monio inter coniuges dicitur eſſefacta: exquo alter locupletōr ⁊ pauperior alter efficit̉: firmitatē non habet: niſi donatoris obitu confirmet̉que tamē penitus euaneſcit ſi reuocet̉ ab eo tacite vel expreſſe: vel quidonatū accepit prius debituꝫ nature perſoluat. Sane ſoluto matrīonio ſicut dos ad mulierē ſic ⁊ donatio propter nuptias redit ad virumniſi de conſuetudine ſecus obtineatvel ex pacto de lueranda dote ⁊ donatōe ꝓpter nuptias: qd̓ equale ſit:cum hincinde cōtrariū iudicaturꝘxtincer. ii.s nuptijsApellanum quem bn̄dictioneꝫ cum ſecundāconſtiterit celebraſſe: abofficio beneficioqꝫ ſuſpenſuꝫ cū litteraꝝ tuaꝝ teſtimonioad ſe. ap. nullatenus deſtinare poſtponas ¶ Ucius. iii. vniuerſis chriſtianis in captiuitate ſarracenorumpoſitis.Ominus ac redēptor noſter: etI. Sane ſuꝑ matrimonijs: quequidā ex vobis nondū habita obeuntis cōiugis certitudine contraxerunt: id vobis rn̄demus: ut nullusāmodo ad ſecundas nuptias migrare preſumat: donec ei conſtet: ꝙab hac vita migrauerit ꝯiunx eius.

Si vero aliquis vel aliqua id hactenus non ſeruauit: ⁊ de morte prioris cōiugis adhuc ſibi exiſtimat dubitandū: ei que ſibi nupſit debitumnon deneget poſtulāti: qd̓ a ſe tamēnouerit nullatenus exigendū. ꝙ ſipoſt hoc de prioris cōiugis vita cōſtiterit: relictis adutlerinis complexibus ad priorē ꝯiugē reuertat̉.Rbanus. iii. vig. epiſcopo.¶Ir̄ autem ⁊ mulier ad bigamiā¶ Itranſiens non debet a preſbytero beēnedici: quia cum alia vice benedicti ſint: eorum benedictio ite̓rari non debet. ¶ Dē exon̄. ep̄o.Uper illa queſtione qua queſitum eſt: an mulier poſſit ſine infamia nubere infra tempus luctusſecundum leges diffinitum reſpondemus ꝙ cū apoſtolus dicat: mulier viro ſuo mortuo ſoluta eſt a legeviri ſui: in dn̄o nūbat cui voluerit ꝑlicentiam ⁊ auctoritatē apoſtoli eiꝰinfamia aboletur.¶ Nno. iii. p. nobili mulieri.Um ſecundum apoſtolū muliAr mortuo viro ſuo ab eius ſitlege ſoluta: ⁊ nubendi cui vult tantum in domino liberam habeat facultateꝫ: non debet legalis infamieſuſtinere iacturam. que licet poſt viri obitum infra tempus luctus ſcilicet vnius āni ſpaciū nubat: ⁊ ꝯceſſaQLp. 1

Lmortem. C. eo. l. donationes.b ¶ Locupletior. donatio ex qua hoc contingit nulla eſt. ff. e. l. iii. i. ℟n̄. ⁊ exͣeo ꝙ dicit ꝙ ex qua alter locupletior ⁊ alter pauperior a contrario ſenſu dat̉intelligi ꝙ donatio teneat his ceſſantibus. quod verū eſt. Si ergo maritusnon fit pauperior: tenet donatio: ut ſi maritus ſit inſtitutus heres ⁊ repudiethereditatē donatōis cauſa:ut deferat̉ vxori ſibi ſubſtitute: vel ſi repudiet legatuꝫut remaneat penes vxoremoneratā ꝓ legato p̄ſtandovel ſi rogatus eſſet reſtituer̄hereditateꝫ vxori nec detrahat quartā cauſa donatōistunc tenet donatio. ff. eo. ſiſponſus. §. ſi maritus. ⁊. §. ſiquis. vel ſi donauerit vxorirem alienā. ff. e. ſed ⁊ ſi conſtāte. Itē licꝫ pauperior fiatdonator: ⁊ accipienſ nō fiatlocupletior: tenet donatio:ut ſi emerit inde vnguenta.ff. e. ꝙ aūt. §. i. Itē valet qn̄ꝫdonatio licet donator fiatpauperior ⁊ accipiens locupletior ſi in tp̄s finiti matrimonij ſit collata: ſed an̄ tp̄sillud non efficit̉ res donatadonatarij: ſꝫ differt̉ in tp̄usquo mulier a lege viri ſoluta eſt. ff. e. ſi cum vxori. §. vl.⁊. l. quia. ⁊. l. ſi interiꝫ. Itemin alio caſu valet donatō: lꝫalter fiat pauperior ⁊ alt̓ ditior. ff. e. ꝙ ſi vir. fit autē donatōis reuocatio quatenusdonator pauꝑior ⁊ accipiēſlocupletior factus eſt. ff. eo.ſi ſponſus. §. vlti.c ¶ Tacite vel expreſſe. taciteautē fit reuocatō ꝑ diuortiūniſi in diuortio voluerit donationē valere. ff. e. ſed interim. §. ſi maritus. ⁊. l. cum hic ſtatus. §. ſi diuortiū. ⁊. C. eo. l. a marito. Itemtacite fit reuocatio ſi prius qui libertatē acceperit deceſſerit qͣꝫ is qui ꝯtulit uin. l. p̄dicta a marito. ſi vero prius decedat is qui donauit nec reuocauit donationē: confirmatur morte per ſilentiū. C. e. donatōes. ⁊. l. i. ⁊. iii. ſi autē ſiml̓moriant̉ puta naufragio vel ruina: valꝫ donatio. ff. e. cum hic ſtatus. §. ſi ambo. Expreſſe reuocat̉ donatio cum donator eā reuocat. C. e. a marito. niſi peniteat eū reuocaſſe donationē: vt ſupremū iudicium eius ſiue voluntatē ſpectemus. ff. e. cum hic ſtatus. §. penitentia. Item expreſſe fit reuocatio: ſi maritus ea que donauit poſtea pignori dedit vel alij donauit vel alio modo alienauit. C. e. ſi maritus tuus. ſi. s. de ꝓcura. non iniuſte. Et hec que dicta ſuntde dona. inter virū ⁊ vxo. inter parentes ⁊ liberos pene intelligi debent: īterquos ꝓhibita eſt donatio cum vna ꝑſona intelligantur. C. de impub. ⁊ alijsſubſtit. l. vlti. ⁊. xxxv. q. iii. §. hac auctoritate. niſi in caſibus.d ¶ Qui donatum. ut. C. eo. l. a marito. ⁊. ff. eo. cum hic ſtatus. §. ſi ambo. etiſta verba tacite vel expreſſe vel qui donatum accipit ⁊ cetera ſumpta ſunt exiſtis duabus legibus.e ¶ Sicut dos. dos .n. dat̉ viro a muliere ⁊ donatō dat̉ vxori a viro. sͣ. e. nupin fi. C. de donati. ante nup. l. i. ⁊ vlti. ⁊ iō redire debent ad eos vt hic dr̄. Etdos ⁊ donatō propter nuptias debent eſſe eqͣles hincinde. C. de pac. ꝯuen.aut̓. equalitas. ⁊ ī aut̓. de equalitate dot̓. §. hec igr̄. ⁊. §. decetero. colla. viii. etveꝝ eſt ꝙ iſta debent redire ad mulierē ⁊ viꝝ: niſi ꝯſuetudo ſit in ꝯͣriū vt dr̄ h̓vel niſi pactū de dote vel donatōe lucrāda vel parte ſit factū inter eos: ut hicdicit. ⁊. C. de pac. ꝯuen. ex morte. aut̓. equalitas. ⁊ in aut̓. de equa. do. §. hocigitur. C. de rei vxo. ac. l. vna. §. illo ꝓculdubio. ⁊ iſtud pactū debet eſſe eqͣlehincinde: ⁊ ſi non ſit equale maior ꝑs lucri ad minorē debet reduci ut. l. p̄dictis ex morte. ⁊ aut̓. equalitas. ⁊. l. lege leonis. C. de pac. conuen.c ¶Apellanum. cū ſcd̓a. ſcd̓e nuptie bn̄dicēde nō ſunt. jͣ. e. vir aūt: ⁊ ſecūdā acciꝑe ẜm v̓itatꝭ rōem v̓e fornicatio eſt. xxxi. q. i. hac rōe. ſꝫ illd̓intelligit̉ pͥmo viuēte. ⁊ nō debēt bn̄dici ſcd̓e nuptie ad exhortatiōeꝫꝯtinētie. ſic ⁊ ſacerdos int̓eſſe non dꝫ nuptijs clādeſtine ꝯͣctis. sͣ. de dādeſti.

Imatri. cum inhibitio. §. ſane. multominus debet illas benedicera.alia rō eſt: qꝛ ſacr̄m iterari non debet. jͣ. e. vir aūt. vbi hec rō noprOminus. ei conſtet. sͣ. de ſpon. in preſentia. vbi notat̉ opioViuris ſit de hac materia. ⁊. C. de repu. aut. hodie. ⁊ in aut. vx ij.ma. ⁊ auie. §. quod autem. colla. viii.h ¶ Non denege⁊ ita ꝓpter dubiuꝫp̄ſumitur ꝓ matrimonio qd̓ fieri dꝫ.sͣ. de ſpon. iuue⁊ ar. sͣ. de ma. ꝯͣc. ꝯͣinter. ec. c. i. ⁊. ff. dereg. iur. in ābig⁊. ff. de iure dot. inambiguis. niſi qn̄dubitat̉ an ꝯͣctū ſitꝯͣ mr̄ioniū quia clādeſtinū eſt: quo caſu potius preſumit̉adulteriū qͣꝫ mr̄ioniū. xxx. q. v. aliter.⁊ ar sͣ. de clādeſti.deſpon. c. ii.i ¶ Nullatenus exigendū. hoc eſt ꝑꝑꝯſcientiā dubiā exꝓbabili cā. ſi. jͣ. deſen. ex. inꝗſitōi. ī fi.k ¶ Adulterinis. h̓intellige: ſi poſtqͣꝫ ītellexerit ꝓ certo d̓vita prioris mariticū ſecūdo r̄maneatqꝛ ſtatī eſt adulterium ⁊ non ante. xxxiiii. q. ii. cū ꝑ bellicā. ⁊ eſt ar. ꝙ mr̄ioniū qd̓ ab initio valuit tractu tꝑis infirmat̉. ff. de iudi. ſi ater. ⁊ l. ſi a me. ſꝫ nōfuit mr̄ioniū ab initio in veritate ſed nunc primo declarat̉ matrimoniū non fuiſſe ſicutecōuerſo ex futuro euentu apparet matrimoniū ab initio fuiſſe. sͣ.frigi. ⁊ male. fraternitatis. in fine.lA Ir. benedici. sͣ. e. c. i. vbi de hoc.m Iterari. ſacr̄a .n. iterari non debēt .i. q. i. hāc regulā. ⁊. c. hi ꝗne fiat eis iniuria .i. q. i. qd̓ quidā. ⁊ de conſe. di. iiii. oſtendit̉. xxiii.q. vii. quēadmodū. ⁊. C. ne ſanc. bap. ite. l. i. ⁊. ii. videret̉ .n. ꝙ ſacr̄mhuiuſmodi nō fuiſſet collatū: vel ꝙ inefficax fuiſſet oīno: ⁊ ſic fierꝫiniuria ei. i. q. i. ſacr̄a. tamē penitētia bene iterat̉. de pe. di. iii. adhuinſtant. fallit etiā ẜm quoſdā in extrema vnctōe. Quid .n. impedirꝫhāc iterari: cū nō ſit ſacr̄m ſed orō ſuꝑ hoīem .i. q. i. manus. ⁊ ſoletnis pn̄ia nō iterat̉. l. di. qͣꝫuis. ⁊. c. in capite? gratia. tn̄ dicit ꝙ iteratẜm ꝯſuetudinē quorūdā. de pe. di. iii. §. ex ꝑſona. ⁊ benedictio iſtacū aliꝗs ſcd̓aꝫ duxit virginē iterat̉ ẜm ꝯſuetudinē quorūdā locoꝝ⁊ hoc ſi papa ſciat talem ꝯſuetudinē: alias non licet.¶ Uper illa. nubat in dn̄o. jͣ. c. ꝓx. ergo cū apl̓s nullū tp̄s adijciat: nec noſ adijcere debemus. xxxi. q. i. qd̓ ſi dormierit. ⁊. il.q. v. ꝯſuluiſti. ⁊ sͣ. de tranſla. int̓ corꝑalia. ſoli ergo honeſtati ſue cōſulat mulier. qꝛ ſtatī lꝫ exquo tp̄s nō adijcit̉. inſti. de v̓. ob. §. pure.o ¶ Per ln̄iaꝫ. q̄ ītll̓igit̉ īt̓uēire eoip̄o ꝙ n̄ ꝓhibet̉. ut. xvi. q. i. ſt̓ n̄nlūp ¶ Infamia. jͣ. c. proximo.¶ UUm ſcd̓m. cui vult. ſic. vii. q. i. ſicut alterius. ⁊ sͣ. c. proxi.Legalis infamie. quā infligit lex ei que nubit īfra ānu neNturbaret̉ ſanguis: ⁊ de ꝓle dubitaret̉. C. de repu. ꝯſenſu. §. ſi vo. n. d̓his ꝗ no. infa. l. libertoꝝ. §. i. Et no. ꝙ canones iſti nō ſolū tale mūlierē liberāt ab infamia ſꝫ ab oī pena quā expͥmit lex. C. de ſe. nupl. i. ⁊ in aut̓. hiſdē pēis. ⁊ in aut̓. de reſti. ⁊ ea q̄ pa. §. vl. colla. iiii. neldebet dici infamis in foro ciuili. exquo ꝑ eccleſiā ⁊ licētiā apoſtoliremiſſa eſt. ar. sͣ. qui fi. ſint leg. per venerabilē. ⁊. ii. q. iii. §. hinc collegit̉. Quidaꝫ tamen dicunt ꝙ ꝓpterea non euadit penā illam: qde