caſus in confeſſione. quia ſimplices credunt ꝙ ſit re-uelatio. Hec unqͣꝫ debet dicere. In illa abbatia uel inillo capitulo. ciuitate uel villa in quibus audiuit confeſſiones ſunt multa mala. ul̓ hmōi. nec deberet etiamin ſpeciali laudare aliquem cuiꝰ confeſſioneꝫ audiuitde virginitate uel innocentia et hmōi. ne apud ſapientes cū de alio oriret̉ verbuꝫ quē etiaꝫ audiuiſſet ⁊ nōita laudaret poſſet oriri ſuſpicio ꝙ idem bonum noneſſet in illo. Hec vnqͣꝫ deberet propter aliquod genuspeccati confitenti oſtendere minorem familiaritatem l̓ſigna dilectionis minoris. Inſuper multum caueat nede eo qui ſibi confeſſus eſt. dicat eiuſdem modum cōfitendi intricatum. ſcrupuloſum. et inordinatum. eiusproceruiaꝫ. inobedientiam uel aliam confitentis circūſtantiam in confeſſione ſolum perceptam per quaꝫ cōfeſſus erubeſceret ſi manifeſtaret̉. alias ibi periculumeſt grauis peccati ut multi doctores expreſſe dicunt.Quando uero confeſſor aliquid de auditis ſolum inconfeſſione. extra confeſſioneꝫ dicere petit̉. tunc extraconfeſſionem prius recipiat a confitente diſtincte licētiam de quibus poſſit loqui extra confeſſioneꝫ et dequibus non. quibꝰ ꝑſonis. et quibus non. ⁊ exprimatiſta confitens per ſeip̄m confeſſori extra cōfeſſionemTercia pars. Capiculum primum.Ercia ꝑ ars erit de confeſſionem ſequentibus videlicet de reſtituendi debito. Ham circa peccataper que quis damnificauit proximū iniuſte non ſufficit contritio uel dolor de preteritis et cōfeſſio ac abſolutio. immo nec propoſitum non damnificandi infuturo. niſi fiat ut oportet reſtitutio. Idcirco de reſti