Rationes arcentes a curioſis
¶ Libros aſtrologicos qui tolerant̉ et legunt̉ apd̓ xp̄ianos/ ſicut Ptolomei/ Albumaſar et Hali. nō ideo oportet ī auctoritatē talē adducere / vt credēdū vel tenendū ſitquicqͥd ex eis vel deducit̉ vel allegat̉ Fallūtur in hͦ pl̓es aſtronomoꝝ/ ⁊ ſimpliciū xp̄ianoꝝ/ vel alioꝝ nō imbutorū lr̄is ſacris / qͥꝓtinꝰ vt legūt vel audiūt aliqͣ de librꝭ taliūcredūt ⁊ aſſentiūt/ cū tn̄ reꝑiant̉ illic erroreſꝯtrarij fidei. Nec mirū cū etiā ī libris Ariſtotelis/ Auicēne/ Auerrōis/ et aliorū qͥ qͦtidie legunt̉ ſimile inueniat̉. Sꝫ cautiſſimareligioſitate ꝓuiſuꝫ ē in p̄clara artiū facultate pariſien̄. vniuerſitatis/ taꝫ ꝑ articulospariſien̄. qͣꝫ ꝑ ſtatutū iureiurādo firmatū ꝑquēlibet qͥ licētiat̉ ī artibꝰ/ vbi ſentētialiterſic habet̉. Iurabitis ꝙ dū ꝯtīgit vos determinare q̄ſtionē aliquā de ph̓ia illā ſemꝑ ꝓparte fidei determīabitis/ ⁊ ratōes ph̓i ī oppoſitū factas diſſoluetis. Quāto magis hͦeſſet obẜuādū in libris aſtronomicis qͥ deiudicijs cōpoſiti ſunt ꝑ infideles/ ⁊ idolatras vbi multa poſita ſunt ex ſuꝑſtitōibusidoloꝝ ⁊ cultibꝰ demonū ⁊ fallacibꝰ reſpōſis eoꝝ. ex qͥbꝰ ꝓceſſit modus cōpoſitionisidolorū qͦs deos appellabāt loq̄ntes ⁊ prophetātes ⁊ mirabilia oꝑantes/ ꝓut loquit̉Hermes trimegiſtus. ⁊ refert AuguſtinꝰUn̄ et multa tradunt̉ in dictis libris q̄ nullā penitꝰ inducūt rationē niſi ꝑ modū narratiōis ꝙ ī tali ꝯſtellatiōe ſic eueniet. ⁊ ī altera aliter. Et tn̄ aſtrologi ſuꝑſtitioſi plꝰ inuenire ſe dicūt vitatꝭ ⁊ certi euētꝰ ex talibꝰregulis/ qͣꝫ ex illis q̄ naturali ratiōe fundāt̉ſic̄ de vētis ⁊ pluuijs ⁊ alijs imp̄ſſiōibꝰ metherologicis. ¶ Cū aūt pauci ſunt aſtrologi. īmo nulli intromittentes ſe de iudicijsaſtronomicis/ qͥ nō inſequātur tāqͣꝫ ꝓ fundamētalibꝰ regulis p̄dictos libroſ aſtronomicos ⁊ ſimiles. Cōcludit̉ h̓ pro doctrinaxp̄iana ꝙ ſalubriꝰ tutiꝰ ⁊ deo acceptiꝰ ē/ cōtēnere talia iudicia/ cuꝫ ſuis autoribus/ qͣdimiſſis alijs vtilioribꝰ ſtudijs/ ſuā talibuſcognoſcēdis ⁊ practicādis curā dare. Rurſus addit̉ ⁊ altera doctrina ꝙ ſalubriꝰ tutius ⁊ deo acceptiꝰ eſt nō reqͥrere īmo neciꝑmittere fieri iudicia publica ſuꝑ euētibushumanoꝝ actuū/ quēadmodū dicunt̉ aliqͥin italia ⁊ ſtudijs vniuerſalibꝰ attemptareRatio qꝛ miſcēt multa falſa ⁊ ſuꝑſtitioſa/ ⁊cōtra experiētias inſequētibus manifeſtaset terrēt inde reges ⁊ regna/ principes ⁊ pͥncipatus/ et hoīes de omni ſtatu/ ⁊ ꝑ vanos
timores vel ſtultas ꝓmiſſiones maloꝝ velbonorū euentuū/ eos aliter agere qͣꝫ vera ⁊recta ratio moralis dictaret īducūt ¶ Porro magnū faceret obſequiū xꝑianitati collegiū aliqd̓ theologorū. Si libris aſtronomicis diligēter inſpectꝭ/ notarēt ſigillatimpaſſus ſuſpectos/ aut palā erroneos ⁊ hereticales/ ꝯtētos in eiſdē quēadmodū factūreꝑitur nedū de libris Ariſtotelis auicēneet auerrōis. fꝫetiā de quibuſdā libris catholicorū ſicut notati ſunt paſſus vel articuliin quibꝰ magiſter cōiter nō tenet̉ ¶ Poſtremo ſi libri magicoꝝ et ſuꝑſtitioſoꝝ aliorūſub velamine aſtronomīe vel ph̓ie ſe palliantiū qͥ iam inueniūtur fuiſſe dānati cumauctoribus cuſtodirētur alicubi/ ſine periculo manifeſtationis vel abuſus/ videret̉expediēs. qͣtinus reſurgētibus vel occurrētibus materijs ſimilibus/ cōfeſtim haberet̉ dānatiōis facte modus. Sicut euenitpariſius de libris Iohānis de barro magici ſuꝑſtitioſi/ cōbuſti/ qͣles reperiūt̉ adhucin hiſpania ſub titulo ſemmaforas. Sicutinſuꝑ notatꝰ eſt rotulus quidā magꝰ queꝫingerebat clādeſtine quidā in veſꝑtilionēſe noīans. Et in proemio articuloꝝ pariſien̄. aliqͥ tales notati dānatiqꝫ ſunt. ¶ Superaddamꝰ illos nedū fatuos eſſe ſed ꝑuerſos xp̄ianos qͥ ſolēt quaſi iocando dicere:Qualis mihi cura eſt qͥs me ſanet. quis victoriā / quis honorē qͥs diuitias det. quisdeniqꝫ adiuuet. ſit deus ſit diabolꝰ. dūmodo ꝓueniat illud mihi qd̓ opto. ¶ Dūergo dicit̉ alicui ex principibꝰ. Ecce dn̄e taleſhoīes ꝑ ſuā artē ſciunt multa facere magnaet mirabilia/ et futura p̄dicere. et victoriamde hoſtibus ꝓmittere / ſi credat̉ eis et ſi fiātea q̄ iuſſerint. Reſpōdeat princeps plenafide et inqͥrat. Sunt ne tales homīes ſancti dei/ qͥ ex reuelariōe et gratia ſibi diuinitus ꝯceſſa hoc ꝓmittūt. Et ſi tales ſunt credi poterit eis dū ꝓbabūt. et dū nihil videbunt niſi ſanctū ⁊ diuina lege cautū/ maxime ſi fuerit dictis eoꝝ vita cōcors et ꝓbatanedū vulgari rumore. ſed iudicio ſapiētuꝫqui freneticas illuſiōes a veris ſciūt reuelationibꝰ ſeparare. Si vero tales hoīes mira ꝓmittunt ſe facere ꝑ ph̓icas diſciplinas/vt ꝑ medicinā vel ꝑſpectiuā vel geometriāReſpōdeat princeps ꝙ ſtudētes de vniuerſitatibus publicis magis in tali re ſunt credēdi/ ſi ratio cōſonet naturalis. Demum ſitales ꝓmiſſores mirabiliū neqꝫ miraculis
R
S