Druckschrift 
Super quarto Sententiarum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

diſtinctioaugꝰ. in li. predicto dicit. Factus eſt malodignus eterno. qꝛ hoc in ſe ꝑemit bonū qͥdeſſe poſſꝫ ebernum. Alia ratio eſt qꝛ hō in ſuoeterno peccauit. vnde greg. dic̄ in. iiij. dyal̓.ꝙ ad magnā iuſticiā iudicatis ꝑtinet vt nunꝙ careat ſupplicio qui nunꝙͣ carere volueruntpctō. Et ſi obijciatur ꝙ quidā peccates moſiter ꝓponūt vitam ſuā in meliꝰ qn̄qꝫ ꝯmutare Et ita ẜm hoc nō eſſent digni eterno ſuꝑplicio vt videtur. Dicēdum eſt ẜm quoſdamꝙ g̓g. loqͥtur de volūtate q̄ manifeſtatur jopus. qui em̄ in pctm̄ morle ꝓpria voluntatelabit̉ ſe ponit in ſtatu a quo erui non p̄t nifdiuinitꝰ aduutus. vnde ex hocipſo ꝙ vult peccare; vult ꝯſequēter ꝑpetuo in pctō manere.hō em̄ eſt ſpūs vades .ſ. in pctm̄ et nō rediēſꝑ ſeipſū. fic̄ ſi aliqͦs ſe in fouea ꝓijceret vn̄ exire non poſſꝫ niſi adiutꝰ. poſſꝫ dici ꝙ in eternum ibi manere voluerit quātūcūqꝫ aliud cōgitaret. Vl̓ pōt dici et melius ꝙ ex hocipſoꝙ morliter peccat finem ſuū in creatura conſtituit/ et qꝛ ad fine vite tota vitā ordinatur.ideo ex hocip̄o totā vitam ſuam ordinat ad ilytural breuat̉lud pctm̄ et vellet ꝑpetuo in pctō ꝑmanere ſixix in ciuitate .hoc ſibi eſſet impune. Et hͦ eſt qd̓ greg. xxixmora. dic ſuꝑ illud Iob. xl. Eſtīauit abyſſuꝫquaſi ſeneſcentē. miqͥ ideo cū fine deliquerūtqꝛ cū ſine vixerunt. Poluiſſent qͥppe ſine fineviuere vt ſine fine potuiſſent in iiqͥtate permanere. nā magis appetūt peccare ꝙ v̓tuerePōt et alia rō aſſignari qͣre pena pct̄i mortalis ſit eterna. qꝛ per eā ꝯtra deū qui eſt infinitus peccat̉. vn̄ cū non poſſit eē pena infinita per inteſioneꝫ. qꝛ creatura non eſt capayalicuius qualitatis infinite: reqͥritur ꝙ ſit ſaltem duratōe infinita. Eſt et quarta ratō adhoc idē qꝛ culpa manet in eternū. cū culpa n̄poſſit remitti ſine grā quā homo nō p̄t poſtmortē adq̄rete. nec debꝫ pena ceſſare: ꝙ diuculpa manet. Ad. j. gͦ dd̓. ꝙ ſicut iam dictū eſt pena nō debꝫ adequari culpe ẜm quātitate. vt videt̉ etiā ẜm leges hūanas acciderePl̓ dd̓m. ſicut greg. ſoluit. ꝙ ꝙͣuis culpa ſitactu tꝑalis. tn̄ voluntate ē eterna vt iam expoſitū eſt. Ad. ij. dd̓. ꝙ quātitati pctī rn̄dꝫquātitas pene ẜm intēſionē. et ideo pctōrummorſium iequaliū erūt pene meqͣles inbenſione. eqͣles autē duratōe. Ad. iij. dd̓m ꝙpene q̄ infligūtur hijs qui a ciuitatis ſocietatenō penitꝰ eijciūtur: ſunt ad correptōem eoruꝫordinate. Sed ille pr̄ne ꝑ qͣs aliqui totalitera ſocietate ciuitatis exterminant̉. nō ſunt adcorrectiōem eoꝝ. pn̄t tn̄ eē ad correctōnem et.xliij.tranqͥllitatē alioꝝ qui in ciuitate remanent.et ita damnatio eterna impioꝝ eſt ad correctionē eorū qui nunc ſūt in eccl̓a. non em̄ pene ſūt ad correctōeꝫ qn̄ infligūt̉ ſed etiā quādo determinātur. Ad. iiij. dd̓. ꝙ impioꝝ pe.ne in ꝑpetuum duratue̓ nō erunt ōmno ad nichilū vtiles. Sūt em̄ vtiles ad duo. Primoad hoc ꝙ in eis diuina iuſticia ꝯſeruatur q̄ ēdeo accepta ꝓpter ſeipſā. Vn̄ greg. iiij. dyal̓.Omnipotēs deus qꝛ pius eſt miſeroꝝ cruciatu non paſcit̉ qꝛ autē iuſtus eſt ab iniquoruꝫvltione in ꝑpetuum non ſedat̉. Secūdo ad hͦſunt vtiles vt de hijs electi gaudeant dum inhijs dei tuſticiā ꝯtemplant̉. et duꝫ hoc ſe euꝫſiſſe cognoſcūt. vn̄ psͣ. Ietabitur iuſtꝰ cū viderit vindictaꝫ. et yſa. vlt. erūt .ſ. impij vſqꝫad ſacietatē viſionis ſcꝫ ſāctis. vt glo. dicit. ⁊ē hoc qd̓ greg. dicit. in. iiij. dyal̓. Iniqui oēseterno ſupplicio deputati ſuā quidē iniquitatepuniūtur. tamē ad aliqͥd ardebunt .ſ. vt iuſtioēs ⁊ ī deo videant gaudia q̄ ꝑciptūt. et in illis ꝑcipiant ſūpplicia que euaſerūt. qͣtenꝰ tanto magis in eternū d̓ine grē ſe debitores eſſeꝯgnoſcant. quanto in eternū mala puniri cſpiciunt qͥ eius adiutorio vicerunt. Ad. rdd̓. ꝙ ꝙͣuis pena per accn̄s rn̄deat aīe. tam̄ꝑ ſe rn̄det anirue culpa infecte. et qꝛ culpa inꝑpetuum in ea manebit. ideo eliaꝫ pena eritperpetua. Ad. vj. dd̓. ꝙ pena rn̄det culpeꝓprie loqn̄do ẜm inordinatōem que inuenit̉ī ipſa et nō ẜm dignitatē eius in quē peccat̓qꝛ ſic cuilibꝫ pctō redderet̉ pena infinita inteſione. ꝙͣuis ergo ex hoc ꝙ aliquis peccat eētra deum qui eſt actor eēndi mereatur ipſumeē amittere. cōſiderata tn̄ ipſius actꝰ inordīatione non debet̉ ei amiſſio eē. q̄a eſſe p̄ſupponitur ad meritū et demeritū. nec per inordīationē pcc̄i eſſe tollit̉ vel corrūpitur. et ideo nonpōt eē debita pena alicuius culpe. p̓uatio eſſeeinde queritur de milericordia dei. Et cirͣ hoc q̄runtur triaPrimo vtꝝ in deo ſit pone̓ mīamSecūdo de effcū ipſiꝰ. Tercō vtꝝmīa dei patiat̉ penas damnatoꝝ eē ꝑpetuas Queſtio quarta.D. j. ſic ꝓceditur. videtur ꝙ in deo nonſit miſericordia Sicut em̄ dicit dam. miſericordiā eſt cōpaſſio de alienis malis. ſꝫ cōpaſſio non cadit ī deuꝫ. ergo nec miſericordia G. mīa miſeriam reſpicit ſed quanto aliquis eſt magis peccator tāto magis eſt im