diſtinctioactus virtulis et pars ſacramēti. ẜm auteꝫ qeſt actus virtutis eſt actus meritorius ꝓprieet ſic cōfeſſio non valet ſine caritate q̄ eſt principtum merēdi. ſꝫ ẜm ꝙ eſt ꝑs ſacramenti ſicordinat ꝯfitentē ad ſacerdotē qͥ hꝫ claues eccleſie qui ꝑ ꝯfeſſione conſcientiā confitētis cōgͥnoſcit. et ẜm hͦ cōfeſſio etiaꝫ poteſt eē in eoqui non eſt contritus. qꝛ poteſt pccā ſua ſacerdoti innobeſcere et clauibus eccleſie ſe ſubijcere. et ꝙͣuis tūc non percipiat abſolucōnis fructum/ tamen recedente fictione percipere incipiet ſicut etiā ē et in alijs ſacr̄is vn̄ non tenetſte rare confōnem qui fictus accedit. ſed tenetur poſtmodū fictionē ſuā confiteri ¶ Ad j.gͦ dicē. ꝙ autoritas illa intelligenda ē ꝙͣtumad fructum confeſſionis percipiendū. quemnullus exn̄s exͣ caritatē percipit ¶ Ad. ij. dr̓ꝙ cōtritio et ſatiſfactio fiūt deo. ſed confō fithoī. et ideo de rōne contriconis et ſatiſfactionis eſt ꝙ hō ſit deo per caritatem vnitus. nōid rulfibal tt itarāt de ratioē confōnis. ¶ Ad. iij. dd̓. ꝙ. illequi peccata que habet narrat vere loquit̉. etſic cor concordat verbis quantū ad ſb̓am confeſſionis ꝙͣuis cor diſcordet a confōnis fine¶D. ij. queſtione dice. ꝙ in medicina coporali oportet ꝙ medicus non ſolū vnū morbum. contra que medicinā dare debet cognocat. ſꝫ etiam vl̓r totaꝫ habitudinē ipſius infitim eo ꝙ vnus morbus ex adiuncctione alterius aggrauat̉. et medicina q̄ vni morbo ꝯpeteret alberi nocunientū preſtaret. et ſil̓r eſt inpeccatis. qꝛ vnū aggrauat̉ exadiunctiōe alterius. et illud quod vm peccato eēt ꝯueniēsmedicina alteri incentiuū preſtaret. cū qn̄qꝫaliquis cōtrarijs peccatis infectus ſit. vt g̓gin paſ. docet. et ideo de ncc̄itate confōnis eſtꝙ homo oīa pectata confibeatur q̄ in memoria habet. quod ſi n̄ facit confeſſio non eſt. fconfōnis ſimulacō. ¶ Ad j. ergo dice. ꝙ etſi erubeſcēcia ſit multiplicior qn̄ diuidit diuerſa peccata diuerſis tn̄ oēs ſimul n̄ ſūt ita magne ſicut illa vna. qͣ quis oīa peccata ſua ſimulconfitetur. qꝛ vnū peccatū per ſe confideratun̄ ita demrāt malā diſpōꝫ peccātis. ſic̄ qn̄ cūpluribꝰ alijs conſiderat̉ qꝛ in vnū pct̄m̄ aliqͣsqn̄qꝫ ex ignorancia vel infirmitate labit̓. ſedmultitudo peccatorū demonſtrat malicia peccantis vel magnā corruptionē eiuſdē. ¶ Adi. dice. ꝙ pena a diuerſis ſacerdotibꝰ impoſita non eēt ſufficiens. quia quilibet conſideraret tantum vnum peccatum per ſe et non grauitatem ipſius quam habet ex adiunctione alterius. et quandoqꝫ pena. que contra vnum.xAlipeccatū daretur eſſet promotiua altertus percati. preterea ſacerdos confeſſionem audiensvicem dei gerit. et ideo debet ei hoc modo. fieri confeſſio. ſicut ſit deo in contritione. vn̄ fic̄non eēt contritio. niſi quis de omnibꝰ contareret̉. ita n̄ eēt confō niſi quis de omnibus / q̄memorie occuerunt confiteatur. ¶ Ad. iij.dd̓m. ꝙ quidam dicunt ꝙ qn̄ aliquis recordatur eorū que prius oblitus fuit debet iteꝝetiam ea q̄ confeſſus fuerat confiteri. et precipue ſi n̄ poteſt eundē hrē. cui ante confeſſusfuerat q̄ omnia cognoſcit. vt tocius culpe ꝙͣ titas vni ſacerdoti innoteſcat. ſed hoc non videt̉ neceſſariū. qꝛ pctm̄ habet ꝙͣtitatem. ⁊ exſeipſo et ex adtuctione alterius. peccatoꝝ autem de qͥbus cōfeſſus eſt manifeſtauit ꝙͣtitatem quam ex ſeipſis habent. ad hͦ autē ꝙ ſac̓dos vtrāqꝫ quantitatē huius peccati cuius fuerat oblitus cognoſcat. ſufficit ꝙ hͦ pctm̄ confitēs dicat explicite et alia in generali dicendoꝙ cū aliaſmulta confiteret̉ huiōi obſitus fuit¶ Ad. iiij. dd̓m. ꝙ etiam fi ſacerdos n̄ poſſitde omnibꝰ abſoluere. tenet̉ ſibi omnia cōfitei̓vt ꝙͣtitatē totius culpe cognoſcat. et de illis d̓q̄bus non p̄t abſoluere ad ſuperiorē remittatD. iij. qōem dd̓m. ꝙ confeſſio non ſolū eſtactus virtutis. ſed etiam eſt pars ſacramentiꝙͣuis autē ad ea ẜm ꝙ eſt actus virtutis ſufficeret qͣlitercūqꝫ fieret. et ſi non eſſꝫ tanta diffitas in vno modo ſicut in alio tamen ẜm ꝙ eſtpars ſacramenti habet determinatū actum. ſicut et alia ſacramenta habent determinatammateriam. et ſicut in bap̄mo ad ſignificādaminteriorem ablutionem aſſumitur illud elemetum cuius eſt maximus vſus in abluendo. itain actu ſacramēta. ī ad manifeſtandū ordinato aſſumitur ille actus quo maxime conſueuimus mānifeſtare ſcꝫ per ꝓprium verbum. alijenim modiſſūt inducti in ſupplementū iſtius.¶ Ad. j. ergo dicedum ꝙ ſicut in bapmo nōſufficit qualitercūqꝫ abluere. ſed per elementum determinatuꝫ. ita nec in penitētia ſufficitqualitercūqꝫ peccata maīfeſtare. ſed oportetꝙ per actum determinatum manifeſtentur.¶ Ad. ij. dd̓m ꝙ in eo qui vſum lingue nonhabet ſicut mutus vel qui eſt alterius lingueſufficit ꝙ per ſcriptum aūt nutum aut interp̄tem conſiteatur. qꝛ non exigitur ab hoīe pl̓aꝙ poſſit. ꝙͣuis homo non debeat bap̄mū accipere niſi in aqua. qꝛ aqua eſt oīo ab exterioriet nob̓ ab alio exhibetur. ſed actus confeſſionis eſt a nobis. et ideo quando non poſſumꝰvno modo. debemus ẜm ꝙ poſſumus cōfiteri