¶ diſtinctioquem fiant que fini non ſunt coniucta. de hisvero que fini ꝯiungunt̉ talis qō non ſit. quiaſtatim aꝑꝑet ea eſſe appetibilia. et qͥa delcatioeſt ꝯiūcta operatōi perfcē que eſt finis. ideonon cōſueuit q̄ui ꝓpter quid aliqͥs velit delectari. Et pͣ. delectatio dicit qͥetationē appetitus īaliquo. vnde q̄rere quare aliqͦs velit delcāri. ēidem ꝙ querere. quare velit appetitū ſuum qͥetari. qd̓ idem eſt ac ſi q̄reretur. quare aliqͥsvelit finem volūtatis conſeqͥ. Iicꝫ autē operatio aliqua ſit finis. tn ꝯꝑatio de ſuo noīe nonimportat rōem finis vel qͥetationeꝫ in fine. Etinde eſt ꝙ magis q̄rimus ꝓpter quid vis operari ꝙͣ ꝓpter qͥd vis delcāri ¶ Ad. niij. dd̓ꝫ. ꝙcuiuſlibꝫ rei finis eſt ſua perfectiſſiā operatioideo ōnes delectationē appetunt qua operatōperficitur. ſicut et ꝓpriam operationē perfcāmet ſicut accidit error in appetitu operatōnis.qꝛ q̄dam niſiſtunt operationibꝰ extraneis: dimiſſis ꝓprijs operacōnibus. vt omnes mali ſeqn̄tes operacōes beſtiales p̄termiſſis hūanisita etiā qͥdam ſoco ꝓpriarum delectationū extr̄neas ſequūtur. ¶ Ad. j. vero eoꝝ q̄ obijciūturin oppoſitū dd̓. ꝙ non quelibꝫ operatio eſt felicitas. ſꝫ oꝑatio perfca quā oportꝫ deicābilēeſſe. et ſic delcātio eſt aliquid optimi. ¶ Ad. ijdd̓. ꝙ diffinitio illa platonis nō eſt cōueniēsemens. vt deꝓr plutivtꝫ per ph̓m in. vij. et. x. eth̓. non em̄ delectatio in generacōe ꝯſiſtit. ſꝫ magis in eſſe generatū. tūc em̄ res p̄t hrē ꝓpriam oꝑationē q̄ eſtdeſcationis cauſa qn̄ iam ꝑfcā eſt. non āt noneſt imperfcā et infieri. Alie due rōes ꝯcludūtꝙ operatio ſit melior delcātione. et hͦ quidemverū eſt. ſꝫ vtroqꝫ eſt meliꝰ operatio perfcācuius aliquid eſt delcātio ¶ Qō. xvj. I¶ ¶ D. v. ſic ꝓceditur. videt̉ ꝙ delcātionescorꝑales ſint potiores ſpūalibꝰ. delectabile em̄ inqͣtū eſt delcābile eſt appetibile. gͦ inqd̓ magis inclinatur appetitꝰ eſt magis deſcābile. ſꝫ plures et freq̄ntius inclinātur in delectacōes corporales ꝙ ſpūales. ergo delcātiones corꝑales ſūt potiores ſpūalibꝰ ¶P maioris efficacie eſt res ipſa ꝙͣ ſil̓itudo rei. ſꝫ delectacōes corꝑales vtpote factꝰ et guſtꝰ ꝓueniunt ex ipſis rebꝰ ꝯiunctis. delectacōes autē ſpirituales vtpote q̄ ſunt in ꝯtemplādo ꝓueniūtex ſil̓itudinibꝰ rerum quibꝰ intelligimꝰ. ergodelectacōes corporales ſūt potiores ſpūalibꝰ¶ P vt auic̄. dicit̉ in. v. de naturalibꝰ. operato cauſarū vtiliū pn̄tiū eſt efficacior ꝙͣ operacēcauſaꝝ vtiliū futurarū. et ſil̓r operacō cauſaꝝvtiltū ad delectādum eſt efficacior ꝙͣ operacō.xlix.cauſaꝝ vtiliū honeſti. et ſil̓r operacō eius qͥdeſt ẜm opinione eſt efficacior ꝙ operatio eiuſquod eſt ẜm rōem. ſꝫ operacōes corꝑales ꝓuemunt ex bonis pn̄tibus vtilibꝰ ad delectāduꝫẜm opīoem boni. Delectatōes vero ſpūales ꝓueniunt p̄cipue ex bonis futuris honeſtis etẜm rōem exn̄tibus. ergo delcātio corporalis epotior ſpūali. ¶ Pͣ delectatōes corporalesſua efficacia qn̄qꝫ rōem euertunt ad corpus ⁊tranſmutāt. et ideo indiget refrenari. vn̄ ph̓sdicit in. vij. eth̓. cōcupiſcēcie venerroꝝ mani fiſte corpus trāſmutant et quibuſdā inſamasfaciunt delcātiones autē ſpūales hͦ facere nōvidētur. vnde et eas refrenare non oportꝫ. gͦcorporales ſūt potiores ſpūalibꝰ. ¶ Sꝫ conꝯtra eſt qͥd ph̓s dicit ī. x. eth̓. ꝙ delcābiliſſiāoperatio eſt illa q̄ eſt ẜm ſapīam. videt̉ enimph̓ia admirabiles delcātiones hrē puritate ⁊firmitate. et ad hoc eſt etiā qͥd dicit̉ Eccī. xxiiij. Ex ore ſapiencie ſpūs meꝰ ſuꝑ mel dulciset hereditas mea ſuper mei et fauū. ¶ P: bonū eſt cā delcātōis. ſꝫ ſpūale bonū ꝑ̄minet corꝑali. gͦ et ſpūal̓ delectacō corporali ¶ P albius eſt qͦd ē nigro imꝑmixtiꝰ. ſꝫ delcatio corporal̓ hꝫ admixtā triſticiā q̄ ei ꝯtrariat̉. delcātioni āt ſpūali n̄ ē aliqͣ t̓ſticiā ꝯtraria q̄ poſſitei admiſceri. gͦ delcātio ſpūalis ē potior corporali. ¶ Iterius videtur ꝙ inter delcātōnescorporales n̄ eſt potiſſiā illa que ē ẜm factuꝫ.ſpūal̓ em̄ delcātio eſt potior ꝙ corporal̓. gͦ etqͣnto aliqͣ delcātio corporalis ē ſpūali vicimortāto eſt potior. ſꝫ delcātio viſus et auditꝰ ē ꝓpiqͥor ſpūali delcatōi ꝙͣ delc̄atio tactꝰ. gͦ ē potior ¶ P delcātōis cā ē perceptio ꝯueniētis. ſꝫviſus int̓ alios ſēſus ē magꝭ perceptiuꝰ et ꝯg̓ſcitiuꝰ vtꝫ per ph̓m ī. jͣ. meth. gͦ delcātio viſus.potiſſiā int̓ corporales. ¶ P p̄cipue delcātiones factꝰ ſūt in actibꝰ nutritīe ⁊ gn̓atiue. actꝰautē illi ſūt ꝯuēs etiā plātis in qͥbꝰ nulla delectatō inuenit̉. gͦ tactꝰ hꝫ minimū de deſcātōe¶ Sꝫ ꝯtra ē ꝙ tēperāciā ē circa maxīas deicātioēs et triſticias corporales. ē āt cirͣ delcātiones factꝰ vt d̓r in. iij. eth. gͦ delcātōes factusſūt potiores alijs corꝑalibꝰ Pdelcātōii corporali opponit̉ dolor. ſꝫ dolor p̄cipue ad ſenſūfactꝰ pertinꝫ cū ex diuiſioē ꝯtinui ꝓueniat. gͦ ⁊inter delectatōes corporales delectatio tactꝭeſt potior ¶ lterius videt̉ ꝙ inter delectationes ſpūales delectatō q̄ eſt in operibꝰ actiueſit potior ea que ē in operibꝰ ꝯtēplatīe. delc̄acio eī ad afſcm̄ pertinꝫ. ſꝫ actīa vita ex rcītudine voiūtatis dependet. contemplatiua veromagis ꝯſiſtit in perfectōe intellcūs ergo dele
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten