in hoc ꝙ d̓r ꝓpter deū ¶ AAd .j. gͦ dicē. ꝙ ẜmph̓m in iij. eth̓. oīa illa qͦrum preciū numiſmate p̄t comparari vel conſueuit poteſt in rōe dati et accepti venire. et ideo illi actus qͥ in ſubuitionem aliene miſerie exhibentur etiam qͣſi dona accipuitur cū ſine precio impenduntur.Ad ij. dice. ꝙ habitus diſtinguūtur ex actibꝰet actus ex obiectis. ideo qn̄qꝫ nomina eqͥuocantur ad habitus actus ⁊ obiecta. ſicut pꝫ defide: q̄ p̄t ſignificare vel habitū fidei vel actu ētus aūt ipſam rem creditā. Et ſimiliter elemoſine nomen aliqn̄ ſignificat ip̄am rem datamet ſic non diffinitur hic. Aliqn̄ ipſam dationeꝫet ſic accipitur predcā diffinitio ¶ Ad. iij. dd̓ꝙ clericis etiam ſi ipſi non indigeant elemoſine dantur vt miniſtris pauperum et diſpenſatoribus elemoſinarum. et ideo quod eis in elemoſinam datur per eos pauperibus tranſmittitur ¶ Ad nij. dicē. ꝙ ſic̄ in. iij li. di. xxvj. dictum eſt. nomina paſſionū ſenſibiliū aliquando ꝑ qͣndam ſil̓itudinē tranſferunt̉ ad actusvoluntatis qͥ ſine paſſione ſunt. et ſic cōpaſſioq̄ ꝓprie īportat paſſioneꝫ triſticie de aliena miſeriā d̓r qn̄ꝫ de ipſo actu voluntatis quo alicuidiſplicet aliena miſeria. et ſine tali compaſſione nunꝙͣ elemoſina danda eſt. quia non ſubueniret aliquis miſerie aliene niſi vellet eum ineē miſerū. et talis compaſſio etiam in deo eſt.quia ei mala noſtra: ex volūtate antecedentediſplicent. et qn̄qꝫ etiam ex ꝯn̄te. ſꝫ in nobis etiam qn̄qꝫ adtungitur cōpaſſio ꝓprie d̓ca. ꝙappetitus ſuperior natus eſt appetitū inferiorem mouere. vnde ſi ſit fortis impreſſio in ſuperiori. erit etiam in inferiori niſi aliquid repugnet. et ſcd̓m hoc mīa et verecundia et quedaꝫalie paſſiones laudabiles ſunt inquantū ex debita electione boni ꝓcedūt. ¶ Ad. v. dice. ꝙꝙͣuis eē ꝓpter deum non det ſpem elemoſinequantū ad eē ſuū primū tn̄ dat ſibi vltimū coplementū ẜm ꝙ eſt meritoria. et ideo vltimo īdiffinitione ipſius ponitur. D. ij. qōnemdicē. ꝙ a peccato deſiſtere non eſt de een̄tia ſatiſfactōnis. vt ex predctis patet. ſꝫ eſt ad ſatiſfactōem p̄ambulū ſicut fundamentum ipſius.vnde cū aliquis peccet hocipſo ꝙ non facit hͦqd̓ facere benetur. conſtat ꝙ id qd̓ quis aliasfacere tenetur non eſt de eentia ſatiſfactōnis.ſꝫ preambulū ad ip̄am. vn̄ cū ad elemoſinarūlargicōem qn̄qꝫ aliquis benetur qn̄qꝫ non. vtpoſtea patebit. ꝯſtat ꝙ illarum elemoſinarūlargicō ad quā quis tenetur non eſt pars ſatiſfactionis ſꝫ preambulū ad ip̄am. Ille vero elemoſine ad quas aliqͣs non tenetur pn̄t ſatiſfactorie eſſe cum ſint opera bona et penalia: qd̓exigebatur ad opus ſatiſfactorium. punitur eniin quis non ſolum ex afflictioē corporis facta. ſed ex ſubtractōne rerum. Et per hoc patꝫſolucō ad primū. Quidam tamen dicunt: qetiam prime ſatiſfactorie ſunt ex largicōne diuine miſericordie. ¶ Ad ij. dice. ꝙ ratio illa ꝓcedit de parte integrali. elemoſina autem noneſt talis pars ſatiſfactōnis. ſꝫ magis ſubiectīaet ideo etiam ſine ipſa ſatiſfactio ſuam completam rationem habet in qualibet ſuarum partium per ſe. ſicut / alias in qualibet ſuarum ſpecierum. ¶ Ad iij. dicen̄. ꝙ pena dicitur malūinquantū ſubtrahit aliquid bonuꝫ. quia ſic nature nocet. Vnde ſicut eſt diuerſa ratio boni indiuicijs quas appetit concupiſtentia oculorumet delicijs quas appetit concupiſcencia carniset honoribus in quos tendit ſuperbia vibe. itaeſt diuerſa racō pene in elemoſina que ſubtrahit diuicias. et in ieiunio quod ſubtrahit deſicias. et in oracōne que altitudinem ſuperbi ſpiritus deprimit per humilitatem; et ꝓpter hocſunt diuerſe ſatiſfactōnis partes Nec differtde predcīs bonis vtrum ſint ſimpliciter bonavel eſtimata bona quantum ad rationem penſicut neqꝫ quantum ad rationem appetitus. pna euim voluntati cont̓rariatur vt anfel. dicitAd iij. dicen. ꝙ eſemoſina non tantū conſiſtit in collatione pecunie. ſꝫ etiam in alijs olſequijs ꝓpter deum proximis factis. vt dctm̄eſt. Vnde et ſi alicui pecunia deſit non tamenfacultas dandi elemoſinas deeſt. et ſi deeſſet ēnino facultas reſpectu elemoſinarum corporaſtum ꝓpter penuriam rerum et corporis debiltatem. non tamen deeſſet facultas reſpectu elemoſinarum ſpiritualium. quia poſſet alteri vl̓conſulere vel orare ſaltem. et ſi etiam facultaomnino deeſſet voluntas completa ſufficeret.D iij. queſtionem dicendum. ꝙ cum virtus ſit habitus quo dirigimur ad bene operatdum oportet ꝙ omnis actus qui de ſe rectitudinem importat ad aliquam virtutem reducatur. ꝙͣuis etiā in ſui racōne non exprimat omēillud quod ad perfectionem virtutis requittur ſicut dare quando dandum eſt: dicitur actus liberalitatis. quamuis in hoc nō exprimatur oīs debita circumſtācia q̄ ad actum liberalitatis exigitur. Cum ergo elemoſina ſcd̓m ꝙdictum eſt. importat quandam rectitudinemquia ſignificat dationem ordinatam ad ſubuentionem miſerie egentis. quod ipſum nōmen declarat. cum elemoſinā ab eloys quodeſt miſeria dicatur; patet ꝙ elemoſina de ſe
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten