penitenciam virtutes non reſtituuntur. ¶ xnichil reſtituit virtutem niſi qd̓ eſt cauſa virtutis. ſicut reſtituentia ſanitatem ſunt cauſa ſanitatis. ſꝫ pm̄a non eſt cā omniū aliaꝝ virtutūalias eſſet nobilior alijs virtutibus qꝛ cauſa p̄eminet effcūi. ergo pn̄ia nō reſtituit virtutes¶ Pʳ. qd̓ non eſt n̄ poteſt aliquid reſtituereet qd̓ non hētur non poteſt reſtitui. ſicut neqꝫquod eſt fieri. ſed pn̄ia non prius ꝙͣ omēs vittutes habet̉ qꝛ oēs virtutes ſil̓ infunduntur.ergo non poteſt pn̄ia virtutes reſtituere. ¶P. hitus virtutis non manet cū habitu viciqꝛ contraria non ſunt ſil̓ in eodē. ſed poſt contricōem aduc manet habitus vicij. qd̓ patetex inclinatione ad priſtinos actus. ergo pn̄ianon ſtatim oēs virtutes reſtituit. ¶ P. nl̓lus habet virtutē niſi qui ſine difficultate et cūdelectatione operatur ea que ſunt virtutis. ſꝫpoſt primā contricōem etiam ſi ſit vera. adueremanet difficultas ad opera virtutis agendaergo virtutes per primū actū pn̄ie non reſtituunt̉. ¶ Sed contra eſt qd̓ amb̓. dicit. qͥpn̄ia res optima eſt. que oēs defcūs reuocatad perfcm̄ ſed hoc non eſſet niſi virtutes amiſſas reſtituerer. gͦ per pn̄iam virtutes reſtituūtur. ¶ Pº. effcus pnīe eſt iuſtificacō vt infradicet̉. ſed iuſticia generalis ex qua aliquis iuſtificari d̓r oēs virtutes includit. vt dicit glo.ſuper illud p̄s. Feci iudiciū et iuſtciā. ergo ōnes virtutes per pn̄iam reſtaurant̉. ¶ P.non remittit̉ pctm̄ ſine grā ſed per pn̄iam peccatū dimittit̉. gͦ grā reſtituit̉. ſed ſimul cū gracia omnes virtutes infundunt̉. ergo pn̄ia oēsvirtutes reſtituit. Qn̄deo dd̓m. ꝙ grā et virtutes in anima cauſant̉ ex influencia diuini luminis. que quid̓ influencia impedit̉ per pctm̄quod aīam a deo au̓tit. ſicut nubes interpoſitainter nos et ſolem radiū eius a nobis pcohibꝫvnde d̓r yſa. lix. pctā noſtra diuiſerunt internos et deū noſtrū. et qꝛ per pn̄iani pctā dīttūtur vt dc̄m eſt. in primo p̄mie actu quantū adoffenſam ideo ſicut ventus auferens nubem nobis lumen ſolis reſtituit: ita pn̄ia tanꝙͣ removens ꝓhibens grām gratū facientem. et om̄svittutes nobis reſtituit. ¶ D. j. ergo dd̓m.ꝙ ſolus deus eſt per ſe cā grē et virtutū infuſarum in nobis. ſed nichil ꝓhibet etiam actꝰ nōſtros eſſe tās per accn̄s ſicut remouens ꝓhibens ſicut ſunt cāe etiam grē baptiſmalis īquātum ꝓhibent fictionem. et hoc modo per penitenciam virtutes reſtituunt̉. ¶ Ad ij. dd̓m.ꝙ cā per accn̄s non oportet ꝙ ſit nobilior effectu. ſed ſolū cā per ſe. pn̄iam āt cām per accidens poſuimus virtutū per hoc ꝙ eſt remouens ꝓhibens ſcꝫ peccata. ¶ Ad iij. dd̓m. ꝙſicut in eodem inſtanti: in quo obſtaculū luīsprimo remotū eſt lumen conſequit̉. et tamenremocio obſtaculi eſt cā illummationis. ita ineodem inſtanti in quo eſt actus pn̄ie pctm̄ aufert̉. et virtus reſtituit̉. et tn̄ nichil prohibetper pn̄iam virtutes reſtitui. ¶ Ad. iiij. dd̓mꝙ ſicut in iij. li. di. xxxiij. dc̄m eſt. virtus infiſa et adquiſita non ſunt eiuſdem ſpēi vn̄ cū habitus ex freqn̄cia opeꝝ peccati generatus virtuti adquiſite contrarius ſit. non contrariatutdirecte virtuti infuſe. que hꝫ oppōem ad pctm̄ex parte illa qua eſt offenſa dei. vn̄ n̄ oportetꝙ ſtatim virtutibus infuſis reſtitutis habitusvicōrum totaliter tollant̉. ꝙͣuis impedianturet etiam diminuant̓. ¶ Ad v. dd̓. ꝙ facilitasoperandi opera virtutū poteſt eē ex duobꝰ .ſ.ex conſuetudine precedente. et hanc facilitatēnon t̓ribuit virtus infuſa ſtatim in ſui principio. Et iterum ex forti inheſione ad obiectū virtutis. et hanc eſt inuenire in virtute infuſa ſtatim in ſui principio¶ Queſtio. viij.D iij. ſic ꝓced̓r. vid̓r ꝙ per pn̄iam etiambona opera prius in ſtatu peccati mortalis fcā ad vitā reputent̉. Dicit em̄ adamancius ſupͣra Ioſue. Sūt in eccā credentes quidaꝫet adquieſcentes d̓inis preceptis erga ſeruosdei. religioſi et officōſi. et ad ornatū eccē l̓ miſteriū ſatis ꝓmpti. ſed in cōuerſatione ꝓpria obſcenis vicijs inuoluti. nec oīno deponentes veterem hominē cū actibꝰ ſuis. nichil adhibentemendacōnis moꝝ et innouacōis. in iſtis etgo criſtus ſalutē ꝯcedit. ſed quandā inſanienotā n̄ euadent. ſꝫ magis vid̓r ꝙ eis q̄ ꝑ pn̄iaꝫemendacōem adhibent illa opera bona valeātad ſalucē. ergo pn̄ia oꝑa ſine caritate fcā viuificat ad ſalutē. ¶ P plus appropinqͣt caritati et grē bonū ex genere et bonū virtutis inoralis. ꝙͣ bonū naturale. ſed grā ſeqn̄s ꝑͥ pn̄iamreſtituta. naturalia ꝑficit. et ſcd̓m quoſdam ipſa naturalia gͣtuita fiūt gͦ ml̓ tofortiꝰ bō ex gēre vel ex circūſtancia. aut etiam actus virtutisadquiſite. ſine caritate fcā per pn̄iani viuificat̉vt proſint ad vitam. ¶ P. xmota cauſa rimouetur effectus. ſed cauſa quare illa operanon valeant ad vitam erat caritatis defectuset gracie. ergo cum penitentia caritatem: etgraciam: et omnes virtutes reſtituat. etiamopera bona ſine caritate facta viuificabit.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten