ntes ⁊ prophetātes ⁊ mirabilia oꝑantes/ ꝓut loquit̉Hermes trimegiſtus. ⁊ refert AuguſtinꝰUn̄ et multa tradunt̉ in dictis libris q̄ nullā penitꝰ inducūt rationē niſi ꝑ modū narratiōis ꝙ ī tali ꝯſtellatiōe ſic eueniet. ⁊ ī altera aliter. Et tn̄ aſtrologi ſuꝑſtitioſi plꝰ inuenire ſe dicūt vitatꝭ ⁊ certi euētꝰ ex talibꝰregulis/ qͣꝫ ex illis q̄ naturali ratiōe fundāt̉ſic̄ de vētis ⁊ pluuijs ⁊ alijs imp̄ſſiōibꝰ metherologicis. Cū aūt pauci ſunt aſtrologi. īmo nulli intromittentes ſe de iudicijsaſtronomicis/ qͥ nō inſequātur tāqͣꝫ ꝓ fundamētalibꝰ regulis p̄dictos libroſ aſtronomicos ⁊ ſimiles. Cōcludit̉ h̓ pro doctrinaxp̄iana ꝙ ſalubriꝰ tutiꝰ ⁊ deo acceptiꝰ ē/ cōtēnere talia iudicia/ cuꝫ ſuis autoribus/ qͣdimiſſis alijs vtilioribꝰ ſtudijs/ ſuā talibuſcognoſcēdis ⁊ practicādis curā dare. Rurſus addit̉ ⁊ altera doctrina ꝙ ſalubriꝰ tutius ⁊ deo acceptiꝰ eſt nō reqͥrere īmo neciꝑmittere fieri iudicia publica ſuꝑ euētibushumanoꝝ actuū/ quēadmodū dicunt̉ aliqͥin italia ⁊ ſtudijs vniuerſalibꝰ attemptareRatio qꝛ miſcēt multa falſa ⁊ ſuꝑſtitioſa/ ⁊cōtra experiētias inſequētibus manifeſtaset terrēt inde reges ⁊ regna/ principes ⁊ pͥncipatus/ et hoīes de omni ſtatu/ ⁊ ꝑ vanos

timores vel ſtultas ꝓmiſſiones maloꝝ velbonorū euentuū/ eos aliter agere qͣꝫ vera ⁊recta ratio moralis dictaret īducūt Porro magnū faceret obſequiū xꝑianitati collegiū aliqd̓ theologorū. Si libris aſtronomicis diligēter inſpectꝭ/ notarēt ſigillatimpaſſus ſuſpectos/ aut palā erroneos ⁊ hereticales/ ꝯtētos in eiſdē quēadmodū factūreꝑitur nedū de libris Ariſtotelis auicēneet auerrōis. fꝫetiā de quibuſdā libris catholicorū ſicut notati ſunt paſſus vel articuliin quibꝰ magiſter cōiter nō tenet̉ Poſtremo ſi libri magicoꝝ et ſuꝑſtitioſoꝝ aliorūſub velamine aſtronomīe vel ph̓ie ſe palliantiū qͥ iam inueniūtur fuiſſe dānati cumauctoribus cuſtodirētur alicubi/ ſine periculo manifeſtationis vel abuſus/ videret̉expediēs. qͣtinus reſurgētibus vel occurrētibus materijs ſimilibus/ cōfeſtim haberet̉ dānatiōis facte modus. Sicut euenitpariſius de libris Iohānis de barro magici ſuꝑſtitioſi/ cōbuſti/ qͣles reperiūt̉ adhucin hiſpania ſub titulo ſemmaforas. Sicutinſuꝑ notatꝰ eſt rotulus quidā magꝰ queꝫingerebat clādeſtine quidā in veſꝑtilionēſe noīans. Et in proemio articuloꝝ pariſien̄. aliqͥ tales notati dānatiqꝫ ſunt. Superaddamꝰ illos nedū fatuos eſſe ſed ꝑuerſos xp̄ianos qͥ ſolēt quaſi iocando dicere:Qualis mihi cura eſt qͥs me ſanet. quis victoriā / quis honorē qͥs diuitias det. quisdeniqꝫ adiuuet. ſit deus ſit diabolꝰ. dūmodo ꝓueniat illud mihi qd̓ opto. Dūergo dicit̉ alicui ex principibꝰ. Ecce dn̄e taleſhoīes ꝑ ſuā artē ſciunt multa facere magnaet mirabilia/ et futura p̄dicere. et victoriamde hoſtibus ꝓmittere / ſi credat̉ eis et ſi fiātea q̄ iuſſerint. Reſpōdeat princeps plenafide et inqͥrat. Sunt ne tales homīes ſancti dei/ qͥ ex reuelariōe et gratia ſibi diuinitus ꝯceſſa hoc ꝓmittūt. Et ſi tales ſunt credi poterit eis dū ꝓbabūt. et dū nihil videbunt niſi ſanctū ⁊ diuina lege cautū/ maxime ſi fuerit dictis eoꝝ vita cōcors et ꝓbatanedū vulgari rumore. ſed iudicio ſapiētuꝫqui freneticas illuſiōes a veris ſciūt reuelationibꝰ ſeparare. Si vero tales hoīes mira ꝓmittunt ſe facere ꝑ ph̓icas diſciplinas/vt ꝑ medicinā vel ꝑſpectiuā vel geometriāReſpōdeat princeps ꝙ ſtudētes de vniuerſitatibus publicis magis in tali re ſunt credēdi/ ſi ratio cōſonet naturalis. Demum ſitales ꝓmiſſores mirabiliū neqꝫ miraculis

R

S