diſtinetioꝓporcionem inter cognoſcentē et cognitū. ſedꝓporcionalitatē tm̄. vt .ſ. ſitut ſe hꝫ ꝯgnoſcēsad cognoſcenduꝫ. ita ſe hēat cognoſcibile adhͦ ꝙ cognoſcat̉. et talis ꝓporcionalitas ſuffic̄ad hͦ ꝙ infinitū cognoſcat̉ a finito. Vel dd̓mꝙ ꝓporcio ẜm primā noīs inſtitutionē ſignathabitudinē quātitatis ad quantitatē ẜm ali.quem determinatū exceſſum l̓ adequationē: ſꝫvlterius eſt tranſlatū ad ſignificandū omnēhabitudinē cuiuſcūqꝫ ad aliud. et ꝑ hūc modum dicimus ꝙ maberia dꝫ eſſe ꝓporcionataad formā. et hoc mō nihil prohibet intellemnrm̄ ꝙͣuis ſit finitus dici ꝓporcōnatū ad vidēdum eſſentiā infinitā. non tn̄ ad ꝯp̄hendēduꝫ.eam. et hͦ ꝓpter ſuā immenſitatē. ¶ AAd. vij.dd̓. ꝙ duplex eſt ſil̓itudo. et diſtātia. vna ẜmem diitmt inbeꝯuenientiā in natura. et ſic magis diſtat deꝰab intelicū creato. ꝙͣ intelligibile creatum aſenſu. alia ẜm ꝓporcionalitatē. et ſic eſt econuerſo. qꝛ ſenſus non eſt ꝓporcionatus ad cōgnoſcendū aliqd̓ immateriale. ſꝫ intellcus eſtuli. ⁊ f̄c a qiaꝓporcionatus ad cognoſcendū qͦtcunqꝫ īmateriale. et hͨ ſil̓itudo requirit̉ ad cognitionenon aūt pͥma. qꝛ cōſtat ꝙ intellcūs ītelligēs¶¶ A mu dem. q deꝰ ilapidē non eſt ſil̓is ei in naturali eē. ſicut etiāviſus apprehendit mel rubeū et fel rubeū. ꝙuis nō apprehēdat mel dulce. fellis em̄ rubedomagis cōuenit tū melle inquantū eſt viſibilꝙͣ dulcedo mellis cū melle. ¶ Ad. viij. dd̓. ꝙin viſione qͣ deus ꝑ eēntiam videbit̉ ipſa diuna eſſentia erit qͣſi for intellcūs qͣ intelligit.nec oportet ꝙ efficiātur vnū ẜm eſſe ſimplicit̓ſꝫ ſolū ꝙ fiāt vnū quantū ꝑtinet ad actū intelligendi vt ſupra dc̄m eſt ¶ Ad. ix. dd̓. ꝙͣ dc̄mauicēne qͣntum ad hͦ nō ſuſtinemꝰ. qꝛ ei etiāab alijs ph̓is in hͦ ꝯtradicit̉. niſi forte velimꝰdicere. ꝙ auicēna intelligit de cognitōe ſb̓aꝝſeparatarū. ẜm ꝙ cognoſcētur ꝑ hītus ſcīaꝝſpeculatiuaꝝ et ſil̓itudinū aliarū rerū. vn̄ hͦ introducit ad oſtendendū ꝙ ſciētia nō eſt ī nobis ſb̓a: ſꝫ accn̄s. ⁊ tn̄ diuina eēntia ꝙͣuis plꝰdiſtet ẜm ꝓprietatē nature ſue ab intellectunoſtro. ꝙͣ ſb̓a angeli. tn̄ plus hꝫ de rōne īdelligibilitatis. quia eſt actus purus cui nō admiſcetur aliqͥd de potētia. qd̓ nō cōtingit ī alijsſb̓ijs ſeꝑatis. Nec illa cognitio qͣ deū ꝑ eſſentiam videbimus ex ꝑte eius qͦ videbit̉ erit ingenere accn̄tis. ſed ſolū quantū ad actū ipſiꝰintelligētis qui nō erit ipſa ſb̓a intelligentis l̓intellecti ¶ Ad. x. dicē. ꝙ ſb̓a ſeparata a materia intelligit ſe. et intelligit alia. et vtroqꝫmodo p̄t verificari aucͣtas inducta. cū em̄ ipſaeſſentia ſubſtātie ſeꝑate ſit per ſeip̄am intelli.xlix.gibilis in actu. eo ꝙ eſt a materia ſeparata.ꝯſtat ꝙ qn̄ ſubſtantia ſeꝑata intelligit ſe. ꝙom̄ino idē eſt intelligens et intellc̄m. non em̄intelligit ſe per aliqnā intentionē abſtractaꝫa ſe ſicut nos intelligimus res materiales. ethic vid̓r eſſe intellcus ph̓i in. iij. de aīa. vtꝫ ꝑꝯm̄ta. ibidē. ẜm aūt ꝙ intelligit res alias. intellectum in actu ſit vnū cū intellectu in actuinquantum forma intellecti fit forma intellectus inquantum eſt intellcus in actu. non qſit ip̄amet effentia intellectus vt auicēna probat in. vj. de naturalibꝰ. quia eſſentia intellectus manet vna ſub duabus formis. ẜm ꝙtelligit res duas ſucceſſiue. ad modū qͦ materia prima manet vna ſub diuerſis formis. vn̄etiam cōmen. in. iij. de anima cōparat intellectum poſſibilē quātum ad hoc materie pͥme.et ſic nullo mō ſequitur ꝙ intellcūs noſter videns deum fiat ipſa eēntia diuinā. ſed ꝙ ipſaeſſentia diuina cōꝑaratur ad ipſum quaſi perfectio ⁊ forma ¶ Ad. xj. dicē. ꝙ auctoritatesille et om̄es ſimiles ſūt intelligende de cognitione qͣ cognoſcimus deū in via ratione priuspoſita ¶ Ad .xij. dicendū. ꝙ infinitū p̓uatiusdictum eſt ignotum inqͣntum huiōi. quia dicitur per remotionē cōplementi a quo eſt cognitio rei. vnde infinitū reducitur ad materiaꝫſubiectā priuationi. vt patet in. iij. phi. ſed īfinitum negatiue acceptū dicitur per remotionem materie terminantis. quia forma etiamquodāmodo terminatur per materiā. vnde infinitum hoc modo de ſe maxime eſt cognoſcibile. et hoc modo infinitus eſt deus. ¶ Ad. xijdicendū. ꝙ augꝰ loquitur de viſione corporali qua nunꝙͣ videbitur. qd̓ patet ex hoc qd̓ p̄mittitur. ſicut em̄ vidētur viſibilia iſta que nōminantur deū nemo vidit vnꝙͣ nec videre poteſt. et eſt natura inuiſibilis ſicut et incorruptibilis. ſicut aūt ẜm ſuā naturā eſt maxīe ens.ita et ẜm ſe eſt maxime intelligibil̓. ſꝫ ꝙ a nōbis quandoqꝫ non intelligatur. eſt ex defectūnoſtro. vnde ꝙ videatur poſtꝙͣ viſus nō fuita nobis. non eſt ex mutatione ſua ſed noſtra¶ AAd .xiiij. dicendū. ꝙ deus in patria videbitur a ſanctis ſicuti eſt. ſi hoc referatur ad mōdum ipſius viſi. videbit̉ em̄ a ſanctis deus habere illum modū quē habet. ſed ſi referat̉ modus ad ipſū cognoſcentē. non videbit̉ ſicutieſt. quia non erit tanta efficacia intellcus creati ad videndū. quanta eſt efficacia eēntie diuine ad hoc ꝙ intelligatur ¶ Ad .xv. dicendūꝙ medium in viſione corporali et intellcūalinuenitur triplex. Primum eſt medium ſubT
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten