Druckschrift 
1 (1488)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Unius obedientie

vellet ad opꝰ manū mittere ⁊ ad fortia. Sꝫheu deſolatione d̓ſolata eſt oīs terra/ qꝛ nemo eſt qͥ recogitet corde. ⁊ q̄runt oēs q̇ ſuaſūt. Non expedit ꝓ reſtituēdo obedientiam pape in ſpūalibꝰ/ fieri ꝯciliū hmōi generale. Primo qꝛ videt̉ implicatio ſicut tactū eſt/ ꝙ maneat ſubtractio hmōī a papa⁊ ꝙ fiat ꝯciliū. Secūdo qꝛ faciliꝰ iſta reſtitutio ⁊ reductio tractari poterit in ſolo regͦfrancie/ ſi veꝝ ſit ꝙ oēs alij iam reſtituerūtobedientiā. aut in ea ꝑmāſerūt/ ſi veꝝ ſit ētꝙ ſubtractō nō eſt facta pape etiā in regnoniſi ſub ꝯditione explicita/ vt qͥdā dicuntaut ſaltē implicita ⁊ q̄ de iure ⁊ eqͥtate debꝫintelligi. Hec ꝯditō eſt/ qͦuſqꝫ papa feceritdebitu ſuū/ ⁊ conceſſerit ea q̄ ſibi petebant̉⁊ ꝓpt̓ qͦꝝ negationē fiebat ſubtractio. Naꝫceſſante ca ceſſare debebet effectus. Addito hoc ꝙ ſubtractio nll̓o mō potuit fieri iuſte/ niſi ad finē vnionis/ tanqͣꝫ mediū ad hͦncc̄ariū. Alioqͥn tm̄ malū ⁊ inſolitū nullomodo poſſet a culpa defendi. Si ergo nūcvideatur ꝙ ſubtractio non ꝓdeſt ad vnionem. vel nō eſt neceſſaria/ ꝓpter ꝯdeſcenſionem pape ad ea que petebant̉; ceſſare ipſadebet. qꝛ ſi rebꝰ ſtātibus vt ſtant erga papeꝓmptitudinē de cedendo/ nō pōt de nouofieri ſubtractio. ſic̄ ꝯcedere hn̄t aduerſarijvt videt̉. non p̄t aut debet eiſdem rebus ſtātibus eadē ſubtractio ꝯtinuari. Tertio qꝛreſtitutio huiꝰ obediētie qͦ ad ſpūalia/ fiericōmodius ⁊ breuiꝰ p̄t per aſſenſum cardinaliū ⁊ reconciliationem mutuā indulgēdo p̄terita/ ratificando que ratificāda eētad cautelā futuroꝝ/ ⁊ emendationem ſecuriorē p̄teritoꝝ/ ⁊ ꝯſcientiaꝝ ſerenationem⁊ ad abolendam omnē infamie aut rebellionis notā/ ⁊ qͣtinus in viā pacis cōi anīo⁊ eodē pede ꝓcederꝫ hoc obediētia ꝯcordius/ qm̄ faciendo reſtōem debitis modisnec ſubtrahētes nec illea quo facta eſt ſubtractio/ remanerēt notati de talibus; quoddifficilius eſſet euadere. ſi pec conciliū aliqd̓/ feret determinatiua deciſio. Non expedit cōciliū tale celebrari ꝓ reſtituendo obedientiā pape in adminiſtratōibꝰ bn̄ficioꝝ/ ⁊ alioꝝ hmōi. qꝛ lꝫ annexaſint ſpūalibꝰ. tn̄ pn̄t tꝑalia noīari. Primoqꝛ rōnes alique pͥores de non expediendoreformationē eccleſie vniuerſalem in moribus tractare/ faciūt ꝓ hac ꝑte ⁊ ꝓ altero pͥncipali argumēto ad hāc ꝑtē. Tamē aduertendū eſt/ ꝙ ⁊ ſi ꝯcederet̉ papā hr̄e de iure

d̓ino dn̄ium vniuerſale ſpūaliū ⁊ tꝑaliū/ reſpectu oīm. Tn̄ ꝯſtat ꝙ ꝓ diuerſitate tꝑm ⁊locoꝝ ⁊ ſtatuū. nec papa nec eccīa habuerūt aūt hr̄e dn̄t/ in talibꝰ diſpenſationibusaut adminiſtrationibꝰ bn̄ficioꝝ/ tꝑaliū iuriſdictionū ſil̓e exercitiū aut executionemaut vſum. Itaqꝫ notū eſt ꝙ eccīa tꝑe xp̄i etapl̓oꝝ nullū habuit exercitiū aut executionē iuridicā ⁊ ciuilit̓ circa hmōi tꝑalia. īmoxp̄s plus videt̉ facto ⁊ v̓bo tale exercitiū iuriſdictiōis ciuilis ꝓhibuiſſe/ qͣꝫ ꝑmiſiſſe. lꝫnō dicā ꝙ ꝓhibuerit aut oppoſitū ꝯſuluerit/ niſi ꝓ loco ⁊ tꝑe. Quia enī eccīa tūc ml̓tiplicanda erat per diſcurſum apl̓oꝝ ⁊ fid̓liū. iō talis iuriſdictio tꝑalis ⁊ poſſeſſioneſfuiſſent eis ad impedimētū ⁊ tales ſunt adhͦ ꝯgruentie multe. Sed ꝓ tꝑe Silueſtri⁊ Cōſtantini magni placuit dn̄o ad dilatatione eccīe inſpirare tum ꝯſtantino/ ꝙ tales poſſeſſiones daret. tū eccīe ꝙ reciꝑet; etdurauit hmōi dotatio eccleſie vſqꝫ ad tēꝑanr̄a ꝑ ſucceſſiones ſanctiſſimoꝝ patꝝ Gregorij ⁊ Ambroſij ⁊ alioꝝ/ qͦs non eſt credicile in retentione taliū erraſſe cōtra xp̄i iuſſionē. Sed longe aliter in pͥmitiua dotatione diſtribuebant̉ bona talia/ qͣꝫ poſtmodūtꝑe p̄latoꝝ/ qͥ ceperūt paulatim refrigeſcere a ſanctitate pͥoꝝ/ tandem abuſi ſunt taliter collationibꝰ bn̄ficioꝝ ⁊ hmōi admīſtratione/ ꝙ pape paulatī ⁊ ſucceſſiue ad ſe ml̓ta reuocauerūt/ vſqꝫ adeo/ ꝙ finaliter datisoccaſionibꝰ ⁊ acceptꝭ/ qͣs nō eſt h̓ opꝰ recitare/ qͣſi tota collatio ⁊ iuriſdictio talis/ peneſpapā ⁊ eiꝰ curiā remanebāt. Ita vt vix eēp̄latꝰ qͥ poſſet minimū bn̄ficiū ꝯferre. Cōcurrebat ad hͦ exactiones multiplices ꝓ ſtatu pape ⁊ cardinaliū; ⁊ ſi fraudes ⁊ abuſus⁊ ſimonie cōmitterent̉/ relinqͦ iudicanduꝫexꝑtis Hec idcirco dixi qm̄ forte aliqͥbꝰvideret̉ ꝙ ſit expedies eccīe vniuerſali/ redire oīa ad pͥſtinū ſtatū eccīe. ſeu illiꝰ/ qͥ fuit tēpore apl̓oꝝ qͣꝫtū fieri ꝯgrue poſſet/ abiectꝭtalibꝰ iuriſdictionibꝰ ꝓ magna ꝑte/ q̄ reddiderūt ecc̄iam totā brutalē ⁊ carnalē/ ⁊ nihilfere ſapientē de his q̄ dei ſunt erga ſalutemanimaꝝ/ non ex ſe qͥdem ſed abutentiū vitio. Uel redeūdū eſſet ad ſtatū eccīe tꝑe ſilueſtri ⁊ gregorij/ qn̄ qͥlibet p̄latus dimittebatur in ſua iuriſdictione ⁊ ſolicitudinisparte ⁊ papa tenebat que ſua erant/ abſqꝫtot reẜuationibus tot ⁊ continuis magniſqꝫ exactionibus ꝓ ſuſtinendo ſtatu curie etcapitis nimis forte creſcentem/ ſuū ceteros

n 3

Q