vel impotentiā. et ideo tota illa diuerſitas adcuius gracia reducitur. q voluntarium intentionem finis reſpicit. ¶D. iij. qōnem dd̓m.ꝙ aliqn̄ circūſtantiā trahere in aliam ſpeciempeccati manifeſtū eſt ſed qūo hoc poſſit eſſe ēdubiū. Quidam em̄ dicūt ꝙ hͦ accidit inquātum ille circūſtantie accipiunt̉ vt fines voluntatis. qꝛ a fine actus moralis accipit ſpeciem.Sed hͦ non vid̓r ſufficienter dcm̄. qꝛ aliquādo variatur ſpēs peccati ſine hͦ ꝙ intentio feratur ad circūſtantiam illam. ſicut fur ita ſibenter acciperet vas aureum non ſacratū ſicut ſacratū. et tn̄ in aliā ſpem pctm̄ mutatur. ſcꝫ defurto ſimplici in ſacrilegiū. et preterea ẜm hͦſola illa circūſtantia que d̓r cuius grā ſpeciempeccati mutari poſſet. qd̓ falſum eſt. Et ideoaliter dd̓m. ꝙ omnis circumſtantia pōt ſpeciem peccati mutare. ſed non ſemper mutatcum em̄ priuationes et negationes differantſpē ẜm dr̄nam habituum et poſitionū oppoſitarum. et malum ſit priuatio boni. oportet ꝙvbi diuerſū bonum ad virtutē neceſſariū priuatur ibi ſit diuerſa ſpēs peccati. vna autē ſola circūſtantia peccati rectitudine virtutis aufert. vnde ſi alie circūſt antie nullam aliam obliquitate peccato tribuant. niſi ex ſuppoſitioneperſone non mutabunt ſpēm peccati. ſꝫ forteaggrauabunt quātitatem peccati illius. qn̄qꝫetiam neqꝫ ꝙͣtitatem peccati aggrauabit. ꝙetiam ex ſuppoſitione precedētis nullam inordinationeꝫ addit. qn̄qꝫ etiam pctm̄ diminuitſi aliqua circūſtantia rōem peccati ſubtrahatſicut accipere rem alienam habet rōem peccati ex circūſtantia quid. inꝙͣtum res aliena eſt.qd̓ aūt manū dextra vel ſiniſtra accipiat. autde mane. aut de ſero. nihil ad rōem mali pertinet. et id̓o iſte tircūſtantie non excuſant. necaggrauāt nec ſpēm mutāt. Ꝙ autē accipiatmultū vel parū ex ſe deformitatē aliquam nōimportat. niſi ex ſuppoſitione primi. qꝛ multūdo alieno recipere eſt ab equalitate magis diſcedere. vnde talis circūſtantia aggrauat. ſedpctm̄ non mutat. Ꝙ autē rem alienam conſecratā accipiat aliaꝫ deformitatē importat. ꝙq̄cunqꝫ irreuerentiā circa res ſacras adhibitaſpecialem roem peccati habet. et ideo talis citcuſtantia d̓r ſpēm mutare. ſi autē coactus accipiat talis circūſtantia pctm̄ excuſat in parte.qꝛ cā peccati ſcꝫ voluntariū minuit̉ ¶ Ad.jͣ. gͦ dd̓m. ꝙ q̄cunqꝫ circūſtantia aliquam ſpeciem peccati in actu cauſat. ad ſpēm actus inꝙͣtum eſt moraſis pertinet. vnde nō habet iārationē circūſtantie peccati. ꝙͣuis circūſtat ſubſtantiam actus vt prius dcm̄ eſt. ¶ Ad. ij.dd̓m. ꝙ omnis actus ẜm ſuam ſub̓am habetſpētiem ab obiecto. ſed ẜm rōnem malicie habet ſpēm a defectū. et ideo ẜm diuerſa q̄ deficere pn̄t. diuerſe ſpēs cauſant̓ malicie. et ſcꝫ.hͦ diſtinguunt̉ ſpēs peccati. non ſolū ex obiecto. in actibus autē virtutū ſecus eſt. qꝛ nonconſtituit̉ ex qualibet ſingulari circumſtātiaſicut actus peccati ex quolibet ſingulari defectu rōem peccati habet. Et per hoc patet ſolutio ad. iij. ID. iiij. qōem dd̓m. ꝙ circumſtantia vt ex dictis patet qn̄qꝫ aggrauat peccatum et ſpēm mutat. qn̄qꝫ autē aggrauat. ſꝫſpem non mutat. qn̄ autem ſpēm non mutatſed aggrauat. adhuc manet in ratione circūſtantie et non poteſt in infinitū ꝙͣtitatem peccati augere. vt ex veniali mortale fiat. quia vtdcm̄ eſt circūſtantia taliter aggrauans ex ſuꝑpoſitione precedētis deformitatis habēt ratōnem māioris deformitatis. et ex eius virtute.vnde ſi illa ſit finita non poteſt infinitā deformitatem addere. ſi autē ſpēm mutet. tunc poteſt in infinitū aggrauare. ſed non ſemꝑet hͦfacit. qꝛ qn̄ ex deformitate ſpeciali quam circūſtantia addit habet directe oppoſitōem ad caritatem. quod on̄ditur ex hͦ ꝙ eſt directe contra preceptū legis cuius finis eſt caritas. tūcinfinitam grauitatem addit. ſcꝫ peccati mortaſis. qn̄ autem illa deformitas nō directe ſibet oppoſitionem ad legem vt ſit contra eam.ſed preter eam. tunc non aggrauat in infinitūſiue ſit peccatum veniale cui additur ſiue mortale. ſicut ad actum gule qui eſt prepropere.addit hec circumſtantia laute ſpecialem deformitatem que eciā ex ſe peccatum faceret. ſꝫ nōeſt directe contra legeꝫ. ⁊ ideo non aggrauatin infinitum. ⁊ quia circumſtantia que ſpeciēmutat non eſt iam vt circumſtantia computda. vt dictum eſt. ⁊ ideo dicitur a magiſtrisꝙ circūſtantia non aggrauat in infinitum ¶Ad. j. gͦ dd̓m. ꝙ ꝙuis virtus ẜm habitū noncorrumpatur rriſi per peccatū mortaſe tamenactus eius corrumpitur et impeditur etiaꝫ perpeccatum veniale. ¶ Ad .n. dd̓m. ꝙ pſacentia nunꝙͣ de veniali facit mortale. niſi intātucreſcat ꝙ adhibeat̉ ei vt fini. ⁊ ꝑ ꝯn̄s ſupradeum diligatur. et ita in contēptum dei talisplacentia adducit que habet de ſe ſpeciale rationem peccati. et ꝓpter hoc circumſtantia trahens in aliami ſpeciem. ¶ Ad. iij. dd̓m. ꝙ roilla ꝓcedit de circūſtātia que trahit in aliamſpeciem. que iam rationem circumſtātie reſpectu actus moral̓ inquātuꝫ huiuſmodi amitut
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten