Germo factus in die
Sic aduerſus auariciam primi hominisipſe ſummā liberalitateꝫ. Sic aduerſus gulā eiꝰ/ ip̄e ſummā frugalitatē. Sic aduerſꝰīgratitudinē nimiā ip̄e gratiā on̄dit īfinitācrudiēs nos facto certiſſimo. vt abnegāteſimpiētatē malā hoſpitē ⁊ ſodalē ꝑfidia/ ⁊ ſecularia deſideria q̄ mergūt in īteritū. ſobrie⁊ iuſte ⁊ pie viuamꝰ in hͦ ſeculo. Sobrie qͦad nos. Iuſte qͦ ad ꝓximos. Pie qͦ ad deū⁊ ſctōs. ¶ Hūiliemus igit̉ aīas nr̄as legi.imitātes hūc pueꝝ. ⁊ circūcidamꝰ ꝑ diſcipline cultꝝ. vitioꝝ ſuꝑfluitatē a nob̓ ⁊ ſenſibꝰ nr̄is. Circūcidat̉ cor a p̄ſuptiōis p̄putio. ne plus ſapiat qͣꝫ oꝑtet. nec prudētie ꝓprie iuitat̉. Circūcidat̉ ip̄m ab oī carnalitatis exceſſu ⁊ ſine ſordibꝰ ⁊ colluuie voluptatis. ſit puꝝ ⁊ mūdū. Circūcidāt̉ oculi ne videāt vanitatē/ os ⁊ lingua ne loqͣnt̉ mēdaciū aures ne audiāt detractionē. tactꝰ ⁊ guſtus ab oī lubricitate/ totū corpꝰ a rebellione ꝯͣ aīam ꝯtumaci. Ut ſobrie viuamꝰ innobiſmetip̄is. Uiuamꝰ ⁊ iuſte apud ꝓximos reddētes vnicuiqꝫ qd̓ ſuū eſt. cui vectigal. vectigal. cui honorē. honorem. Uiuamus tādē pie d̓o adherēets ꝑ fiē ⁊ ſpe? ⁊ ꝑcaritatē/ circūcidētes oēm errorē ⁊ ſuꝑſtitionē ꝑ fidē/ oēm deſꝑatōꝫ ⁊ p̄ſūptōꝫ ꝑ ſpemoē odiū ⁊ cupiditatē ꝑ caritatē. Sit in nobis fides ꝟa ⁊ viua ẜm vim rōnabilē exrecognitōe īmēſe ſapīe. Sit ſpes certa ẜm vīiraſcibilē ex ꝓfeſſiōe ſūme eiꝰ potētie. Sitcaritas feruida/ ex ꝯſideratiōe ſūme beniuolētie ⁊ gr̄e/ q̄ apꝑuit hodie in circūciſiōiſhūiliatiōe. Hoc mō ſobrie ītra nos/ nuſteiuxta nos/ ⁊ pie ſupra nos. viuemꝰ in hͦ ſeLculo ¶ Sꝫ ve tibi peſſima. ve tibi neqͣꝫ ingratitudo cordis hn̄ani / cordis incircuciſi⁊ certe inhūani/ dū ad tantā gr̄am notiſſimā dei tui/ n̄ corrigeris nō emolliris/ n̄ flecteris. Hūilis eſt ip̄e qͥ eſt deꝰ bn̄dictus inſecula. ⁊ tu ceruicē erigꝭ. tu ſuꝑb̓ t̓ra ⁊ cinisTu ſordida pell̓ inflaris ⁊ tēderis. Tu inqͣꝫ inflaris ⁊ tenderis ſordida pellis/ ſaccuſſtercoꝝ ⁊ vmiū. Hūilis ē ip̄e legiflator tuꝰobẜuas legem tuā/ ⁊ tu qͦttidie legis ſue iugū ſuaue ⁊ leue ꝯtumacit̉ excutis ⁊ ꝯfringis. Hūilis poſtremo inuenit̉ pius ergatemiẜicors ⁊ benignꝰ ⁊ tu plenꝰ īpietate. errores fingis. ⁊ ſeq̄ris ſuꝑſtitiones/ de eo qͦꝫvel ſuꝑbe p̄ſumis. vel deſperas ſuperbiusAd ip̄m deniqꝫ nullo pietatis. nullo dilectionis affectu mouerꝭ. Pudebat fortaſſiſinſeqͥ humilē hoīem. vſqꝫ qͦ pudebit humi
lē xp̄m imitari. Uide ſtupēdū ⁊ horreſce:flagellat̉ in circūciſiōe leo de trbū iuda. vthūiliet̉ canis mortuꝰ. filius hoīs putredo ⁊ꝟmis. Circūcidit̉ in carne puer Ieſus. vtabſqꝫ p̄pucio nos in corde ⁊ ſenſibꝰ maneamus. vt cū abraā nos filiū vnigenitū cumtota familia ⁊ v̓nacul̓. hͦ eſt ſpm̄ nr̄m cū affectionibꝰ ⁊ cognitionibꝰ vniuerẜcircūcid̓re diſcipline cultro neqͣqͣꝫ omittamꝰ ſꝫ tollamꝰ opprobriū egypti/ ſi neqꝫ ꝑire d̓ ppl̓oneqꝫ fedꝰ d̓i irritū efficere voluerimus.Oēs qͥdem hͦ agere ꝯuenit cleꝝ p̄cipue. ſic̄ip̄e p̄ ceteris in dn̄i ſortē electus ē. Exultetigit̉ cū tremore humili. ⁊ gr̄as agat; ⁊ appareat in eo gr̄a dei ⁊ ſaluatoris nr̄i. ¶ Sedheu clerꝰ hodie quē ꝓ maiori gr̄a. gr̄e viciſſitudinē repēdere dignū fuerat / plus alijsreplet̉ ingratitudīe. ⁊ p̄puciū ſibi fecit īpietatibꝰ ⁊ ſecularibꝰ deſiderijs/ neqꝫ ſobrie neqꝫ iuſte. neqꝫ pie viuēs in hͦ ſeculo ¶ Itaꝑgebā in meditatiōe mea. ſatirā in cleꝝ declamare. Neq̄ .n. in tā vberi indigͣtiōis materia deeſſe v̓ba potuerāt. Dum ecce ſtudioſitas ſpeculatrix īportunitate qͣdā ſua.grādem qōnum ſpeculatiuaꝝ ſilua apponere videbat̉. vt plus ſibi qͣꝫ edificationi deẜuirē. ¶ Dic inqͥt ſi xp̄s circūciſus eſt ancircūciſus reſurrexit in gl̓ia diſꝑ gentibꝰ factus. Ita me pie tenere rn̄di. ad houoremeoꝝ ex qͥbꝰ xp̄s fuit ẜm carnē. qͥ eſt d̓s bn̄didictus. ⁊ ad ꝑuerſoꝝ ꝯfuſionē. ¶ Dic ꝑticulā illā carnis v̓ginee. vt multi ferūt dimiſit in terris. Et talis de effuſo tūc ſanguineqō eſt? Rn̄di qͣſdaꝫ pr̄es eſſe de integritatehūane nature ⁊ neceſſitate ſine qͥbꝰ nō ſubſiſteret. Quaſdā de ꝯgruitate. ſine qͥbꝰ neqꝫ ꝑfecte neqꝫ decent̓ exiſteret. Quaſdā deſuꝑfluitate. Prime due reſumpte ſunt ſic̄ īalijs reſurgentibꝰ fiet nō oꝑtet hͦ de reliqͥs.Si qͥs igit̉ ꝯtenderit ꝑticulā illā cum ſanguine fuiſſe de integritate humanitatis pͥmo vel ſcd̓o modo illa reſumpta ſunt. ⁊ velin terra nō manēt vel multiplicata ſunt.Erat ne igit̉ pars illa carnis vel ſanguinisper cōicationem idiomatū deꝰ. ⁊ ſi deꝰ vtꝝhomo. Huius rn̄ſionem tāqͣꝫ egentē lōgiſſima ⁊ ſubtiliſſima ꝑſcrutatōe/ p̄tereo. Etconſeq̄nter illā ſi ſit adorāda adoratiōe latrie. Perge ad alia. qꝛ melius eſt hic nihiqͣꝫ pauca dicere. ¶ Dic ad qͥd ꝓderat circūciſio? Reſpondeo proderat originale peccatum delendo ⁊ dando gratiā. ſed nō aperiebat ianuā ꝑadiſi. ¶ Dic qͣle dabatur ꝓ
2
B