ſacerdotis aut confeſſi culpam.Capitulum vi.Exto circa formā abſolutionis notet confeſſorprimo an confitens ſic innodatus aliquo vincūlo excōmunicationis maioris aut etiā minoris. Si minoris tunc eum ſub iſta forma ab eodem abſoluat.Ego te abſoluo a vinculo excōmunicationis minorisIn noīe p. ⁊. fi. ⁊ ſ. ſ. Amē. Vel per ſingula uerba equipollentia. Si dubitat ſe incidiſſe ꝯfitēs minorem ex-cōmunicationē. etiā ſemꝑ tutius eſt dicere Ego te abſoluo a vinculo excōicationis minoris ſi ligaris et reſtituo te ſacramentis eccleſie. In nomine pa. ⁊ fi. ⁊ ſ. ſ.Et ſecundum quoſdam expediret hoc facere in principio confeſſionis. Si quis incidit mnaiorem excōmunicationē ubi eſt publicū ⁊ cōfeſſor ſcit extra ꝯfeſſioneꝫſacramentalē. tūc ſi confeſſor habꝫ auctoritatem l̓ aliꝰqui idē habꝫ. excōicatū debet abſoluere ī loco aliquohoneſto reū exp oliatuꝫ. ul̓ humiliatū aliter. Cū pſalMiſerere mei deꝰ vapulādo reū īterī cū virga aliquotiens et cuꝫ oratione dominica ac collecta ꝓ peccatisoībꝰ premiſſis pretermittendo ꝯfiteor. et ī caſu quo ꝑcuſſit clericū iurando ut dicit̉ in ſummis de ſtādo iu-dicio eccleſie. id eſt abſoluētis. et poſtea iniungat ſibiꝙ de cecero ſimile nō faciet. Vltimo aūt cōcludat formā abſolutionis. Auctoritate qua fungor abſoluo tea vinculis excōicationis ⁊ ſpecialiter ab excōmunicatione qua ligatus es pro hoc uel hoc fctō et reſtituote ſacramētis eccleſie. In nomine p. ⁊ f. ⁊ ſ.ſ. Si aūt excōicatio maior ſit occulta ſi cōfeſſor habet auctoritatem abſoluendi caueat ne in publico reū ut premictit̉