duo ꝑtinent ad ipſū inqͣtū eſt nature officiū.ꝑfectio autē grē eſt dignior ꝑfectione natue̓Si autē dicat̉ principalius qd̓ ē eſſentiaſius.ſic ē diſtinguēdū. qꝛ fides et ꝓles pn̄t dupl̓rꝯſiderari. vno modo in ſeipſis. et ſic pertinentad vſū mr̄ionij per quem et ꝓſes ꝓducit̉. etpactō contugalis ſeruatur. ſed indiuiſibilitasquam ſacrm importat pertinet ad ipſu mriomum ẜm ſe. qꝛ ex hocipſo ꝙ per pactōem oriugalem ſui ptātem ſibi inūice in perpetuuꝫiuges tradunt. ſeqͥtur ꝙ ſeparari nō poſſint.et inde eſt ꝙ mrioniū nunꝙͣ inuenit̓ ſine in ſeparabilitate. inuenit̓ autē ſine fide et ꝓle. ꝙeſſe rei non depēdet ab vſu ſuo. et ẜm hͦ ſacramentū eſt eentialius mrīonio ꝙͣ fides et ꝓlesAlio modo pn̄t cōſiderari fides et ꝓles ẜm ꝙſunt in ſuis principijs. vt pro ꝓle accipiat̉ intentio ꝓlis. et ꝓ fide debitū ſeruandi fidem. ſine qͥbus etiaꝫ mrioniū eſſe non p̄t. qꝛ hec inmrīonio ex ipſa pactione ꝯiugali cauſantur.ita ꝙ ſi aliqͥd ꝯtrariū huiōi exprimeret̉ in conſenſu qͥ matrimoniū facit non eſſet verū mrīontum. et ſic accipiendo fideꝫ et ꝓlem. ꝓles eſteen̄tialiſſimum in mrīonio. et ſecūdo fides. ettercō ſacr̄m. ſicut eciaꝫ hominū eſt een̄tialiuseſſe nature ꝙͣ eſſe grē. ꝙͣuis eſſe grē ſit digniꝰ¶ Ad. j. gͦ dd̓. ꝙ finis ẜm intētionem eſt pͥmū in re. ſed ẜm ꝯſecutione eſt vltimū. et ſil̓rſe habet ꝓles inter mr̄ionij bona. ⁊ iō qd̓ammodo eſt principalius et qd̓ammodo non. ¶Ad. ij. dd̓. ꝙ ſacr̄m̄ etiam ꝓut ponit̓ terciummatrimonij bonū pertinet ad matrimoniū ratione ſue drn̄e. d̓r em̄ ſacrm̄ ex ſignificatōe huuis rei ſacre determinabe quā matrimoniū ſiginificat. ¶ Ad. iij. dd̓. ꝙ nupcie ẜm aug. ſūtbonū mortaliū. vnde in reſurrectione non nubent neqꝫ nubentur. vt d̓r math̓. xxij. et iō vinculuꝫ intīonij non ſe extedit vltra vitā in quatrahitur. et ideo d̓r inſeparabile. qꝛ non p̄t inhac vita ſeparari. ſed per morte ſeparari p̄tſi ue corporalem poſt carnalem ꝯiunctionem.ſiue ſpūalem poſt ſpūale tm̄. ¶ Ad. iiij. dd̓mꝙ ꝙͣuis ꝯſenſus qͥ facit mr̄ioniū nō ſit perpetuus material̓r .i. ꝙͣtuꝫ ad ſub̓am actꝰ. qꝛ illeactus ceſſat et p̄t ꝯtrariꝰ ſuccedere. tn̄ formaliter loq̄ndo eſt perpetuꝰ. qꝛ eſt de perpetuitate vniculi. alias non faceret matrimoniuꝫ.non em̄ ꝯſenſus ad tēpus ad aliquā mrīonium facit. Et dico formal̓r. ẜm ꝙ actus accipit ſpēm ab obiecto. et ẜm hͦ mr̄ioniū ex conſenſu inſeparabilitatē accipit. ¶ Ad. v. dd̓.ꝙ in ſacramentis in qͥbus imprimit̓ caracter.traditur ptās ad actus ſpūales ſed in matrimonio ad actus corporales. vn̄ matrimoniūratione poteſtatis quā in ſeinuice ꝯiuges accipiunt. ꝯuenit cū ſacram̄tis in qͥbus caracterimprimitur. et ex hͦ habet inſeparabilitate vtin lra d̓r. ſed differt ab eis. inꝙͣtum poteſtasilla eſt ad actus corporales. et ꝓpter hͦ nō imprimit caracterē ſpūalem.einde queritur qualiterper bona predcā matrimoniū excuſet̉. Et circa hͦ q̄runtur tria. ¶ Prmō vtrū predcā bona poſſint excuſare actū matrimonij. vt nō ſit omnino pctm̄¶ Secundo vtꝝ ſine eis a pctō aliqn̄ excuſaripoſſit ¶ Tercō vtꝝ qn̄ eſt ſine eis ſemper ſitpeccatū mortale.Qō. iiij.D. j. ſic ꝓceditur. vid̓r ꝙ actus mrīonijnon poſſit excuſari per bona predca. vtnon ſit omnino pctm̄. qꝛ quicūqꝫ ſuſtinet dānu̓m maioris boni ꝓpter minus bonū peccatqꝛ inordinabe ſuſtinet. ſed bonuꝫ rationis qd̓leditur in ipſo actu ꝯtugali eſt maius ꝙ hectria ꝯtugij bona. gͦ predcā bona non ſufficiūtad excuſandū ꝯtugalem ꝯcubitū. ¶ P. ſi bonu̓m malo addatur in genere mois. totū efficitur malū. non autē totū bonū. qꝛ vna circuſtantia mala facit actū malum. non autē vnabona facit ipſum bonū. ſed actus ꝯtugal̓ ẜmſe malus eſt. alias excuſatione nō indigeretgͦ bona matrimonij adtucta non pn̄t ipſū bonum facere. ¶ P. vbicūqꝫ eſt immoderatōpaſſiōis. ibi eſt vitiū in moribꝰ. ſed bona matrimonij non pn̄t efficere quin dilectio illiusactus ſit īmoderata. gͦ non pn̄t excuſare qͥn fipeccatū. ¶. P. verecūdia non eſt niſi de tuipi actu ẜm daniaſ. ſed bona matrimonij nōtollunt erubeſcentiā ab actu illo gͦ non pn̄t excuſare qͥn ſit peccatū. ¶. Sed ꝯtra. ꝯcubitusꝯiugal̓ non differt a fornicario niſi per bonamatrimonij. ſi gͦ non ſufficerēt excuſare ip̄mtunc matrimoniū ſēper illicitū remaneret. qd̓eſt ꝯtra id qd̓ habitū ē ſuprā. xxvj. di. ¶ P.bona mrionij ſe hn̄t ad actū eꝰ ſicut circūſtatie debite vt dcm̄ eſt. ſꝫ circūſtantie tales ſufficiēte Iciūt ꝙ aliqͥs actus non ſit malus. gͦet h̓ bon a pn̄t excuſare mrioniū vt nullo mōſit pctm̄ n̄deo dd̓ ꝙ aliqͥs actus d̓r excuſaldupl̓r. vno mō ex parte faciētis. ita ꝙ nō impuretur facienti in culpam. ꝙͣuis ſit malus. lſaltē non in tantam culpaꝫ. ſicut ignoratia d̓iexcuſae̓ peccatū in toto l̓ in ꝑte Alio mō d̓r excuſari actus ex parte ſui. ita ſcꝫ ꝙ nō ſit male
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten