chriſto ẜm ꝙ eſt deus. gͦ in forma diu̓initatis iudicabit. ¶ P. Ioh̓. v. d̓r. pater omnetudiciū dedit filio vt om̄s honorificēt filium ſitut honorificāt prēm. ſꝫ honor equalis nō debetur patri et filio ẜm humanā naturā. gͦ noniudicabit ẜm formā humanā ¶ P. dan̄. vij.dicitur. aſpiciebā donec throni poſiti ſunt ⁊ artiquus dieꝝ ſedit. throni aūt iudiciariā ptātem deſignāt. antiqͥtas aūt de deo d̓r rationeeternitatis. vt dicit dyo. in li. de di. no. gͦ ẜmhoc iudicare conuenit filio ꝓut eſt eternꝰ. nōergo ẜm ꝙ homo ¶ P. aūg. dicit et habetin lra. ꝙ ꝑ verbū filij dei fit aīaꝝ reſurrectio.ꝑ verbū factū in carne filiū hoīs fit corporuꝫreſurrectio: ſꝫ iudiciū illud finale magis ꝑtinꝫad aīam ꝙͣ ad carnē. gͦ magis cōuenit iudicare chriſto ẜm ꝙ eſt deus. ꝙ inquantū eſt hōSed ꝯtra Ioh̓. v. d̓r. poteſtatē dedit ei iudicium facere. qꝛ filius hoīs eſt ¶ P. iob. xxjvj. dicit̉. cā tua qͣſi impij iudicata ē: glo. a pilato. ideo iudiciū cāmqꝫ recipies. glo. vt iuſteiudices: ſꝫ xp̄s ẜm humanā naturā iudicatuseſt a pylato. gͦ ẜm humanā naturā iudicabitB. eius eſt iudicare cuius eſt legem condereſed xp̄s in hūana natura apparēs nobis legīeuangelij dedit. gͦ et ẜm eandē naturā iudicabit. ¶ ℟º. dd̓m. ꝙ iudiciū aliqd̓ dominiū iniudicando req̄rit. vn̄ ro. xiiij. tu qͥs es qͥ iudicas alienū ſeruū. et ideo ẜm hͦ chriſto cōpetitiudicare ꝙ dn̄ium ſuꝑ hoīes hꝫ. de qͥbꝰ principaliter erit finale iudiciuꝫ. ipſe aūt eſt noſterdn̄s non ſolū rōne creatōis: qꝛ dn̄s ipſe ē deꝰipſe fecit nos et nō ipſi nos: ſed etiā rōne redēptionis. qd̓ ei ꝯpetit ẜm humanā naturā. Vn̄ro. xiiij. in hͦ chriſtus mortuus eſt et reſurrexit. vt et viuoꝝ et mortuorū dn̄etur. ad p̄mūaūt vite eterne nobis creationis bona nō ſuſficerent niſi cedētionis beneficiū adderet̉ ꝓptimpedimentū qd̓ nature create ſuperuenit expctō primi parētis. vn̄ cū iudiciū illud finalead hͦ ordinetur vt aliqͦ admittātur ad regnūaliqͣ excludatur a regno: cōueniens eſt vt ipſe chriſtꝰ ẜm humanā naturā cuius redēptionis bn̄ficio ad regnū admittitur. illi iudico p̄fideat. et hͦ eſt qd̓ d̓r act. x. ꝙ cōſtitutus eſt adeo iudex viuoꝝ et morluoꝝ Et qꝛ ꝑ redētionem hūani generis nō ſolū hoīes reparauit.ſꝫ etiā vl̓r totam creaturā. ẜm ꝙ tota creaturareꝑato hoīe meliorat̉. vt hētur Colocen̄. jͣ. pacificans ꝑ ſanguine crucis eius ſiue q̄ in terrisſiue q̄ in celis ſūt. ideo nō ſolū ſuꝑ hoīes ſꝫ ſuper vniuerſam creaturā chriſtꝰ per ſuā paſſionem dn̄tum ꝓmeruit et tudiciariā poteſtatē.math̓. vlti. data eſt mihi om̄is poteſtas in olo et in tetra ¶ Ad. j. gͦ dd̓m. ꝙ in chriſto ẜmdiuinā naturā eſt auctoritas dn̄ij reſpcū vniu̓ſalis creature ex ture creationis. ſꝫ in ipſo ē auctoritas dn̄ij quā ꝓmeruit per paſſione. et ēquaſi auctoritas ſecūdaria et adquiſita. ſꝫ primia eſt naturalis et eterna. ¶ Ad. ij. dd̓m. q̄ꝙͣuis chriſtꝰ ẜm ꝙ hō non habeat a ſe inuincibilem ptātem ex naturali virtute hūane ſpeciei. tn̄ ex dono diuinitatis etiā in hūana natura hꝫ inuincibilē ptātem ẜm ꝙ om̄ia ſunt ſubiecta pedibꝰ eius. vt d̓r. j. cor. xij. et heb̓. ij. etideo iudicabit quidē in hūana natura. ſꝫ ex virtute diuinitatis. ¶ Ad. iij. dd̓. ꝙ chriſto nonſuffeciſſꝫ ad hn̄am generis redeptionem ſi purus hō fuiſſet. et ideo ex hocipſo ꝙ ẜm humanam naturā genꝰ humanū redimere potuitac ꝑ hͦ iudiciariā poteſtatem ꝯſecutꝰ eſt. mainfeſte on̄ditur ꝙ ip̄e eſt deꝰ. et ita equaliterhonoradus cum pre. nō inquantū hō. ſed inquantū deus ¶ Ad. iiij. dd̓m. ꝙ in illa viſiōedan̄. manifeſte expͥmitur totus ordo iudiciarie poteſtatis. q̄ quidē ſic in prima origine eſtin ipſo deo. et ſpealius in prē qui eſt fons totius d̓initatis. et ideo primo premittitur ꝙ antiquus dierum ſedit; ſed a pre iudiciaria ptātradūcta eſt in filiū non ſolū ab eterno ſcd̓mdiuinā naturā: ſꝫ etiā in tꝑe ẜm humana. in qͦmeruit eam. et ideo ſubiungitur ī viſione pridicta. ecce cum nubibꝰ celi qͣſi filiꝰ hominis veniebat. et vſqꝫ ad antiquū dieꝝ ꝑuenit. et dedit ei poteſtatē et honorē et regnū ¶ Ad. vdd̓m. ꝙ aug. loqͥtur per appropriationē quandam. vt videlicet reducat effectꝰ qͥs chriſtusin hūana natura fecit ad cauſas aliquo modoconſimiles. et qꝛ ſcd̓m animā ſumus ad ymaginem et ſimilitudinē dei. ſcd̓m carne autē ſimus eiuſdē ſpeciei cum homine chriſto. ideoea que in animabus noſtris chriſtus fecit diuinitati attribuit. q̄ vero in carne noſtra fecitvel facturus eſt attribuit carni eius. ꝙͣuis caro eius inquantū eſt diuinitatis organum vtdicit dam̄. habeat etiā effectum in animabusnoſtris. ſcd̓m illud quod dicitur heb̓. x. ꝙ ſanguis eius emendauit conſciētias noſtras aloperibꝰ mortuis. et ſic etiam verbum caro factum eſt cauſa reſurrectōnis animarum. vnde etiam ẜm humanā naturam conuenientereſt iudex non ſolum corporalium. ſed ſpicitualium bonorum.¶ Queſtio ſecunda.