Druckschrift 
1 (1488)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Regis rhomanorū

3

iter ad extirpatōem erroꝝ dū nullis parcitur. ſed cōſtanter ꝓcedit̉ ad emendatōemvel ſi corrigi noluerint ad punitionē ⁊ exterminatōem errantiū. Alioquin non ſatis deſtruūtur errores. ſi ꝑmittūtur liberi;⁊ impuniti patentes ⁊ notorij. verbis autfactis hereſum defenſores. Si p̄terea predicatoribꝰ catholice veritatis non ſubeſtplena libertas elucidādi legē ſanctā. Tollitur ex hoc pn̄ti concilio dictū ph̓i illiꝰ. qͦleges comꝑabat tel̓ araneaꝝ. eo ꝙ debiliores muſcas retinent trāſmittūt fortiores.Secunda directioſiue ſexta lex in ordine.Conciliū generale p̄t ⁊ debet aſſertōeshereticas ⁊ erroneas in fide ⁊ moribꝰ q̄ fuerūt ⁊ ſunt in ſcādalū publicū diligēter examinare reprobare ⁊ dānare. etiaꝫ nō factoprius vel ſiml̓ ꝓceſſu aduerſus aſſertores.Hoc pluries practicatū eſt in hoc cōciliovt de aſſertōnibꝰ ꝙ cōicandi erāt laici ſubvtraqꝫ ſpecie Et de iſta aſſertione quilibꝫxp̄ianus poteſt ⁊ debet. ⁊cͣ. Deniqꝫ tam rōnes qͣꝫ ſil̓itudines manifeſte. ⁊ exēpla ſanctoꝝ ꝓbant idē. vt de falſo numiſmate/ etfamoſo libello. Tollitur ex hoc ſcandaluꝫvel tolli debet eoꝝ qui ꝓ bono acceſſorioquod in facto cōſiſtit. elucidatōem veritatis vel impediunt vel ꝓcraſtinant. hoc ātprocraſtinare quid niſi impedire eſt:Tertia directio. Cōciliū generale p̄t dānare ꝓpōes mutas. cū ſuis autoribꝰ. licꝫ hr̄e gloſas aliqͣsvel expōes vel ſenſus logicales veros poſſint. Hoc practicatuꝫ eſt in hoc cōcilio demultis articulis ⁊ vicleff ⁊ Ioh̓. huſſ. quorū aliqui poterāt vel de vilogice vel grammatice. defenſionē aliquā reciꝑe. vt in articulis qͥ ſunt indefinite traditi. vel qui loquūtur. de poſſibilitate ꝓut poſſe logicuꝫeſt ⁊ nō ph̓icū Uel qͥ poſſent ad aliquē ſenſum veꝝ trahi. ſi ſeorſum ponerēt̉. Sꝫcōciliū hoc ſolerter attēdit/ prīo qꝛ iuxtahilariū Intelligētia dictoꝝ ex cauẜ ē aſſumēda dicēdi. Iterū illd̓ Auguſt. Liberisverbis vtunt̉ ph̓i ⁊ in rebꝰ ad intelligendūdifficillimis offenſionē piarū auriū nonꝑtimeſcūt. Nobis āt ſcꝫ theologis. ad certā regulā loqͥ fas eſt Illd̓ deniqꝫ vulgatuꝫfundamentū in Ariſtotele ꝙ ẜmones accipiēdi ſunt ẜm materiā ſubiectā Un̄ mo

ralis ſentētia ſumit̉ Ea eſt enī d̓ine formeſubſtātia vt ꝙ nec in extrema dilabat̉ necin ſe extraneū aliqd̓ ip̄a ſuſcipiat. ſꝫ ſic̄ deea ꝑmenides ait. Uerū orbē mobilē rotatdū ſe īmobilē ip̄a ꝯẜuat. qd̓ ſi rōes qͦꝫ nōextra petitas ſꝫ intra rei quā tractabimusambitū collocatas agitauimꝰ nihil eſt qd̓ammirere/ cū platōne ſanciēte didiceras/cognatos de qͥbꝰ loqͥmur rebꝰ oportere eēẜmones. iij. de cōſolatiōe vlti. ꝓſa in fine.Sil̓r theologia ſuā hꝫ ꝓpriā logicā ⁊ ſenſum litteralē. al̓r qͣꝫ ſpeculatiue ſcīe Hecdirectio vel lex p̄ẜuauit hactenꝰ p̄clarā vniuerſitatē pariſien̄. a pluribꝰ erroribꝰ dumſcholaſticos ſuos ſꝑad certā regulā fideiloqͥ iuſſit ⁊ cōpulit Utinā in alijs ſtudijshec diſciplina ſimiliter teneatur. Mala libertas eſt male ⁊ erronee loqui poſſe. Quarta directioſiue octaua in ordine. Cōciliū generale p̄t ⁊ dꝫ dānare ꝓpōesml̓tas vel aſſertōes hmōi/ qͣꝫuis nō poſſētex ſolo ⁊ nudo textu exp̄ſſo ſacre ſcripturepatēter reprobari. ſecluẜ expōibꝰ doctorūvel vſu celebri ecc̄ie/ ⁊ ceterꝭ Hoc practicatū eſt in hͦ ꝯcilio in ml̓tis aſſertōibꝰ Iohānis ⁊ vicleff ⁊ Io. huſſ. īmo ⁊ de iſta ꝙ ē cōicandū ꝑ laicos ſub vtraqꝫ ſpē panis ⁊ viniHec directio vel lex ꝓſperū facit iter ad hereſim ⁊ hereticorū extermīatōꝫ. qm̄ heretici qͦs vidimꝰ defenſiōeꝫ ſuā vt pl̓imū accipiūt qꝛ nolunt hereſes abſolute reuocareſꝫ tm̄ ꝯditional̓r ſi videlꝫ ex rigore textꝰ ſacre ſcpͥture cōuincant̉ errare. dicētes ꝙ expōes doctorū. decreta decretales ſint apocrife. neqꝫ de ill̓ curādū ē Hec āt p̄ſumptōqͣꝫ late pateat ad erroreſ. nemo n̄ intelligitTertia pars principalis de via morum vel virtutumd ¶Eclaratꝭ vel narratꝭ ſcādal̓ qͣttuorobuiātibꝰ errorū extirpatōni. loqͣmur ꝓ t̓tia ⁊ vltīa ꝑte aliqͥd de remotōe totidē ſcādaloꝝ obſtātiuū moꝝ reformatiōiin capite ⁊ ī mēbris narrādo qͣdruplicē legē vel directōꝫ practicatā in hͦ ꝯcilio. vt ꝓſpeꝝ iter faciat nob̓ deꝰ ſalutariū noſtroꝝPrima directio ſalutaris in via morum et virtutis.Concilium generale ſic eſt ſuper papam ⁊ aliuꝫ quēlibet de eccleſia. ꝙ ipſum