Druckschrift 
1 (1488)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Cora papa benedicto

legus. ligatis manibꝰ ⁊ pedibus trahat̉ adcarcerē/ vt tradat̉ in mortē. At ꝟo tu nihilhoꝝ dixiſti/ pr̄ clemētiſſime ſed mīe ⁊ māſuetudīs ſinū aperiēs ⁊ clementie virgamextendēs/ p̄occupaſti ꝯfitentē reū. pͥuſqͣꝫ ꝟ̓ba orōnis cōpleſſet. ſereniſſimo qͦꝫ vultū ⁊verb̓ ſuauibꝰ/ plenā p̄ ꝯcepti hꝰ flagicij veniā indulſiſti. vincēs in bono malū/ ⁊ cuiꝰeēs ſpūs: cuius inſuꝑ vicariꝰ facto certiſſimo palā docēs. Hoc egiſſe nōne ſatis eratad mīam? Addita ē aſſecuratio/ trepidarevetās iureiurādo firmata/ Nam fit cui ml̓tū dimittit̉ multū ingratꝰ ſi de dimiſſiōe heſitauerit. Dixit nāqꝫ ſpūs tuus bonꝰ ⁊ ſuauis. hͦ faciat mihi dn̄s ⁊ hͦ addat / ſi vllasvnqͣꝫ aduerſuꝫ te odij / vel vindicte reliqͥasapd̓ me ẜuauero. īmo ſi quā penā in te poſterius exercere voluero illa in caput meūpͥor cadat. Nec indulgētiā tm̄ modo ego p̄ſto ſi deinceps bene te habueris ſꝫ ⁊ tibi tuiſqꝫ ſil̓ibꝰ oībus bn̄ficentiā polliceor āpliorē. O digniſſimā ſūmo pōtifice vocē. Ꝙrn̄ſum d̓ino viro ꝯueniētiſſimū. O factuꝫmīe ſingularis. qd̓ pr̄em ⁊ paſtorē euāgelicum repreſentat. Qui poſt perſecutionesPaulum. Poſt trinam negationem Petrū. ⁊ poſt portioneꝫ hereditatis luxurioſeꝯſumptā/ iuniorē filiū plus amauit. O diuinū factū. qd̓ vtinā oēſ ppl̓i oēs qͣquauerſum nationes audirēt/ tu ꝓ exēplo ⁊ imitatione. tū ꝓ arguēdo mendacij eos qͥ te rigidū ⁊ auſteꝝ/ aut ire memorē criminari moliūt̉. Hec ē plane victoria xp̄iana. iniurias⁊ iras nō iniurijs ⁊ ira ſed māſuetudine ⁊mīa vincere. ⁊ imitari eū qͥ ēt in cruce poſitus dixit. pr̄ ignoſce illis ⁊c̄ͣ. Sic btīſſimꝰmartinꝰ cū vrgeret̉ vt Briciū ſibi cōtumelioſū abijceret. Si inqͥt xp̄s iudā Martinus cur nō brictum tolerabit Sileantnūc hiſtorie gentiliū que ſuoꝝ quondā pͥnpum māſuetudinē ampliſſimis verb̓ extulerūt vt Seneca Neronē in duobꝰ voluminibus/ Licero Iuliū Ceſarē in orōnibusSuetonius octauianū auguſtuꝫ in hiſtorijs. ⁊ alij alios cōꝑantes eos vel aſilo romuli/ vel ciuitatibꝰ refugij/ vel templo miſericordie/ quale deſcribit Stacius thebaidos. Siquidem incomparabilis eſt iſtorum laus ad tuā gloriaꝫ. ſicut vmbra ad ſerenam lucem. fumus obſcurus ad purumignem/ palea volatilis ad ſolidū granum.immo ſicut victum ad virtutem. Ipſa eniꝫtaliū manſuetudo/ non pro diuino honore

⁊ auctoritate quā ſpernebāt ⁊ tu colis vnicā. ſed inanē iactantiā/ quā tū calcas/ anhelabat. Collaudabūt alij cruētas belloꝝ victorias ⁊ ambitioſos ex his triūphos mirabunt̉. Plus apud me valet aſſertio ſapiētis ꝙ melior eſt ſapiēs viro forti/ ⁊ qui dn̄atur anīo ſuo expugnatore vrbiū. Quā ſententiā alijs v̓bis lyricus explicat. Lacuis.regnes fragilē domando ſpiritū/ qͣꝫ ſi lidiaꝫremotis gadibꝰ iūgas/ ⁊ vterqꝫ penus ſeruiat vni. Quāobrem agnoſce pater beatiſſime/ cum qͣꝫta cōſcientie ſecuritate. cumqͣli ſerenitate cordis/ fas habet dicere religioſiſſima deuotio tua/ dū crebro vel oratvel miſſaꝫ celebrat. Pater dimitte mihi debita mea/ ſicut ⁊ ego dimitto debitoribꝰ meis. Et rurſus cū ꝓpheta. Dn̄e deus meus ſifeci iſtd̓. ſi eſt iniquitas in manibꝰ meis ⁊c̄Ita paterbtīſſime imitaris chriſtū. qui cuꝫmalediceret̉ nō maledicebat. qui tentatuseſt per oīa vt miſericors fieret. quē videmꝰꝓpter paſſionē gloria ⁊ honore coronatumCantūmodo nō eripiat tibi blāda ꝓpſperitas mīam illam. illam patientiā pene diuinā/ quā ſeuiēs aduerſitas ⁊ ẜuauit ⁊ reddidit clariorē. Da veniā ſi ſcrupuloſior ſim īhac parte. Nam fit aliqn̄ ſuadēte pacis inimico/ nūc ꝑ ſe nūc ꝑ adulatores qͥ ſunt arma ſua ⁊ ſagitte. vt hō qui calamitate p̄ſſuseqͣnimiter omīa nedū tolerauerat ſed īdulſerat/ poſtmodum ſuccedentibꝰ proſperisrepetit omnia a debitoribus ſuis cum rigore ⁊ fenore. vt appareat indulgentiam priorem non ex virtute ſed vindicandi impoſſibilitate natam. nec dimiſiſſe ex corde. ſed ītempus more ſimearum diſtuliſſe. Nō cadat in hanc exprobrationē vera ⁊ ꝑfecta dilectionis tue māſuetudo. neqꝫ fallat eam ſimulacrū fictuꝫ iuſticie; quaſi nō melius ſitviciſſe mala per indulgentiaꝫ quā ſeueritacem/ quaſi rurſus nō ſit preclariſſima iuſticia indulſiſſe ſupplicibus ⁊ ſubditis peꝑciſſe. Sic miſericordiam ⁊ gratiam inuenias in conſpectu tremendi iudicij dei.qui ſub bullis patētibus ꝓmiſit miſericordiam miſericordibꝰ/ qui ſemel dimiſſa nōrepetit; qui iuſſit non eſſe memorē iniurieciuium ſuoꝝ. Sic in oratione tua ꝯfitēsdn̄o exaudiaris. ⁊ nō audias horrendū illd̓īproperiū dn̄i iraſcētis. Serue neqͣꝫ nōneoē debitū dimiſi ti ⁊c̄. Sic p̄terea cū dd̓ ꝯſeqͣrꝭ ſedē r̄gni ī mīa. ⁊ mititate poſſideas t̓rā⁊ d̓lecterꝭ ī ml̓titudīe pacꝭ ſuꝑ eā Tādeꝫ

U