Druckschrift 
1 (1488)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

carium ſicut inchoanda impetrandaqͣꝫ eſteſt ꝑ orōnes deuotas/ ⁊ moꝝ correctioneꝫſic in eiꝰ reformatione a ſūmo vſqꝫ deorſuꝫꝑ oēm ſuorum membrorum principaliuꝫvel non principalium iuncturam/ debetcum facta fuerit ſtudiū vehementiſſimū etꝯtinuū adhiberi/ ne iuſto dei iudicio deterius qͥd ꝯtingat ſi pꝰ ꝯceſſam d̓i mīaꝫ vnionis ſalutarē recidiuatio pͥor fiat. Qualiaꝟo in eccīaſtica policia veniāt reformāda.poterūt docere tā libri exꝑientie. qͣꝫ multiplices cartule/ iā ſuꝑ hͦ edite; ⁊ relatiōes eccleſiaſticoꝝ in ꝯcilio fide digne Denicſi cōtigerit forſitā generale ꝯciliū retardariꝓpt̓ pͥncipiū vel alioꝝ in diuerẜ patrijs diuiſiones vel aliūde ſic ꝙ multi notabilesvel neq̄ant; vel noluerīt cōparere nec mittere ſed differre/ ⁊ dn̄i cardīales vtrobiqꝫ ſētiāt ꝓbabili ꝯiectura. ꝙ tales ml̓ti ⁊ magnide vtraqꝫ ꝑte n̄ obedirēt ſue electiōi/ videretur expediēs in hͦ caſu/ ꝙ ip̄i cardinales cōparētes in ꝯcilio. inuenirēt ſaltē modū tollēdi ꝑpetuitatē in hͦ ſciſmate ꝓuidendo ꝙpꝰ deceſſum amboꝝ ꝯtēdentiū ⁊ ſi nō citipax hr̄etur. qꝛ melius eēt ſero/ qͣꝫ nūqͣꝫ. et hͦluxta modū qͥ in alio ꝯcilio frācie fuit concluſus/ vt ꝑ ſuos ambaſiatores q̄reret̉ ⁊ ꝓſeq̄ret̉ apd̓ ambos ꝯtendētes ⁊ ſua collegiade nō eligendo .ſ. quēpiam in caſu mortishuiꝰ ⁊ illiꝰ/ cū ceterꝭ clauſul̓ ad hͦ oportunisSequuntur quatuor conſideratiōes ad fulcimentū ⁊ declarationem p̄miſſoꝝ. Conſideratio .i.Nitas eccīe ligat̉ qͣdruplici lege/ diuina .ſ. vel euangelica/ naturali/ ca5nonica/ ⁊ ciuili. Quaꝝ duas extremas regulare neceſſe eſt ꝑ pͥma/ ẜm epikeyam .i. bonā eqͥtatē. Hoc itaqꝫ ex traditionibus earundē legū vltimaꝝ ꝯuincit̉/ quarūannotationes aliqͣs ꝓ minꝰ eruditis ⁊ lr̄atis placet adducere. Prima annotatio Non debet rep̄henſibile iudicari. ſi ẜmvarietatē tēpoꝝ ſtatuta qn̄qꝫ variant̉ hūana. p̄ſertim cū vrgens neceſſitas vel euidēsvtilitas id expoſcit; qm̄ ipſe deus ex his q̄in veteri teſtamento ſtatuerat nōnulla mutauit in nouo. Hec Innocētius tertius incōcilio generali ⁊ habēt̉ in decretali. Nondebet de cōſanguinitate ⁊ affinitate in antiquis. Secunda annotatio.Quoniā nulla iuris ſanctio qͣꝫtumcūqꝫꝑpenſo digeſta cōſilio ad hūane nature va

rietatem/ ⁊ machinationes eiꝰ inopinabiles ſufficit nec ad deciſionē lucidā ſue nodoſe ambiguitatis attingit. eo p̄ẜtim ꝙ nihil adeo certū clarumqꝫ ſtatuit̉/ qͥn ex cauẜemergentibꝰ/ qͥbus iura iā p̄dicta mederi n̄pn̄t/ in dubiū reuocet̉ ⁊c̄. Hec Ioh̓. xxij. inphemio clemētꝭ Tertia annotatio. Nō pn̄t oēs caſus ſeu iuris articuli legibus cōprehēdi; ſed cū aliqͦ caſu ſnīa legummanifeſta eſt. is qͥ iuriſdictioni p̄eſt ad ſil̓iaꝓcedere/ atqꝫ ius ita dicere debet. Hec hn̄t̉in. l. non poſſunt. ff. de legibus.Quarta annotatio. Certu eſt ꝙ is cōmittit in legem. qͥ legisverba cōplectens/ cōtra legis nitit̉ volūtatem. hͦ hētur in regula iuris. Certū in vi.Cōtra facit qui id facit qd̓ lex ꝓhibet. Infraudē legis facit. qͥ ſaluis verb̓ legis ſnīaꝫeius circūuenit. Hec hn̄tur in. l. cōtra legēff. de legibꝰ. Quinta annotatio. Nullua iuris rō/ aut eqͥtatis benignitaſpatit̉ vt q̄ ſalubriter ꝓ vtilitate hoīm introducunt̉/ ea nos interp̄tatione duriore contra ipſorū cōmoda perducamus ad ſeueritatem. Hec habētur in. l. Nulla. ff. de legibus. Cum quo concordat regula iuris canonici in vi. Quod ob gratiā alicuiꝰ conceditur non eſt in eius diſpendiū retorquendum. Item ip̄e leges cupiūt vt iure regantur. Item ait ſcipio naſica. Conſuldū iuris ordinem ſeqͥtur id agit vt cum legibusſuis romanū corruat imꝑiū. Ideo iuris ordo eſt in caſu vt ſcilicet iuris ordo non ſeruetur. Secunda ConſideratioNitas eccīe ad vnū certū chriſti viv cariū neqͥt mō ꝓcurari cōmode/ ſine recurſu ad epikeyā ſeu bonā eqͥUtate; q̄ interp̄tatur litterā iuriū poſitiuorūẜm intentionem legiſlatoꝝ; radicatā in legibus eternis ac īmutabilibus diuine legꝭper quam legum cōditores iuſta decernūtatqꝫ ẜm dictamen legis naturalis. Hic autem ꝓceſſus antonomatice ⁊ ſumme iudicādus erit iuridicus/ ſi innitet̉ legibꝰ/ ⁊ iuribus/ ⁊ canonibus/ ꝓprio ⁊ vero nomine ſicvocādis. Ueritas conſiderationis legitur clariſſime in libro exꝑientie/ ꝑ prudentes / ⁊ circūſpectos/ nec ꝓteruos. nec maleaffectatos. dū conſiderāt materiā preſentisſciſmatis/ cum circūſtantijs omībus/ qͣlesnunqͣꝫ viſe ſunt cōcurriſſe in aliqͦ caſu legepoſitiua memorato. Quid igit̉ mirandūſi nō hēatur in eiſdem traditionibꝰ poſiti-

F

G