Druckschrift 
Super quarto Sententiarum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Vno modo realiber. Alio modo ẜm apprehenſionem eius. ex hoc aūt ꝙ ꝑfectio realiter cōiungitur ꝯſurgit delcātio. ex hͦ aūt ꝙ ꝯiugit̉ẜm apprehenſionē ſurgit gaudiū et oīa alia.et ꝓpter hͦ etiaꝫ gaudiū eſt de ſpe futuroꝝ etmemoria p̄beritoꝝ. ſꝫ delcāmur de pn̄tibꝰ tm̄.ideo etiā qꝛ ſenſus exterior nō apprehēdit rēniſi pn̄tem. ẜm eū nō dicimur gaudere. ſꝫ delectari. ſenſus aūt interior apprehēdit et rempreſente et abſente. vn̄ ẜm ſenſū interioremdicimūr et delectari et gaudere. delcari quideꝫde eo ꝙ ſibi ſuā ꝑfectio ꝯiungit̉. ſicut de ipſaſua operatōe. de qͣ etiā et gaudet inquantumea apprehēdit. ſꝫ de oꝑatione ſenſus exterioisque ſibi nō ꝯtungit̉ niſi app̄henſione p̄t quidēgaudere. ſꝫ nō delectari. ſicut ſenſus interior l̓indellcus non deſcātur in ꝯmeſtione dulciumſꝫ pōt gaudere de hoc inquantū hͦ apprehendit vt cōueniens exteriori ſenſui. letitia veroet exultatio et iocūditas expͥmunt quoſdamgaudij effcūs. leticia quidē effc̄m interiore ẜmꝙ ipſe affcūs dilatat̉. qͣſi roboratus et ꝑfcusex appetibilis ꝯtuctōne. vn̄ et paſſio gaudijcū dilatationē cordis ꝑficit̉. d̓r em̄ leticiā quaſilaticiā. ſꝫ exultatio exp̄mit vlterius effc̄m gaudij exterius ꝓrumpentē in ſignuꝫ interiorisgaudij. vn̄ d̓r exultatio ex hͦ ꝙ interius gaudium ad exteriorā ꝓdit. qd̓ ex magnitudinegaudij interioris cōtingit. vn̄ duit caſſiodo.ſuper pͣs. ꝙ exultatio in magnis gaudijs d̓rIocunditas vero vlterius importat effectumgaudij exterius ꝓrumpentē qui nō ſolū demonſtrat interius gaudiū. ſed etiā excitat aliquos ad gaudendū. Ad. j. gͦ dd̓. ꝙ gaudum et delectatio licet heant vnū obiectū ſcd̓mrem. nō tamē eſt vnū obiectū ẜm rōnem. bonum em̄ cōiunctum realiter facit delcātionemſed ꝯiunctū ẜm apprehenſione facit gaudiuꝫleticia vero et exultatio et iocunditas ſunt ideꝫqd̓ gaudiū. niſi ꝙ expͥmunt quoſdā gaudijeffectus vt dc̄m̄ eſt Ad. ij. dd̓. ꝙ idē eſt cauſa delcātionis et gaudij. ſed nō eodē ordinepͥmo em̄ et per ſe eſt cauſā delcationis. ſecundario vero eſt cauſa gaudij. nunꝙͣ em̄ ad aliquid apprehenſū facit gaudiū niſi inquantureſtimat̉ vt ꝯiunctn̄ l̓ ꝯtugibile ẜm rē ad faciedum delectationē. et ideo ꝯtūctio perfectōisprimo et per ſe facit delectationē. ſꝫ inquantūapprehendit̉ vt delcātionem faciēs fac̄ gaudium etiā qn̄ delectacionē actualiter nō cauſat.vn̄ delectatio natural̓r prior eſt gaudio Adiij. dd̓. ꝙ gaudio opponit̉ directe triſticia. delectactōni aūt opponitur dolor ſcd̓m ꝙͣ delectatio eſt in ſenſu exteriori. et p̄cipue in factu.ſed ſcd̓m ꝙ eſt interius nō habet aliud oppotum ꝙͣ triſticiam. poſſet tamen habere ſi eſtnomen poſitum Queſtio. xiij.P. ij. ſic ꝓceditur. vid̓r ꝙ cauſa delcātionis nō ſit ſola operatio conatural̓ hītusnō impedita. dicit em̄ auicena in li. de naturalibus. ꝙ delectatio cōſurgit ex ꝑceptione ꝯuenientis adiuncti: ſꝫ nō ſola operatio eſt conuemens: ſꝫ multa alia. gͦ nō ſola operatio eſt delectationis cauſa. P. idē nō eſt ꝯtrarioruꝫcauſa. ſꝫ operatio aliqn̄ eſt cā triſticie etiā ꝓpria et conaturalis. vn̄ accidia q̄ quedā triſticia eſt etiā conſurgit ex ſpūalibꝰ operibus. gͦoperatio nō eſt ꝓpria delcātionis cauſa Pſi aliqͥd eſt cauſa alicuius. cōtinuatio enis eſtcauſa continnatōis illius: ſed cōtinuatio oꝑtionis n̄ eſt cauſa ꝯtinuatōis delcātionis. imocōtinuatio operatōis freq̄nter parit faſtidiūet operacōes in ſui nouitate ſūt magis delcābiles. gͦ operatio nō eſt cā delectationis.Hº. quies operationi opponit̉. ſꝫ qͥes delcātionem cauſat. gͦ operatio nō eſt ꝓpria cā delectationis P. ſenes ſunt attētioris operationis ꝙ iuuenes. ſed in ſenibus eſt minusde delcātione ꝙ in iuuenibꝰ. vtꝫ per ph̓m inviij. eth̓. gͦ operatio nō eſt cauſa delcationis. P ſi operatio eſſet cā delcātionis. ſil̓r ſe haberēt ad delcātione qͥ ſil̓r ſe hn̄t ad oꝑationeſꝫ aliqͥ q̄ ſil̓r oꝑant̓ n̄ ſil̓r delectant̓. melancoliem̄ minus delectant̉ ꝙ ſanguinei. gͦ videt̉ ꝙoperatio nō ſit per ſe delectationis cauſa.Sed cōtra eſt qd̓ ph̓s dicit in vij. eth̓. ꝙ delec̓tatio eſt operatio conatural̓ habitus. nec hͦp̄t intelligi niſi cauſaliter. gͦ operatio eſt delectionis cauſa Pº. vnūquotqꝫ diſtinguiturſcd̓m diſtinctione ſue cauſe. ſꝫ delcātiones diſtinguuntur per diſtinctione operationū. vt.per ph̓m in. x. eth̓. gͦ operatio eſt delectatōiscauſa P. habitus nō cognoſcit̉ niſi ꝑ operatione. l̓ per aliqͥd per operationē cauſatumſꝫ habitus cognoſcit̉ ex delectatione vt dicit̉q. et h̓. ſignū oportet accipere hītus fienteꝫ inopere delcātionem. cū ergo delectatio non ſitipſa operatio. videt̉ ꝙ ſit ex operatione cauſata ℟º. dd̓. ꝙ ſicut anima eſt forma corporis. ita ī hijs q̄ ſunt ꝯuīa aīe et corpori id qd̓ex parbe aīe ſe hꝫ eſt formale. qd̓ vero ex parte corporis materiale. ſic̄ in ira appetitus vnidicte eſt formale. accenſio ſanguinis cirta coreſt materiale. cum ergo delcātio ſcd̓m ꝙ eſtpaſſio ſit de ꝯūibus anime et corporis. cauſa