Regis rhomanorū
⁊ ita de multis. ſed ad ip̄ꝫ ſpectat circa hechuiuſmodi cōſulere vel dictare/ cuiꝰ dictamini qͥ repugnat cōtumaciter/ repugnatſpiritui ſancto/ cuius eſt ip̄m cōciliū in dictando vel cōſulendo dirigere. Exemplūin homine. vbi rō poteſtatē habꝫ dictatiua ⁊ ꝯſiliatiuā volūtaſ exercitiū ⁊ executōꝫj¶ Tertia directio.¶ Conciliū generale p̄t de diſſenſiōibus⁊ guerris inter prīcipes xp̄ianos ſeuiētesin ꝑniciē totius xp̄ianitatis ⁊ ꝑditōis hominū in anīa ⁊ corꝑe. autoritate legitimacognoſcere. prohibēdo eis vias facti ⁊ adſuſcipiendū vias iuris ⁊ rōis ꝑ cēſuras ecclefiaſticas cōpellendo. ¶ Hoc practicareꝓpoſuit Sereniſſimus rex rhomanoꝝ ſꝑAuguſtꝰ qui pͥus qͣꝫ recederet ab hoc cōcilio ad locū conuētōis cū rege Aragonū. etpetro de luna. orōem ad deputatos habuit. om̄i religioſa pietate. ⁊ vera xp̄iana religione pleniſſimā. quā his auribꝰ nō ſinepia cōpunctōe letus audiui. Narrauit illic ꝓpoſitū ſuū eſſe. tēdere poſt ſedatōꝫ ſciſmatis. ad pacificatōꝫ Regū Francie ⁊ Anglie; maxime ꝑ autoritatē huiꝰ cōcilij Narrauit de pacificatōne Regis polonie cumprutenis. Dehinc de paſſagio hieroſolimitano precedēte pacificatōe regis polonie ⁊c̄ ¶ Fundamētū ſeu regulā ꝓcurauitinducēdo quālibꝫ ꝑtiū vt ſe generali concilio. ſueqꝫ diffinitiōi prorſus ſummitterēt. euiꝰ autoritati ipſemet rex quēadmodū tūc ⁊ pluries antea. ſub atteſtatōe diuni noīs ꝓteſtatus eſt debebat ⁊ volebat eēſubiectꝰ. ⁊ hoc in ſpeculū ⁊ exēplar eternūcuiuſlibet principis catholici temꝑalis.Quarta directio ſiue lex duodecima ⁊ vltima.¶ Conciliū generale p̄t ⁊ debꝫ cōſtituerecrebriorē generaliū cōcilioꝝ celebratōemqͣꝫ retroactis tꝑibꝰ fuerint celebrata. vt dedecēnio in decēniū. p̄fixa futuris ſummispōtificibꝰ iſta lege. quā trāſgredi nō liceatFundat̉ in p̄miſſis hec cōſideratio ⁊ ꝑ argumentū ex oppoſitis. qm̄ ſi tot ⁊ tā enormia diſcrimina ꝓuenerūt eccl̓ie dei dū ceſſatū eſt a cōcilijs generalibꝰ/ qͣnta demumerit ſalutaris vtilitas ex freq̄ntiori celebratione/ ꝑſpicuū eſt Quis itaqꝫ neſciat ꝙ in̄ſuꝑiorū pctā minꝰ vigebūt. dū minorē ſibi ſentiēt eſſe peccādi licētiā. vel īpunitatꝭ
ſpem/ dū ſcꝫ reddituros ſe rōem corā iudice ſuo. generali cōcilio ꝓſpiciēt. Sūt qͥppe nōnulli. qͥ eiſi deū nō timent hoīes tamē reuerēter. Deniqꝫ ſi nō ſit aſſidue lexviua. dirigens regēs ⁊ actuans leges mortuas ad effectū. ipſe nō ſatis ꝓficiūt. vn̄ etph̓s tradere ſatagēs mediū virtutꝭ nō potuit illud efficaciꝰ inuenire qͣꝫ vt diceret ꝓut ſapiēs iudicabit ¶ Potuerāt ex p̄miſſis oībus velut ex fundamentalibꝰ qͥbuſdā regulis directōibꝰ ⁊ ſignis in via mādatoꝝ dei leges elici ꝑticulariores. ad tollēdu ſcandala impediētia proſpeꝝ iter pacꝭfidei ⁊ virtutis. ad ſedatōem ſciſmatū quoad primū. ad extirpatōnem erroꝝ qͦ ad ſecundū. ⁊ ad reformatōꝫ moꝝ qͦ ad tertiū.ſed neqꝫ tꝑs neqꝫ locus ſufficiūt. Quia tetigerūt inſuꝑ multa ex eis prudētes ⁊ ſtudioſi ſuis in ſcriptis Quia rurſus debenthmōi leges ⁊ cōſtitutōes ꝑticulares. magꝭꝑ mutua collatōem oīm de cōcilio agitaritractari ⁊ diffiniri. iuxta regionum aut patriarū varietatē. Quia deniqꝫ decreta ⁊ decretales viderētur abūdanter ſufficere. ſiꝑ legem viuā fierꝫ efficax executio Alioqͥnmultiplicatio conſtitutionū hmōi. etiampenaliuꝫ. qn̄qꝫ plus onerat ⁊ aggrauat qͣꝫſubleuet aūt ꝓficiat. ¶ Faciamꝰ tandē inorōe finē verbis. vt c reuolet ad 61. ⁊ dicamus obſecrātes. Proſpeꝝ iter faciat nobis deus ſalutariū noſtroꝝ Iter nedū terreſtre ſed ſpūale ⁊ celeſte. iter eternitatꝭ addeū ſalutariū noſtrorū qui eſt deus benedictus in ſecula. Amen. ¶ Finit¶ Libellus de anferibilitate pape ab eccleſia Iohānis de gerſon Cancellarij pariſien̄.Enīet autē dies cuꝫ auferet̉ abv N eis ſpōſus Marci. ij Circa quētextū pro materia nūc currente¶ Querit̉. Si auferibilis ſit ſpōſus eccleſie a filijs ſuis vel ab ea Et ponāt̉hic conſideratōnes. xx.Prima cōſideratoUferibilis nō eſt ſponſus eccleſiechriſtꝰ homo. ab ipſa tota eccleſialege ſtāte Siquidē caput eccleſiexp̄s ē. ad eph̓. iiij. ⁊ coloẜ. i. et. ij Puto aūtnemo cōceſſerit ꝙ abſqꝫ capite valeat ꝑmanere corpꝰ aliqd̓ veꝝ vel miſticū Sꝫ eccl̓iecorpꝰ miſticū manere ſꝑ vſqꝫad ꝯſūmatōꝫ
E