Druckschrift 
Super quarto Sententiarum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

diſtinctioreīttere poſſet Ad bap̄mi puritatē qͣntū adremocōꝫ oīm culparū Abluat lacrimis metis .i. interiori dolore; que lacrime exterioresſignificant et eſt locutio methaphorica. Sciant ſe culpabil̓r durū etcͣ. ſi ſcꝫ ꝯtingat exteriorum lacrimarū defcus ex defcū doloris vt hōminus doleat de peccato ꝙ de dāno temporaliſed qn̄qꝫ abundācia doloris lacrimas exficcatꝓpter calorem concitatū. qn̄qꝫ āt hō ſe continꝫvt corā ſolo deo doleat. qn̄qꝫ etiam ex duriciaꝯplexionis eſt ꝙ homo non poteſt flere corporaliter ꝓ peccatis. et ſi fleat ꝓ morbe amiciquia dolor ille eſt magis ſenſibilis. et ideo magis vicinus ad reſoluendū corpus in lacrīasEmūdare nequerit ſcꝫ in ſtatu talis manensalias non eſſet ei imputandū.An perfectione autem penetencie. etcͣ. Poſtꝙͣ magiſter determinauit de penitencia generaliterhic ad ꝑtes pm̄e deſcendit. Et diuiditur in ꝑtes duas In prima diſtinguit pm̄e partes Inſecundā mouet quaſdam qōnes circa ꝯꝑacōeꝫpartiū pm̄e ad inuice. xvij. di. ibi. hic oritur q.multipl̓r. etcͣ. prima in duas. In prima diſtinguit partes qͣſi pm̄am integrantes. ſcꝫ contritionem confōem et ſatiſfactōem In ſecunda diſtinguit pardes qͣi ſubiectiuas. ibi. predcīs vero adiciendū eſt etcͣ. Prima in duas. In prīaExfunmta qp di ti mi hinpt̓diſtinguit pme partes. In ſecunda docet peītencie modū ſcd̓m partes illas ibi. Iō diſcretio penitenti etcͣ Circa primū duo facit. primoon̄dit nūeruꝫ partiū. ſecundo ſingulas partesꝓſequitur ibi. compūctio nobis etcͣ. Ideo diſcretio penitenti ett̉. hic on̄dit modū penitēdiet circa hoc duo facit. primo on̄dit modū digne pmn̄e. ſcd̓o mod̓ falſe. ibi. et ſicut ſunt dignifructus. etcͣ Circa primū tria facit. primo aſſignat ex verbis aug. modū penitendi quantumad contricōem cordis. Secundo quatū ad confōem oris. ibi. caueat ne ductus verecundia retertio quantū ad ſatiſfactōꝫ operis in abſtinēdo a ſacris et ab illicitis ibi. caueat ec̄ ne priꝰ ⁊cͣPredcīs vere adiciendū videtur etcͣHic aſſignat alias pm̄e partes. qͣi ſubiectiuas. Et circahoc duo facit. primo diſtinguit. ſecundo ꝓſequitur de altera eaꝝ. ſcꝫ pm̄a venialiū que hꝫſpēalem dubitacōem ibi. que āt ꝓ venialibusetc̄. Ic queruntur quatuor. primo de ꝑtibꝰpm̄e Secundo de remiſſione venialiū in hac vita q̄ ad vnā partē pm̄e ꝑtinet. Tercō de circūſtancijs peccati ẜm quas formari debet pm̄emodus. Quarto de impedimentis vere pm̄e.Circa primū querūtur duo. Primo de ꝑtibuspͥme quaſi integralibus. Secundo de partibꝰſecundo aſſignātis.¶Queſtio. j..D j. ſic ꝓced̓r. videtur ꝙ pm̄a partes nōhabeat. nullū em̄ ſimplex hꝫ ꝑtem ſcd̓mamb̓. ſed oē ſacr̄m eſt ſimplex. gͦ pͥm̄a cū ſit ſacrī non habet partes. P. bap̄mus multiplicior eſt virtute ꝙͣ pm̄a. qꝛ origmale et actuale quantū ad culpam et penaꝫ totaliter toſlit. quod de pm̄a non eſt veꝝ: gͦ cū bap̄mo nōaſſignantur partes. nec pͥme partes aſſignaridebent. G medicīa debet ꝓporcionari mobo. ſed peccatū quod eſt morbus ſpūalis: cūius eſt medicina pm̄a non hꝫ ꝑtes. ergo necpenitencie partes aſſignande ſunt. Sꝫ contra penitens ſibi penam infert ꝓ peccato debtam. ſed ꝓ peccato in deū cōmiſſo non ſolū debetur pena interior ſed exterior. vt patet in inferno. ergo ad perfectionem penitencie vtraqꝫ pena requiritur. gͦ penitencia habet ꝑtes. P. morbus ſpūalis maiori diligencia eſtcurandus ꝙ corporalis. ſed curatio que fitcontra morbū corporalē ſcd̓m aliquas partesdiſtinguitur. quia primo tollitur morbus. etpoſtea morbi reliqͣe. gͦ et pm̄a q̄ eſt ſpūal̓ morbi curatio ꝑtes hrē debet. Ilterius videt̉ ꝙincōuenienter aſſignentur ei hēc ꝑtes ſ. ꝯtricoꝯfō et ſatiſfactio. ſacr̄m eī a miniſtris ecce cōfertur ſcd̓m oēm ſui partem. ſꝫ ꝯtricōem nō cōfert penitenti aliqͦs ecce miniſter. gͦ non eſtpars penitencie ſacramenti. P. per pm̄eſacramentū peccatū dimittitur. ſed ante cōfeſſionem peccatum qn̄qꝫ dimittitur. vt. jͣ. magiſter on̄dit. gͦ ꝯfeſſio n̄ eſt pars pͥme. P.in ſacrō noue legis gra ſuſcipienti ꝯfertur. ſedin ſatiſfactione non ꝯfertur aliqua gra. gͦ noneſt ſacramenti pars. P n̄ eſt idē fructusrei et pars. ſed ſatiſfactio d̓r in lrā ꝑenitenciefructus gͦ ſatiſfactio n̄ eſt pars pm̄e. IIterius videtur ꝙ ſint partes ſubiectīe. qꝛ iſte partes pn̄ie vt in lra pꝫ ſumūt̉ ẜm pctm̄ cordis oris et operis. ſꝫ hͨ ſūt partes ſubiectīe pctī gͦ ⁊partes pn̄ie aſſignate ſūt partes ſubiectiue ipſius P totū integͣle n̄ ſeqͥt̉ ad ſuā ꝑtē. n̄ eīſeqͥt̉ ſi paries ē. domꝰ ē. ſꝫ pn̄ia ſeqͥt̉ ad quālibet partiū aſſignataꝝ. ſeq̄t̉ eī ꝯterit̉. gͦ peītꝫet ſil̓r de alijs gͦ n̄ ſūt partes integrales ſꝫ ſubiectiue P parres integrales alicuiꝰ tociusqd̓ hꝫ eē permanēs ſūt ſil̓. ſed pn̄ia hꝫ eſſe permanens ſicut et alia ſacramenta. gͦ cū pn̄īe ꝑtes non ſint ſimul non erūt partes integrales