Foliumlvnō eſt aliud filij. nec aliud patris. ſed bn̄ alius pater. alius filiꝰ ⁊cͣ. qꝛ illa eſtvera. pater eſt alius a filio. qꝛ alius ꝑſone diuerſitatē d̓t. ſed pater alia ꝑſo-na a filio ⁊ ſpūſancto eſt. gͦ ⁊c̄. ſed illa eſt heretica. pater eſt aliud filij. qꝛ laliud d̓t diuerſitatē eſſentie. ⁊ ſic eſſꝫ ſenſus. ꝙ eſſentia que eſt inter patreꝫet filiū eſſet diuerſa. ſꝫ hoc eſt falſū. gͦ ⁊c̄. Itē nota. autor in hac ſentētiahortat̉ ad ꝯfeſſionē vere fidei. ⁊ poſtea inuitat nos ad ꝯmendatōem ſan-cte trinitatis. ¶ Pro quo vlterius nota. ꝙ hec cota ſequentia eſt collectaex ſymbolo athanaſij. in quo ip̄e docet fidē catholicā. ⁊ ea q̄ requirunt̉ adſaluatōem noſtrā. ¶ Item nota. ad fidem ſancte trinitatis trahimur tri-plici funiculo. qͥ funiculus triplex difficulter rumpit̉. quo trahimur de profundo culpe. Iſte eſt pater filius ⁊ ſpūſſctūs. vn̄ beatus Augꝰ. Funiculꝰfidei trinitatis nunqͣꝫ ꝯſumit̉. cū tn̄ nō ſit nouus ſed antiquiſſimus. qꝛ pa-triarcha Abrahā vidit tres ⁊ vnū adorauit. Item in fide trinitatis tribꝰdigitis apprehendimus eā ⁊ in gloria collocamur. vn̄ Iſa. xl. Quis appē-dit tribꝰ digitis molem terre. vn̄ terra eccl̓iam ẜcat. qꝛ ſicut ſuꝑ aquas fundata eſt. ſic eccl̓ia ſuꝑ aquas baptiſmatis. vn̄ pͣs. Quia ipſe ſuꝑ maria fundauit eā. fundata aūt eſt tribꝰ digitis .i. fide trinitatis. vn̄ in euāgelio Baptiſantes eos in noīe pr̄is ⁊ filij ⁊ ſpūſſancti.¶ Pro littera nota. autor d̓t ꝙ ꝑ eternitatē ſumus creati ad deſignādumꝙ eternitas ſit coeterna trinitati. vt ptꝫ in libro Gen̄. pͥmo. vbi d̓r Facia-mus hoīem ad imaginē ⁊ ſil̓itudinē noſtrā. d̓t em̄ faciamus. ꝓpter trinita-tem ꝑſonaꝝ in diuinis. ⁊ d̓t imaginē in ſingulari. ꝓpter vnitatem eſſentie.vt pͥus patuit in pͥma ſententia huius ꝓſe. Item ſeculū ẜcat ſpaciū centūannoꝝ. Et ẜm regulā priſciani. gtūs pluralis ſuꝑ aliquem terminū refle-xus importat excellentiā. ergo d̓r in littera. ſecula ſeculoꝝ. ad deſignādumexcellentiā centenarij numeri in annis. ſed cū addit̉ infinita. ꝑ hͦ eternitasdeſignat̉ que deſcribi nō p̄t niſi ſub tempore infinito.Auda ſyon ſaluatorem. lauda ducem ⁊ paſtorem inhymnis ⁊ canticis. Quantū potes tantū aude. quiamaior omni laude nec laudare ſufficis¶ Hec eſt alia ſequentia que in memoriā ⁊ reuerentiā glorioſi ſacramenti corporis ⁊ ſanguinis chriſti compoſita eſt. Et diuiditur principaliter induas partes. In prima parte hortatur fideles ad laudem chriſti. In ſecūda parte introducit principalem materiam huius feſti. Secūda ibi Laudis thema ſpecialis. Pro primo d̓t ſic. O (ſyon) .i. aīa fidelis (lauda ſaluatorem. lauda ducē ⁊ paſtorem) tuū (in hymnis) .i. cum cantu exteriori (⁊canticis) .i. ſub iubilo interioris mentis. ⁊ o ſyon tu (aude qͣꝫtum potes.qꝛ) ſcꝫ ſaluator tuus eſt (maior om̄i laude. nec ſufficis) id eſt nō potes ſuf-ficienter (laudare) ſcꝫ deum¶ Notandum eſt. ꝙ ſicut Dauid propheta ſcribit in pſalmo. Memoriam fecit mirabilium ſuorum miſericors ⁊ miſerator dominus eſcaꝫ deditelmentibꝰ ſe. In quibꝰ verbis equidem ipſe Dauid propheta deſcribiti. ij.