plene ſui iuris ad prelatuꝫ tāqͣꝫ ad illū de quo magispōt preſumi ꝙ poſſit ꝓdeſſe et nō obeē. vn idē Hij.c. lxxxvi. querit vtruꝫ liceat culpam fratris indicareprelato uel fratribus aliquibus uel ī capitulo proclamare publice nō premiſſa ſecreta āmonitiōe. Reſ. Autpeccata ſunt manifeſta et hec quecūqꝫ ſunt. ſiue ꝑua ſiue magna nō requirūt ſecretaꝫ āmonitioneꝫ ſꝫ publiceſunt corrigenda. Vn̄ prime. Thīo. v. Peccantē coramoībꝰ argue ut et ceteri timoreꝫ habeāt. Glo. peccantesqui manifeſti ſunt. aut ſunt occulta. Et hoꝝ quedamſunt modica infamiā nō inducētia. ad hec nō oportꝭāmonitionē precedere ſꝫ ī capitulo pn̄t ꝓclamari. ſiueſint manifeſta ſiue occulta. Alia ſunt occulta. ſed maiora que habēt infamiā et uerecundiā. ⁊ hmōi qn̄qꝫ ſuntvenialia et quandoqꝫ mortalia ut ī ebriatione et huiuſmōi. Et in iſtis contingit interdū ꝙ credit̉ proba-biliter ꝙ per ſecretā correctionē prouideat̉ ſaluti delīquētis ⁊ ſtatui ſue religionis. Exēpluꝫ de bono viropro ſemel inebriato et tunc ſeruandus ē ordo fraternecorrectionis ut primo ſecrete āmoneatur. Aliquandovero contingit propter alias circunſtantias ꝙ credit̉probabiliter ꝙ per huiuſmodi ſecretam ammonitio-nem non ſufficienter prouideatur ſaluti delinquentisuel ſtatui religionis ſue. et tunc poteſt obmitti ſecretaammonitio et poteſt ⁊ debet indicari prelato ul̓ alijsbonis qui poſſunt prodeſſe et non obeſſe uel etiā poteſt de eorum conſilio fieri proclamatio in capitulo ſipoteſt culpa probari. Aliquando vero contingit q̄creditur ꝙ delinquens eſt tante peruerſitatis. ꝙ ſi corrigeretur ſecreto incurreret odium erga corrigenteꝫ uel