Preceptū nō occides

1ꝫ

diſcuſſuꝫ fuerit de doctrinis. ¶ Conſciusſum p̄terea mihi ip̄i/ ꝙ finalis intētio meaeſt ad extirpationē erroꝝ que fieri priꝰ poteſt ⁊ debet / ꝑ eoꝝ reprobationē doctrinalem ſeu iudicialem qͣꝫ damnētur errantes.¶ Rurſus tertio conſtat qd̓ liberius/ purius verius ⁊ citius exquirit̉ veritas ⁊ falſitas reprobat̉ dum conſtituit̉ ſola lex diuina iudex iuxta cōſiderationē ariſto. in poli. qui ponit inqͣꝫ legem iudicem ponit deum/ qui autē addit hominē addit ⁊ beſtiāet hoc dicit propter ſenſualitatem beſtialēDe quo virgilius in. vi. Hinc metuūt cupiunt/ gaudentqꝫ timentqꝫ conformiter adillud proſaycum. Confuſa ſunt hic omniaſpes metus meror gaudium. Quo circa cōſulit apud boetium ph̓ia. Tu quoqꝫ ſi vislumine claro cernere verum/ tramite rectocarpere callem/ gaudia pelle/ pelle timoreꝫSpemqꝫ fugato/ nec dolor aſſit/ nubilamens eſt vinctaqꝫ frenis Hec vbi regnāt.Deniqꝫ per hunc modum ſalubrius obſeruatur illud Augu. in regula ꝙ fiat correctio cum dilectione ꝑſonaꝝ ⁊ odio viciorum. Nec inde videtur queri qualiſcunqꝫturbatio pacis dn̄i qͦꝫ iudices facilius ſe expediunt ſi prius inſtituti erunt circa intereſſe fidei quā qui ſcd̓m terminos iuris poſitiui/ prius diſcutiant materiā tanqͣꝫ prophanam/ ſuꝑ intereſſe ꝑſonali. Quod mōſtrant aꝑte quinqꝫ menſes in tali diſcuſſione ſola fere iam occupati. Unde ⁊ nōnulliex dominis cōmiſſarijs/ ſicut reuerentiſſitus pater dominꝰ cardinalis Cameracē.et ip̄e promotor concilij/ et hoc intenderequālibet voluerunt. ¶ Hanc ego modeſtiam cōnabor in actu preſenti poſſetenusobſeruare qd̓ obſecro neqꝫ mihi neqꝫ cauſe fidei/ ſed fame que diſcutit̉ afficiat vl̓ obſit. Sciunt enī plurimi quēadmodū conati ſunt aliqui iugiter hanc materiā traheread ꝑſonalia in p̄iudiciū ne dū cauſe fideiſed fame ꝑ lr̄as ⁊ aliter falſe leſe in quibusdiluendis ſi ſermo flecteret̉ cognoſceret̉ aꝑta veritas in elucidationē clariorem cauſefidei ⁊ in laudem nō mediocrem ip̄am tractantium/ aduerſus obtrectantes. ¶ Quāuis preterea nō ſufficienter extirpantur etrores vbi notorie ꝑſeuerant errantes. Nihilominus ſperandū eſt qd̓ corrigētur omnes ad ſententia concilij. Quid igit̉ neceſſe ꝓuocare vel accuſare ꝑſonam errantisſi damnare ſatis eſt errores. ¶ His itaqꝫ p̄

locutis veniamus ad materiā que nouemaſſertiones cū ſuis approbationibꝰ habetPro cuiꝰ intellectu faciliori ponat̉ velut invna decretali caſus longus. Dehinc breuis ſub his lr̄is A. b. c. ¶ Caſus eſt ¶ Crex ſup̄mus habet a et b vaſallos ſuos qͦꝝvnus nō erat ſubiectus alterius/ qui faciūtcōſiderationes ad inuicē iuramentis terribilibꝰ firmitas B ꝯducit hoīes p̄ce ⁊ p̄cioqui ꝑ inſidias p̄meditatas interficiūt ſubito A non diffidatū nec de hoc p̄monitumneqꝫ tale aliquid timenteꝫ/ ⁊ hoc inſcio Crege/ tandem B factum auoat ⁊ proponitſe laudabiliter egiſſe/ īmo feciſſe debitū ſuum erga deum ⁊ regem. Pro cuiꝰ iuſtificatione ponit vel poni facit tanqͣꝫ ꝓ quibuſdam regulis ſeu maximis nouem has aſfertiones. Itaqꝫ ꝑ primā iuſtificat morteꝫipſius A/ quia erat tyrannus vt dicit machinans ꝑ fraudes ⁊ ſortilegia ac malū ingeniū in mortem ſui regis C ⁊ maxime qꝛper ipſum regem non poterat bono modode ipſo fieri iuſticia. Per ſcd̓am aſſertionēdicit ſe auctoriſatū fuiſſe vt ſic ageret ꝑ leges diuinā naturalē ⁊ humanā. Deinde ꝑtertiam ⁊ quartā iuſtificat ſub regula generali tyrannoꝝ ꝙ A debebat viliter ⁊ ꝑ inſidias mori. Rurſus per quintam ſextamet ſeptimam iuſtificat ꝙ rex debet eū auorare remunerare ⁊ benefamare per epiſtolas et aliter vbicunqꝫ. Perinde iuſtificatſe nihil egiſſe contra precepta dei bene intellecta/ non ſcd̓m literam ſed ad ſenſuꝫ ſuum/ et hoc in octaua. Poſtremo iuſtificatꝙ in nullo periurus fuit confederationibꝰnon obſtantibus et hoc per regulam generalem in aſſertione nona datam ¶ Caſusbreuis ¶ Quilibet tyrannus poteſt ⁊ debet licite et meritorie occidi/ per quēcunqꝫvaſallum ſuum vel ſubditum. Etiam perinſidias et blandicias vel adulationes.Non obſtante quocunqꝫ intuimento ſeuconfederatione factis cum eo/ non expectata ſententia vel mandato iudicis cuiuſcunqꝫ ¶ Hic caſus qͣꝫuis ſit deciſus ꝑ hocſacrum concilium quod eſt hereticus/ ⁊ ſequatur ex tertia et quarta iunctis prima etvltima. Nihilominus videtur aliquibusdiminute poni. ¶ Primo quia non loquitur de auctoriſatione per leges diuinam naturalem et humanam vt in ſecunda. ¶ Secundo non ponit p̄dictos caſusquod viriliter vl̓ ignomīoſe ⁊ ſubito .i. ſine

L