a ſummo pontifice appellare
14
vel ꝑ reuelationē. vel ꝑ eccleſie ſeu generalis concilij determinationē.¶ Quinta ꝓpoſitio.cauſis fidei ſicut poteſt declinari iudiſciū ep̄i ſi appareat deuius a fide. ⁊ requiriiudiciū pape/ ſic de papa reſpectu general̓ꝯcilij ſuo modo dici p̄t. Et hec eſt ad formam reſpōſiua ſequēs ex p̄miſſis. Iuncto ꝙ apud ſummū pontificē ⁊ eiꝰ ſedē romanā/ p̄t eſſe qn̄qꝫ raritas peritoꝝ in ſacrꝭlitteris/ ⁊ ī vera fide ꝓbatoꝝ magꝭ qͣꝫ apd̓qͦſdā ex ipſis qͥ generalia habēt ſtudia ſacre ſcripture ⁊ aliarū facultatū.¶ Sexta ꝓpoſitio.N cauſis fidei illa cauſa dicit̉ maior eſſenō que eſt de re maiori. ſicut de trinitate ⁊vnitate ꝑſonaꝝ. ſꝫ que difficilis eſt ⁊ ambigua ad determinandū iuxta textū ſcripture. Exo. xviij. Deut̓. xvij. et. ij. Paral̓.xix. In quibꝰ fundant̉ canones dicētes ꝙcauſe maiores fidei ſūt ad ſedē apoſtolicāreferende.Septima ꝓpoſitio.N cauſis fidei poterit vna cauſa dici maior apud aliquē ep̄m vl̓ dioceſim. q̄ apudalium ep̄m vel dioceſim nō reputabit̉ eſſemaior. vel ad ſuperiorē ſicut ad papam remittenda/ qꝛ ſcilicet apud talē ep̄m vl̓ dioceſim ꝓpter abundantiā theologoꝝ cauſatalis nō reputabit̉ difficilis vl̓ ambigua.ſed per ſacram ſcripturā iam damnata vl̓approbata.¶ Octaua ꝓpoſitio.N cauſis fidei nō minus aliqn̄ occurrēdūeſt ſiue per ep̄m vel per ſummū pontificēſiue ꝑ generale conciliuꝫ/ dū cernunt̉ oririſcandala ⁊ errores crudeles ⁊ impij cōtrapacificū ꝯuictū xp̄iani ppl̓i. qͥ maxime cōſiſtit in obſeruatione mandatoꝝ dei d̓ ſeruando iuramēta. ⁊ de nō interficiēdo homines autoritate ꝓpria. ⁊ de non p̄ſtandoad vſurā. vel de nō rapiēdo. vel d̓ nō adulterādo. qͣꝫ dū inſurgūt errores ꝯtra aliqͦsde articulis fidei/ qͥ numerati ſunt in ſymbolo ¶ Formāt igit̉ rationē ſuā qui p̄dictam particulā impugnāt iuxta ꝓpoſitōnes p̄miſſas/ p̄ſertim iuxta qͥnqꝫ primas.Fas eſt in caſibꝰ ꝯcernentibꝰ cauſas fideideclinare illiꝰ iudiciuꝫ. qͥ reperiret̉ deuiꝰ afide. vl̓ eis q̄ fidei ſūt/ cū ſuis ꝯciliarijs vehemēter ſuſpectꝰ / ꝑ aꝑta ſigna nimie diſſimulationis vel acceptionis perſonarumvel aliunde multꝭ modis. Sꝫ (loquendo
ſemꝑ cū reuerētia) ſtaret aliquē ſummumpontificē cū ſuo collegio ſic poſſe deficerecirca ea q̄ fidei ſunt. quēadmodū petrus ⁊alij apl̓i defecerunt in paſſione. īmo ꝙ minus videret̉ ſicut petrꝰ deficiebat nec recte ambulabat ad veritatē euāgelij. ⁊ rep̄henſibilis erat dū paulꝰ ſibi reſtitit ī faciēac ꝑinde declinabat eiꝰ iudiciuꝫ/ ergo faseſt interdū ſūmi pontificis iudiciū in cauſis fidei declinare. ¶ Hec autē dicta ſuntvel argumentata magis ad veritatis inqͥſitionē. qͣꝫ ad alicuius p̄ſertim ſanctiſſimidn̄i Martini pape rep̄henſionē. attēto ꝙꝯſtitutio ſua quantū ad illa q̄ fundant̉ infacto/ nō iacet ſub theologica rep̄henſiōeEt qͣꝫtum ad alia q̄ ius ꝯcernunt/ ſicut eſtp̄d icta ꝑs excepta. Dicerēt beniuoli ſui ꝙnō obſtātibꝰ allegatōibꝰ ī oppoſitū. illā p̄tſuſcipere rationabilē ⁊ vera interp̄tatōeꝫ.ſicut recipiūt ꝯſtitutiones poſitiue/ decretis inſerte quibꝰ innitit̉. Sic intelligēdoꝙ nō eſt fas appellare a papa/ vel eiꝰ iudicium in cauſis fidei declinare. nō quideꝫꝓ om̄i ⁊ in om̄i caſu. ſꝫ qn̄ facit id qd̓ in ſeeſt/ ⁊ qn̄ nō apparꝫ deuiꝰ a fide. ſed ambulat recte ad veritatē euāgelij/ ſine ꝑſonaꝝacceptione. quēadmodū in ꝓhemio ⁊ narratione ſue conſtitutōis dicit eſſe faciēdūꝑ ſummū pontificē. ⁊ ꝙ ita fecit affirmat.NNā ꝯſtitutiones ⁊ leges ẜm Ariſtotelē ferunt̉ vniuerſaliter. quāuis in aliqͦ caſu dabili pati poſſunt inſtantiā ¶ Porro dn̄snoſter tollere poterit efficaciter ſuſpitionem ſiniſtrā. que cōtra ſanctitatē ſuā fieripoſſet/ ſi dicta ſua factis cōpenſet hoc eſtſi ſponte nullo inquirēte damnet doctrinam illā peſtiferā ⁊ crudelē ꝯtra polonoscum ſimilibꝰ ⁊ alijs. cū tali celeritate ⁊ rigore. qualē fidei materia vergēs ī ſcandalum ⁊ perniciē reipublice poſtulat ⁊ reqͥrit. ꝓcul abiecta quauis acceptōe ꝑſonaꝝ¶ Finit tractatꝰ magiſtri Ioh̓is de Gerſon ſacre pagine ꝓfeſſoris eximij Quomodo ⁊ an liceat in cauſis fidei a ſūmo pontifice appellare ſeu eiꝰ iudiciū declinare.aa 2