¶ diſtinctiotelligentie. Secundo ꝓpter abſentiam intelligibilis. ꝙͣuis em̄ diuina eēntia ſit cuilibꝫ rei p̄ſens. non tn̄ eſt pn̄s cuilibꝫ intellectui vt forma intelligibilis. quod tūc ſolum accidit. qn̄ īintellcū ē diſpoſitio ſufficiēs ad hoc ꝙ ſit vnibilis diuine eēntie vt forme intelligibili Tercio ꝓpter exceſſum claritatis d̓ine eēntie ſupraformā qͣ intellectꝰ creatus naturaliter intelligit. ⁊ ſic per ꝯn̄s deficit intellcūs creatus a videndo deum per eēntam. ꝙͣuis immenſitasd̓ine eſſentie intellem̄ non corrūpat. ſꝫ magisꝯfortet. ¶ Ad. v. dd̓. ꝙ ad ꝯgnoſcendū deūper aliquā ſimilitudinē creatā pōt intellectuscreatus ex ſuis naturaſibꝰ ꝑuenire. ſed hec cōgnitio non eſt viſio dei per eēntiam vt ſupravente ſuſt nntalit.ꝓbatum eſt. ¶ Ad. vj. dd̓m ꝙ effcūs retineiſil̓itudinē ſue cāe. et ex hoc ſequit̉ ꝙ intelligētia naturalit̓ ꝯgͦſcat cauſā ſuā ex ſil̓itudīe eequā habꝫ. ſed hoc non ē videre deū ꝑ eēntiaꝫvt dictū eſt. ¶ Ad. vij. dd̓m ꝙ nō qͥcquid ſuꝑadditur creature poteſt eē de ꝯſtitutōe natummas ſenſibilei. ix. it.re ipſius. illud em̄ qd̓ ad ꝓprietatem natue̓ ſuix q̄ ſunt pſe naniperioris pertinet n̄ pōt cōicari inferiori nature. vt illud naturaliter habeat niſi trāſferaturin ſuꝑiorē naturā. ſicut dyaphono nō p̄t ꝯūicari vt abſente lucido luceat. niſi ipſū luciduꝫfiat. ꝙͣuis lumen ei a corpore lucido ꝯmunicetur. determinari autē ad formā intelligibilēincreatā. eſt ꝓprietas intellcūs increati et id̓olumen illud ꝑ qd̓ intellcūs vnitur forme intelligibili increate. ꝯmunicari pōt quidē intellectui creato. ſed n̄ vt ipſū lumen naturalit̓ habeat. niſi in naturā intellcūs increati tranſferatur qͥd eſt impoſſibile ¶ Ad. vnij. dd̓. ꝙ ecſi nullus intellcus intelligeret diuīam eēntiānec per naturā nec ꝑ grām. diuina eēntia nōeſſꝫ fruſtra intelligibilis. tū qꝛ ipſa ſeipſaꝫ intelligit. tū quia nō eſt ꝓpter aliud. fruſtra autē non hꝫ locū niſi in hijs que ꝓpter aliud ſūtad quod non pertingunt.¶ Queſtio. xi.D.vij. ſic ꝓceditur. videt̉ ꝙ deus ī ſtatu vie poſſit per eentiam videri. q̄a dicit̉yſa. xj. Vidi dn̄m ſedentē ſuꝑ ſoliū excelſumet eleuatū. et plena erat om̄is terra māieſtate eius ⁊ ſeraphyn clamabāt. ſed ille cuiꝰ maieſtate om̄s terra impletur. eſt ille qͥ eēntiaſter eſt deus. ergoyſa. vidit deū per eēntiamin ſtatu vie exn̄s ¶ ¶ P videre deum facie adfaciem. eſt videre deum per eēntiam. vtꝫ. j. adcor̄. .xiij. ſic em̄ beatā viſionē apl̓s noīat. ſꝫ iacob in ſtatuyie exn̄s vidit deū facie ad facieꝫ.xlix.Vn̄ dicit gen̄. xxxij. Vidi dn̄m facie ad facieꝫ⁊ ſalua facta eſt anima mea. ergo aliqͦs ī ſtatu vie pōt videre deum per eſſentiā. ¶ P iotxlj. Auditu auris audiui te. nunc autē oculusmeus videt te. viſus autē eſt de rebus p̄ſentibus. auditus autē de abſentibꝰ. ergo poſtqͥiob cognouerat deum quaſi abſētem per auditū adhuc in hac vita exn̄s vidit deuꝫ quaſipn̄tem per eēntiam. ¶ P de moyſe dicit̉ nume. xij. Palam et non ꝑ enginata vidit deūſed ōn̄s viſio dei vel eſt per enigina vel per eſſentiam. vtꝫ. j. Cor. xiij. ergo moyſes in ſtatu vie exn̄s vidit deum per eēntiam. ¶ P. ijCor. xij. ſuꝑ illud raptum huiōi vſqꝫ ad tercium celum. dicit glo. ꝙ deus on̄dit apl̓o vitaꝫin qua videndus eſt in eternū. et ita ad hͦ raptus eſt apl̓s vt ipſum deum in ſe non in aliqͣfigura videret. et infra dicitur. ꝙ in tercō ordine angeloruꝫ ſunt throni cherubyn et ſeraphyn qui viciniꝰ deum cōtemplātur. ad quoꝝſimilitudīem deū vidiſſe dicit̉ apl̓s. ex quibꝰōnibus aꝑte oſtendit̉ ꝙ ipſe vidit deum pereſſentiā. et ſic idem qd̓ p̓us ¶ P ẜm augͥ. xiſuꝑ gen̄. ad lrām. viſione intellectuali videntur ea que ſunt in anima ꝑ ſui eēntiam. ſꝫ viſio intellectualis eſt de rebꝰ ipſis intelligibilibꝰnon per aliqͣs ſil̓itudines. ſed ꝑ ſuas eſſenti.as vt ipſe dicit. ergo cum deꝰ ꝑ ſuam eēntiamſit in anima viatoris. videt̉ ꝙ per eēntiaꝫ ſuāip̄ꝫ viderat. ¶ P affectus magis eſt corruptus per pctm̄ ꝙ intellectus. qꝛ pctm̄ in volūtabe eſt vt dicit augꝰ. ſed affectꝰ poteſt īmediate diligere deū in ſtatu vie. ergo et intellectus pōt immediate videre deū. ¶ Pº omneillud immediate videt̉ per intellectū ad qd̓ ītellectus ſe ꝯuertit ſine hoc ꝙ cōuertatur adaliquid aliud. ſed intellcūs viatoris pōt conuerti ad deum ſine hoc ꝙ ꝯuertatur ad aliqͦdaliud. ergo intellectꝰ viatoris pōt immediarevidere deum. ¶ P. illud per quod iudicamꝰde aliquibus oportꝫ nobis magis eſſe notuꝫꝙͣ illa. ſꝫ ẜm augꝰ. in li. de vera rel̓. ẜm veritatatem increatā de omnibus tudicamꝰ. ipſamde omnibus cōſulentes etiam in ſtatu vie. etgo ipſam veritatē videmus. ſed veritas increata eſt diuina eſſentia. ergo in via deum ꝑ eſſentiā videre poſſumꝰ ¶ P ꝓpter quod vnuꝫquodqꝫ illud magis. ſed omnia que ꝯgnoſcimꝰ cognoſcimꝰ ꝑ lumen diuinū qd̓ eſt ipſa diuina eentia. qꝛ vt dicitur ī li. de ſpū et anima.mens noſtra in actū cognitōnis exire nō p̄tniſi diuino lumine ꝑfundat̉. gͦ ipſū deū per eſentiam videmus magis ꝙ aliquid aliud-
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten