de iure dari ſi ſciretur. quatenus orationes ⁊ oꝑa ſatiſfactoria fiāt ꝓ eo ul̓ pietatis alia exercitia. īmo dicitglo. Guil de materia decimarum. ꝙ ſi quis ſcienter decimas eccleſie multo tempore abſtulerit qui diues eſtuel potens ſi penitet. pōt ei ep̄us gratis remittere uel-toto uel in parte. ex quo in poſterum vult ceſſare et eocleſiam iuri ſuo reſtituere. quia propter vtilitatē illudfacit. Ex premiſſis patet ꝙ tria ſunt genera hominuꝫque non ſunt in ſtatu ſalutis quia ficte reſtitutionē faciunt. Primo qui reſignāt omnia bona ſua in manuspenitentiarii promittentes ꝙ tantum faciant damnificatis ꝙ tenebunt ſe pacatos quia putant ꝙ pro modico quitabunt eos quia totum credunt ſe emiſſe Secundo illi qui ſi uellēt dimittere ſuperfluas expēſas poſſent rapta reſtituere. Tercio illi qui non reſignarent inmanus penitentiarii niſi crederent ꝙ penitentiarius reſtitueret eis pro toto uel pro parte quando neſcit̉ cuifacienda eſt reſtitutio. Tales non ſunt in ſtatu ſaluandorum quia oportet ꝙ bona fide et ſine fraude faciat raptor quicquid pōt ut damnificatis ſatiſfaciat ſinouit eos aut pauperibus eroget ſi non nouit eos. alias nō eſt abſoluendus a penitentiario ſi conſtiterit eide eꝰ īpenitētia ul̓ praua incentione ⁊cͣ. Sꝫ querit̉ ꝗdfaciendum ſit quando quis dubitat an uel quantū alteri teneat̉. Reſ. Io. Fribur. ī ſuo cōfeſſionali. Quādofit ſatiſfactio ꝓ aliquo dāno dubio uel cuius quantitas non eſt certa penitēs tm̄ offerat qͣꝫtum probabiliter putat damnum illatuꝫ fuiſſe. Et tunc dicat ip̄e l̓media perſona pro eo cm̄ damnū vobis factuꝫ eſt utcredit probabiliter homo ille. ſi ſciret plus vobis de