omnino de illis fecerit mentionem:qͣꝫuis firmiter aſſeruerit ꝙ plureſ exillis legatis predictis expoſuit: cumhoc ꝑ ſe ꝓbar̄ n̄ poſſet tanqͣꝫ qui ſolus examinabat̉ ab illiſ: cum ab adminiſtratiōe agathen̄. eccleſie remouere curetis. ¶ Dem. archiep̄o terracon̄. ⁊ abbati ſancte marie de populeto ⁊ archidia. barahinon̄.Um oporteat ep̄m: ⁊. jͣ. Saneenientibus ad ap. ſe. g. ⁊. h. canonicis vicen̄. ⁊ multa enormia cōtra vicen̄. ep̄m ꝓponentibus coraꝫnobiſ: quia illa non debeamus ſubdiſſimulatione tranſire: vobis inꝗſitionē illoꝝ duximus ꝯmittendam.Uerum aniſ ep̄us anteqͣꝫ ad ip̄mnoſtra citai perueniſſet: ad preſentiam noſtram accedens ꝓpoſuit: ꝙilli qui enormia de ipſo ſuggeſſerattypo malicie potius qͣꝫ iuſticie zeloducti nobiſ huiuſmodi intimaruntcum ipſi eius ſint inimici manifeſti:⁊ cum eius hoſtibus ꝯuerſent̉: conſanguine̓oſqꝫ ſuos ac cōplices intēdant ad teſtificandum ꝓducere cōtra ipſum qui ad dēnuntianduꝫ ſeuteſtificandum admitti non debent:utpote iuramēti preſtiti tranſgreſſores ⁊ alijs criminibus irretiti: ⁊ īfraDi. veſtre. m. ꝙ niſi ſuper predictisfamam ipſius leſam eſſe noueritis:nos ad inquiſitōnem illoꝝ non ſubito ꝓcedatis. Quod ſi ad inquiſitionem fuerit ꝓcedendū: predictos velalios quos ipſius eſſe conſtiterit. inimicos: nec ad ꝓſequendam inquiſitionem nec ad ꝑhibenduꝫ teſtimoniū contra ip̄m ep̄m admittatis: ſedper viros idoneos ſuper hiſ que ge

ſta ſunt inquiratis diligentius veritateꝫ. ⁊ ſi nihil graue probatū fueritcōtra ipſuꝫ: uos purgationē canonicam indicatis eidem. IDem.Um dilectus filius: ⁊. jͣ. Si uobis conſtiterit predictos: quoꝝnomīe ſunt exceſſus huiuſmodi deep̄o nuntiati publice concubinārios tunc fuiſſe: propter quod in eosfuit excōicationis ſententia promulgata: vel prefatum ep̄m de iam dictꝭexceſſibus non fuiſſe premonitumab eiſdem: vel ipſos conſpiraſſe ineum a denuntiatione repellatis eoſdem. ¶ Alioquī audiatis que fuerūthincinde ꝓpoſita: eidem ep̄o auctoritate noſtra nihilominus ꝓhibentes: ne ſuper his ſuꝑ quibus ad audientiam noſtraꝫ fuerit legitime appellatuꝫ: prefatos clericos indebitegrauare preſumat: donec cauſa ſupradicta iuxta formaꝫ mandati noſtri fuerit terminata.¶Dem ep̄o gebenenſi.¶ Aquiſitionis negociū: quamde ep̄o ⁊ canonicis valentinen̄vobis ꝯmiſimus terminandam: etinfra. Secundo queſiſtis: quid vobis ſit ſtatuendū: ſi contra quēpiamper inquiſitionem probatum fuerittale crimen: ꝙ deponeret accuſatuꝫcriminaliter ⁊ conuictum. in quo ꝗdem duximus diſtinguēdum: vtrūſit tale crimen quod ordinis executionem ſuſcepti aut retentionem beneficij: etiam poſt peractam penitētiam impediret: puta ſi homicidiuꝫcommiſiſſet vel adeptus eſſet ordinem aut beneficium vicio ſymoniequo caſu erit ſicut in accu̓ſationis

proſunt ille excuſationes: quia tunc ſe debuit excuſare: ꝓut ſequitur. Ber.k ¶ Poſſet. ⁊ ſi verum fuiſſet: ꝙ illas expoſuiſſet coram illis non valet: cumeas probare non poſſet. deficit ergo ſibi non ius: ſed ꝓbatio iuris. xxxii. q.v. chriſtiana. ⁊. ff. de teſta. tute. duo ſunt titij. ⁊. ff. de re. du. ſi fuerit legatum.ff. de adi. leg. l. iii. §. ii. duobus. ⁊. ff. de here. inſti. in tempore. §. i. ⁊ eſt ſimile.sͣ. de elec. bone. i. ⁊ eſt ar. ꝙteſtis qui eſt ſingularis indicto ſuo non probat: ut dicit decre. bone. i. ⁊ sͣ. de ꝓba. licet. Ber.¶ Ionuerſent. vnde ſuntUm oporteat. hoſtibꝰrepellendi: quia conuerſant̉cum inimicis: ⁊ ſunt ipſi inimici. de hoc dicit̉. sͣ. eo. c. i.ar. ad hoc. C. de inoffi. teſt.liberi. ⁊ sͣ. e. repellant̉. ⁊ ar.ff. de offi. prefec. vr. l. i. §. cūpatronus. ⁊. iii. q. v. c. iii. etff. de lega. l. iiii. §. i. argu. cōtra. ff. pro ſocio. nam ſocius⁊. lxxxi. di. legit̉. ⁊. iii. q. v. c.iii. ⁊ eſt ar. hic contra aliquēex inhoneſta conuerſatiōe.m ¶ Conſanguineos. qui incauſa criminali non admittuntur: ut conſueuit notari.iii. q. v. c. i.n ¶ Ad denuntianduꝫ. Sꝫnūquid crīoſi ⁊ infames repellunt̉ a denuntiādo? nonvidet̉: quia quilibet teneturad hoc. ii. q. vii. quapropt̓.⁊ sͣ. de cogna. ſpi. tua. Iteꝫhereticus admittit̉. xxiiii. q.i. quiſquiſ. ⁊ viles ꝑſone admittunt̉. sͣ. de ſpon. p̄terea.⁊ qualecūqꝫ teſtimoniuꝫ videt̉ ſufficere. xxii. qōe. v. hocvidet̉. Sed contra videt̉ ꝙtantum honeſte perſone acmittunt̉. xxxv. q. vi. ep̄us inſynodo. ⁊ sͣ. de teſti. cog. p̄terea. ⁊ sͣ. de ſponſa. cum intua. ⁊ ad populares actiōesnon admittuntur perſonenon integri ſtatus. ff. de popu. actio. l. popularis. Credo ꝙ honeſte perſone tantum debeant admitti ad denuntiandum: prouthic. jͣ. dicitur. Ioan. dixit ꝙ infamis perſona admittitur dumtamen non ſitcriminoſa ⁊ irregularis. ſed hoc non credo de infami. de hoc no. ii. qōe. i. ſipeccauerit. ⁊ sͣ. de ſponſa. cum in tua. ⁊. jͣ. c. proxi. ⁊. iii. qōe. v. c. ii. Ber.o ¶ Ipſius. hoc ideo dicit quia non eſt ꝓcedendum ad inquiſitionem cōtraaliquem: niſi contra infamatum. jͣ. e. inquiſitionis. ⁊. c. qualiter. vbi hec materia apertius explicatur.p ¶ Inimicos. patet hic ꝙ inimici nec ad proſequendam inquiſitionē vel teſtimonium admittuntur: vel ad denuntiandum ſiue accuſandum: ut. sͣ. e. c.i. ⁊. jͣ. c. proximo. ſed non determinatur quales inimicicie repellant hic ab inquiſitione vel teſtimonio: ⁊ videtur ꝙ capitales ⁊ cōſpiratores tantum. jͣ. deſymo. per tuas. i. ⁊. jͣ. c. proximo. inſtitu. de excu. tuto. §. item ſi inimicicias. etff. de arbi. l. licet. quia non quilibet inimicus repellitur: ſed ille tantum quinimia familiaritate coniunctus eſt. ff. de verbo. ſignifi. late. §. amicos. Itempropter leues inimicicias non extinguitur legatum. ff. de adimen lega. l. iii.in fine. Sed contra videtur ꝙ propter leues etiam repellātur: quia propteciuilem controuerſiam repellitur quis ab acculatione. sͣ. de reſtitu. ſpolia.item cum quis. Ille dicuntur graues inimicicie que ſunt de ſtatu hominis:vel de bonis eius. iii. qōe vlti. ⁊ argu. opti. sͣ. de donatio. propter eius ingratitudinem. ⁊. C. de reuoca. dona. l. vlti. ⁊. ff. de excuſa. tuto. propter litem.Solū. arbitrio iudicis relinquitur: que inimicicie repellant in talibus. arguin aut̓. de teſtib. §. ſi vero dicatur. colla. vii. ⁊ sͣ. eo. ſuper his. ⁊ sͣ. de offi. delega. de cauſis. Et dicit lex ꝙ non ſemꝑ repellit̉ teſtis propter inimicicias:

ſed iudex eſtimabit an ei ſit credendum vel non. ff. de quepi. l.preterea inimicorum. ⁊. §. queſtionem. io.q ¶ Per viros idoneos. ex hoc videt̉: ſi ille qui impetrauit inouionē remotus ſit propter aliquā cauſaꝫ: ꝙ alter poſſit ꝓſcqui caqinquiſitionē. ar. ff. de inoffi. teſta. poſthum. §. i. non .n. reſerr ꝑ ourpreces ſint oblate.C. de p̄ci. imꝑ. offe.l. i. ⁊. l. vniuerſiſ. necrefert vndecūqꝫ crimina claruerint. xxiii. q. iiii. ecce. Itemqꝛ iudex hic ex officio ſuo ꝓcedit. vnd̓ꝓpter inhabilitatēagentis non imꝑdit̉ eius officiū qd̓poſſet concedi fortevbi ex officio procedit: ſed aliter nō audiret̉. Sed veriusvidetur: ut dixit io.ꝙ non poſſit: quiapapa lr̄as nō dediſſet ad petitōem illiꝰſi talem ſe dixiſſet:⁊ eadē rō etiā delegatū mouere debꝫsͣ. de reſcrip. ſuperlr̄is. in fi. Tā. dixitꝙ bene poterat iudex proceder̄. Io.melius dicit: ut mihi videt̉: ⁊ ꝙ hic ꝓcedere poſſunt: nōex vi primaꝝ lr̄aꝝ:ſed ſecundarum.r ¶ Indicatis. ⁊ iuleuia pōt leuiter indulgere. sͣ. c. ꝓxi. ⁊ff. de penis. l. reſpiciendum. in prin.s ¶ Um dilectuscōcubinariosSi iſti ꝓſequebantur ſuā iniuriaꝫ velſuoꝝ: quare nō admittunt̉ ad denuntiandū: cū admittrent̉ ad accuſandūqͣꝫtuncūqꝫ criminoſi ſint. iiii. q. vi. omnibus: Rn̄ non ꝓſequebant̉iniuriā propriā. vnde cū eſſent publici concubinarij: non erant admittendi ad alioꝝ peccata denuntiāda: cū ſuſpenſi etiaꝫ ſint. xxxii.di. §. verum. ſed viles ꝑſone non admittunt̉ ad denuntiandū: ut ſepius dictum eſt. ſic. sͣ. e. c. i. ⁊ sͣ. de ſpon. cum in tua.t ¶ Premonitum. qui .n. non admonuit repellit̉ a denuntiatōe. s. c.c. ii. ⁊. jͣ. e. qualiter. §. ad corrigendos. ⁊. jͣ. de ſymo. licet hely.u ¶ Conſpiraſſe. Iſti nullatenus ſunt admittendi. jͣ. de ſymo. per toas. ⁊ sͣ. de re iudi. cum. i. ⁊. a.x ¶ Predicta. quia tunc preſumitur ꝙ ex odio procederet ⁊ meruopoſſent eum recuſare tanqͣꝫ ſuſpectum. ar. sͣ. de appel. propoſuit. ⁊c. ad hoc. ⁊. c. ſicut. Ber.a ¶ Nquiſitionis. homicidiū. Hic ꝯfirmat̉ qd̓ dici ꝯſueuit: ꝙ innullo occulto crimine īpedit̉ executio poſt ꝑ actā penitentia: p̄terqͣꝫ in homicidio. ⁊ hoc idem ꝓbatur de tempo. or. queſitum. ⁊ tſymonia de hoc notari conſueuit. l. di. de his. ber.b ¶ In accuſationis. videt̉ ꝙ in caſibus iſtis denuntians debeat ſeobligare ad penā taliōis: cū eque puniant̉: ac ſi accuſarent̉. .s. e. ſuhis. ar. ſed nō credo ꝙ ſe debeat obligare ad penā taliōis ſꝫ ad exordinariā penā ſicut excipiēs. sͣ. e. ti. ſuꝑ his. itē nec vr̄ hic hr̄e locūadmonitio: qꝛ nō pōt ſe corrigere retēto bn̄ficio ſi ꝗs vellet denuitare ī his caſibꝰ. ꝯͣ. jͣ. de ſimo. licꝫ heli. vbi admonitō ꝓbata fuit ite idēē ſiꝗs ꝑ ſimoniā adept̓ ē bn̄ficiū ſic̄ ⁊ ordinē ut h̓ dic̄. ſignat̉ ꝯͣ. jͣ. de