Druckschrift 
Decretales : Mit der Glosse des Bernardus Parmensis
Einzelbild herunterladen
 

ꝙ in tāberna ꝑnoctauerit: ita ꝙ altera die nulla premiſſa doͣrmitiōe miſſam cantaſſet: ⁊. jͣ. Si de hoc rōnabiliter cōuictus fuerit in iudicio an̄epiſcopū ſuū: ſiue accuſatus vel adrationem poſitus ſine coactione fuerit confeſſus: ei ſuꝑ eadē eccleſia ꝑpetuū ſilentiū imponatis ip̄m ab īpetitōne. b. deſiſtere compellentes. Ceterū ſi eidem fuit eccleſia canonice conceſſa ⁊ tradita: ⁊ poſtea decrimine aliquo non fuit conuictusꝓpter quod de iure debuit ſpoliarivel poſt appellationē: ſicut aliqn̄ allegauit: eccleſia illa fuerit ſpoliatusip̄aꝫ ei faciaſ reſtitui ⁊ ī pace dimitti Dem. rabbatiſſe: cuius electionē ꝯfirEminimus tibi mandaſſe: ut. c.mauimus: munus benedictiōis impendere ꝓcurares. Sed quia. h. ꝓaltera parte a te ad noſtram audientiā appellauit ꝓponens ꝙ de ſymonia accuſaret eandem: mandatū noſtrum diſtuliſti effectui mancipare.Quia vero te non decet in hac ꝑteap. eiuſdem. h. deferre: cum idem illius manifeſtus fuerit īimicus: ⁊ cōtra eam teſtimoniū tulit: mandamꝰquatenus: cū inde fueris requiſitusprefate abbatiſſe munus bn̄dictōisnō differas impartiri. Nno. iii.archiepiſcopo biſuntino.Icet in beato petro: ⁊. jͣ. Sanecuꝫ ex lr̄is. B. decani ſancti ſtephani: ⁊. t. i. ⁊ m. canonicoꝝ eccleſie biſuntine ad ap. ſe. audientiā perueniſſet te varia crimina cōmiſiſſe:ac ab eis fuiſſes per eaſdeꝫ litterasſuper periurio crimine ſymonie etinceſtus delatus: clemens papa predeceſſor noſter ſeruata iudiciaria

grauitate tibi certum terminuꝫ aſſignauit: quo reſponſurus obiectisaperte conſpectui preſentares. Cuꝫautē iuxta tenorē citatiōis ad ſe. ap.acceſſiſſes: nec vllus appareret: ꝗ teita impeterꝫ de p̄dictis: ne aliꝗd deꝯtingentibus omittere videremur:ad. i. ⁊. o. archidia. in noſtra preſentia conſtitutis quēſiuimus diligēterſi quid ſuper premiſſis aduerſus tepro ſe vel alijs proponere vellent: ⁊quod ſcripſerant legitime demonſtrarent: ipſi autem: ꝙ non ꝓpoſitoaccuſandi hec ſcripſerant: reſponderunt. Sed quia ſuper quibuſdaꝫ incorrigibilis videbaris: quedā de teap. ſe. duxerant intimanda: ſed nuntius qui pro litteris acceſſerat impetrandis: mandati formam exceſſit. Nos igitur dictiſ canonicis ſuperprēdictis ſilentium duximus imponenduꝫ: ne te decētero eis ſuper hisaccuſare liceat vel etiam infamare.Quia vero predicti canonici citravinculum inſcriptionis deſiſtere voluerunt: eis de iuris permiſſione idnon duximus imputanduꝫ. Ne autem in abſolutōe tue minus canonice procedere videamur: qͣꝫuis potiꝰin odore bone opinionis coep̄oruꝫnoſtroꝝ qͣꝫ eoꝝ īfamia delectemurcabilonen̄. ep̄o ⁊ abbati de firmitate inquiſitōnem fame tue duximus Dem ſancteꝯmittendam.burgenſi archiepiſcopo.Eniens ad ſe. ap. a. pragen̄. canonicus contra pragen̄. epiſcopum inter alia propoſuit coram nobis: ꝙ cum eſſet filius ſacerdotis: ineccleſiā fuerat pragen̄. intruſus: ⁊ cōtra eiuſdem eccleſie priuilegium homagium duci boemie preſtitiſſet ſic

ceugte. fi. depoſt. licet. ⁊ quandocunqꝫ vult poteſt depoſitum ſiuen omendatam reuocare. sͣ. de depoſi. bona fides. §. i. vbi de hocg depoſ. l.i. §. pe. ⁊ ita licite huic preſbytero potuit auferri eccleſiam ipſe non poſſideret: ⁊ ſic non fuit ſpoliatus.k In taberna. lxiiii. di. non oportet. Pernoctauerit.nttite nolenſhiā ſignificat. ff. deibo. ſig. vrbana .9.gnocixe. Adeſpon. veniens. 1.n¶ Rormitiōe. vn̄non vr̄ ieiunus ꝑindigeſtionē ſꝫ praſus celebraſſe. qd̓ figri nō debet. de cōſe. di. i. ſacramenta.⁊. de conſe. di. ii. lilame cōmē. d̓confeſ. cuꝫ ſuper. etpreſente aduerſarioff. de cōfeſ. certū. §.ii. ergo ſi corā alionon ſuo iudice nōnoceret talis confeſſio. sͣ. de iudic. at ſirici.o Sine coactionetalis confeſſio ſic ꝑcoactionem extortanō preiudicat. xxxiq. ii. lotharius. xv.q. vi. c. i. C. quorūappel. non. re. l. ii.⁊. ii. q. vi. §. ſūt quorū. v̓. nullus homicidarump¶ Conuictus. vn̄priuari non debuitſine culpa. lvi. di. ſatis peruerſū. ⁊. xvi.q. vii. inuentū.q Poſt appellationē. quod .n. poſtappellationē legitīeinterpoſitam fit. debet in irritum reuocari. sͣ. de offi. dele.ſuꝑ q̄ſtionū. in fi. ⁊sͣ. de appell. bone.r Reſtitui. cū fructibus ꝑceptis. sͣ. de reſt. ſpo. grauis. vbi de hoc. Accuſaret. ſed non vr̄ ꝙ locū haberet abhuc accuſatō: cū nōEminimus. ꝓ altera ꝑte .i. ꝓ ſeipſo ex aduerſo.du habuiſſet plenū ius: ſed potius debuiſſet excipere ꝯtra eam q̄poſſet concedi. ſed qꝛ repellitur ab obtento: poteſt admitti accuſatōde hoc dicitur. jͣ. eo. ſuper his. Inimicus. ergo ſi non fuiſſet manifeſtus inimicus: deferendūit appellatōi: qꝛ tunc cū crimen ſymonie exceptū ſit: eam poteritcuſare: ut plene dictū eſt. de hoc. sͣ. e. cum. p. Culerit teſtimoniū. ⁊ forſan ſuꝑ eadeꝫ cauſa vel alia ꝯſimili aliipſam accuſante. ⁊ ob hoc ſolū p̄ſumeret̉ inimicus. ſi. sͣ. e. cū. p. ⁊iiii. q. iii. §. item in criminali. in prin. vbi de hoc. Icet. queſiuimus. Sed quare papa queſiuit ab iſtis: vtrū vellent aliquid ꝓponere ꝯtra ip̄m? ſi .n. accuſator non ꝯpareret ītermino prefixo: amplius non audit̉: niſi ꝓbet iuſtaꝫ abſentiā. iiii.qōe. ẜ. quiſquis. ⁊. C. qui accuſa. non poſ. ſi eas. ⁊ sͣ. de fi. inſtrum̄.accepimus. Rn̄. non ſtatim debet iudex abſoluere preſenteꝫ: licetaccuſator ſit abſens: quia poteſt eſſe ꝙ habeat iuſtam cauſamabſentie: vt ſupra ut lite non conteſta. quoniam. Iudex haberdebet rationem viarum et temporis ⁊ alterius etiam impedimenti. ff. de vaca. mune. tempus. ff. quib. ex cauſis ma. ſi cui. §. i.bot. Qat.l..CSu aedr. ij poſt aiꝰ. IMMItij cxpor. pelb ExLD

ff. de dam. infec ſi finita. §. ſi forte. ff. de iudi. ſi pretor. in fi. ⁊ sͣ. de te iudi. cūbertoldus. Et ideo papa iſtos requiſiuit: qꝛ forte nō credebat ꝙ iuſta cauſaimpediti tacerent. ar. ii. q. vii. plerūqꝫ. Et no. ꝙ licet abn̄ti reſtituat̉ accuſatioſua. ff. qui. ex cau. ma. ſi cui. §. i. tamen mimor non reſtituit̉ ad accuſandū. ff.de mino. auxiliū. vel ideo non imponit̉ ſilentiū accuſatori: qꝛ accuſator pͥusmonendus eſt ut ꝓcedat.C. qui accu. non poſ. qui crimen. ⁊ iō iſti requiſiti fuerūtſi vellent aliꝗd ꝓponere: qꝛſi requiſitus accuſator nonꝓcedat ammodo nō auditut hic patet ⁊ ꝑ iura p̄dicta.Sed vr̄ ꝙ iſti debuerūt puniri in expenſis: qꝛ feceruntillū citari ad curiā malicioſear. p̄dicte. l. qui crimē. ⁊. ff. d̓iudi. eū quē temere. ſꝫ excuſant̉ ꝑꝑ nuntiū qui formammandati exceſſit. vn̄ non tenebant̉. Idē videbat̉ dicendum vbi ēt de crīe agit̉ ciuiliter. ff. de iure fiſ. l. ii. §. ſenatus. ſꝫ in negocijs ciuilibusalit̓ ꝓcedit̉ ꝯͣ abn̄teꝫ actoreꝫC. de iudi. ꝓperādū. io. d̓ h̓dictū eſt. sͣ. de dolo. ꝓut.f Exceſſit. ⁊ iō non valuinec p̄iudicat eis: exquo nōhabent ratū. sͣ. de offi. dele.cum olim. ⁊ sͣ. de reſcript.cum dilecta.g Decetero. sͣ. e. de his. ii.iiii. q. v. c. i. ⁊. v. q. v. illi qui.C. qui accu. nō poſ. ſi ea. ff.ad turpil. qui deſtitit: niſi iterato crimē ꝯmitteret. arg. vi.q. i. īmutare. nā exceptio reiiudicate non obſtat: niſi dep̄teritis ꝯmiſſis. ff. d̓ excep.rei iud. ſi rē meā. ⁊. l. ſe. ⁊. C.ad exhi. nꝫ. ⁊. l. non ignorabit. ⁊ sͣ. de excep. c. pe.h Inſcriptōis. ⁊ qꝛ ante inſcriptōem deſtituerūt: eis n̄imputat̉ qꝛ nemo ꝯpellit̉ accuſare. ii. q. iii. ſiquē. ⁊. c. ſiꝗſiratus. poſt libelli oblatōnēſine pena deſiſtere licꝫ. ff. adturpil. queſitum. ff. de ī iusvo. libertus. tn̄ ille qui infamauit tenetur iniuriaꝝ. ff. d̓iniuri. item apud. § ſi quis libello. in ciuilibus tamen actionibus bene compellitur agere poſt libellum oblatum reo inſtante. C. quomodo ⁊ quādo iu.aut̓. qui ſemel. io.i Delectemur. arg. ꝙ preſtantius eſt priuilegium bone fame qͣꝫ male opinionis. ar. jͣ. de pur. cano. cum in iuuentute.u Eniens. criminali. habes ergo hic expreſſe: ꝙ in cauſa criminali noninteruenit procurator nec ad agendū nec ad defendendū. v. q. iii. in criminalibus. ⁊. iii. q. ix. abſens. ff. de publi. iud. l. penul. §. i. ⁊ hoc eſt generaleFallit tn̄ in caſibus in crīe iniuriaꝝ. ut. iii. q. ix. §. niſi. ⁊. C. de iniur. l. vl. ſꝫ adexcuſandū vel excipiendū admittitur ꝓcurator ut hic. ⁊. xxiii. q. v. reos. ⁊ sͣ.de do. cum dilecti. Item cum agitur de crīe non crīaliter interuenit ꝓcuratorsͣ. de ꝓcura. tue. ⁊. jͣ. c. ꝓxi. in fi. Itē in leuibus crībus. ff. de accuſa. leuia. ar.Item ſi crimē non excedit periā relegationis. ff. an per aliū cā. ap. ex poſ. l.i. Item in crimine ſuſpecti tuto. ff. de ꝓcu. non ſolum. §. vlti. Item cuꝫ quisaccuſat alium de ingratitudine. ff. de ꝓcur. ſed he perſone. §. i. Item in actōne populari interuenit ꝓcurator ad agendū pro priuato dāno. ff. de ꝓcur.l. in popularibus. ſed pro publico non interuenit ꝓcurator ad agenduꝫ ſedad defendendū. ff. de popula. ac. qui populari. Itē dominꝰ defendit ſeruuꝫin crimine. ff. de accuſa. ſi cui. §. pe. Melendus dixit ꝙ ex ꝑte rei poſt litemconteſta. ſemper poteſt procurator interuenire. v. q. iii. reos. ſed illud loquūin ꝓcuratore ad allegandas cauſas abſentie: qꝛ reipublice vtile eſt abſentes