Circa materiam fidei
14
excuſarent̉ laici/ ſi nō crederēt infernū eſſe.ſi nō bonoſ angelos. ſi nō malos. ſi nō ſanctos et ſanctas/ Si nō p̄terea deceꝫ p̄ceptalegis/ iuxta planū ⁊ textualē eoꝝ intellectūvt ꝙ nō eſt idolatrandū. ꝙ nō ꝑiurandumꝙ nō occidendū. ꝙ nō furandū. ꝙ non mechandū. et ita de reliqͥs primis imp̄ſſionibus. legibꝰ. ac inſcriptiōibꝰ nature / qͣs nemo capaxratiōis maxime poſtqͣꝫ ſibi tradite ſunt ꝑ doctrinā/ ꝑmittit̉ ignore. ¶ Amplius vero ſunt alij quos vltra ſimplices ⁊cōmune vulgus hoīm/ neceſſe eſt hr̄e fidēexplicitā de plurimis multiplici et ſpecialiter quadruplici ratiōe. Primo ꝓpter officiū paſtorale ſuꝑ alios vt paſcāt eos in fide et doctrina/ ⁊ ab hereticoꝝ argutijs ſapienter defendāt. Cōſtat enī ꝙ aliqͥ ſunt ī eccleſia ad hoc obligati ex officio. alioqͥn nōeſſet ſufficiēter inſtituta. Iſti aūt ſunt p̄lati iuxta qd̓ ꝓfitent̉ vtrūqꝫ ſe teſtamentū ſcire/ quod ⁊ apl̓s ſepius explicuit/ dum timotheū et ti tū cariſſimos diſcipulos inſtrueret ⁊ alios. Actuū. xx. dicēs. Attēdite vob̓et vniuerſo gregi in qͦ poſuit nos ſpūſſanctus ep̄os regere eccleſiā dei ⁊c̄ ¶ Deindeſecūdo ſunt doctores/ in ſacris lr̄is ꝓfeſſores/ quos ignorātia nō pōt excuſare/ quinſciāt explicite plurimas veritates cōtentasin biblia/ ⁊ alias ex eis deductas. Alioqͥndoctoris nomē ⁊ gradū dānabiliter et inexcuſabiliter vſurparēt. Proinde ſunt alij deſtatu etiā laicali/ quos oportet multa ſcirede legibꝰ diuinis p̄ceptoꝝ moraliū/ dearticulatim ⁊ explicite/ ꝓpter ſuſceptū ab eis oſficium. vt qꝛ rectores populoꝝ. qꝛ iudiceseorū. qꝛ conſiliarij vel aſſeſſores ſunt eorūdem rectoꝝ. ⁊ iudicū in cauſis varijs / criminalibꝰ atqꝫ ciuilibꝰ. qd̓ animaduertensſalomon petiuit a dn̄o cor docile / et intelligēs ad faciendū iuſticiā. et ad faciendū iudiciuꝫ. Eſt itaqꝫ regula ꝙ nullus ea q̄ ſuntofficij ſui ꝑmittit̉ ignorare / que regula reſpicit nedū p̄latos maiores/ aut principesſuperiores. ſed minores ⁊ inferiores/ ī vtroqꝫ ſtatu / clericali vt ſunt curati ⁊ ꝯfeſſoresin foro penitētie. ⁊ in ſtatu laicali vt p̄poſiti vel balliui. Poſtremo ꝯſurgit qͣrto generalis obligatio ad credulitatē aliquorū explicitā. nō ex ſolo gradu hierarchico ſed exalijs donis gratuitis. vt ſunt viuacitas ingenij naturalis. vt iudicium ſolers. vt visgnomica vel epieikes. vt ꝑticularis eruditio/ vt vehemēs applicatio ad ſcripturas
ſacras canonicas vel ciuiles. Hic enī veritatē habet illud Gregorij. Tantū ab vno qͦqꝫ dn̄s exigit quantum dedit. Quo fit vt ꝑſpicua ſit conſideratio/ que dicta eſt aduerſus reprobam nōnullorum deſidiā vel taciturnitatē. qui dum fides confitenda venitexplicite. ſe ī implicita latere tutos putantaut qui talentum multiplicis doni naturalis vel gratuiti. quod multiplicandum ſuſceperat a domino ſpiritualibus incrementis/ defodiūt in terram ſuperuacue vel noxie curioſitatis tꝑalis. ſibi blādientes ꝙ infide nō errāt. qͥppe de ea nihil ſciūt. curantvel interrogāt. Notetur pro conſideratiōeſanctus Tho. ij. ij. q. ij. arti. vi Explicatioinquit fidei ad inferiores homines. oportet ꝙ veniat ꝑ maiores. quod probat autoritate Dyoniſij concludēs ꝙ oportet eospleniorē habere noticiam de credendis etmagis explicite credere.Conſideratio VIIRoteſtatio generalis/ ſeu cōditionalis reuocatio que dicit̉ ab aliquibus/ ꝑtinaciter errātibus. Si hecveritas mih̓i nota eſſet / ſcit deus ꝙ libēteream corde crederē ad iuſticiā/ et ore cōfiterer ad ſalutē. nō excuſat tales apud deū velhomines. Fundat̉ hoc ſuꝑ illud euangelijecce venit hora ⁊ nūc eſt vt omnis qui vosinterficit arbitret̉ ſe obſequium p̄ſtare deoSic apl̓us prius errās in chriſtianorū ꝑſecutione iudicabat de ſeip̄o. Sic ad iudeos loquēs dicit. et nūc ſcio fratres ꝙ hec ꝑignorantiā feciſtis/ quos tn̄ nō excuſabatde nece xp̄i. dū alibi dicit. Ignorās ignorabit̉. Erat quippe iuris ignorātia affectatacraſſa vel ſupina. Sic heretici dū ſe mortitradūt / ꝓ defendēdis erroribꝰ ſuis/ arbitrātur ſe catholicos ⁊ mereri. hn̄t qͥppe zelumprout dat aliqͥbꝰ teſtimoniū paulus. ſed nōẜ i ſcientiam. quare non ẜm ſciētiam? Nimirum quia ſcientie dei (que eſt ſcripturaſacra) ſuam ſophiſticā ſcientiam ſic preponunt/ ꝙ eidem nolūt eſſe ſubiecti. qͣꝫuis aliter ſint ſibimet conſcij nō tamen in hoc iuſtificati/ qꝛ mentitur iniquitas ſibi.Conſideratio VIIIRoteſtatio generalis/ ſeu conditionalis reuocatio/ quandoqꝫ ſufficiunt excuſare proteſtatiōeꝫ apd̓ foꝝ
Q