veluti inferre talem concluſionem. Ꝙ ſi quis neſciatvti cautela dimittat ꝯſulo. ne et ſibi noceat. et pctōrſi ſibi ſemel negauerit neqꝫ deprehenſus fuerit ſcanda-lizetur et vix in futurum conuinci queat.Capitulum quartum.Varto videndū eſt circa finē ꝯfeſſionis de du-obus videlicet quō confeſſus corrigi debet ⁊ informari et probari. Haꝫ confeſſione rite peracta. primo reprehendat confeſſor reum acriter et peccata ſuaenormia poſtqͣꝫ illa plene cognouerit. et oſtendat eiqͣꝫca punitione peccator dignus exiſtit. attamen cauēdum eſt ne peccator rurſus confugere poſſit ad negādum iam confeſſa. ſicut pluries repertum eſt fieri etiampoſt completam prius confeſſionem. Ideoqꝫ peccatorum explicatio habeat̉ certiſſima. Deinde quicquid īconfeſſione dixerit confeſſor. ſit tamen ipſe in fine māſuetus atqꝫ benignus vt ſit velut ſamaritanus bonusvulneribus ſauciati vinum increpationis et oleum ꝯpaſſionis ac bone ſpei infundat. poteſt inſuꝑ dicereEx quo talia et talia confeſſus es que ſunt grauiſſi-ma. noli deinceps aliqua celare ſed omnia dic adhucvt te ſimul expedias. Ita auguſtinꝰ li. de penitentiavbi dicit. Cognitis peccatis aſſit confeſſor beniuolusparatus erigere et onus ſecum portare. habeat dulce-dinē in affectione. pietatem in alterius crimine. adiu-uet confitentem in orando. elemoſynas faciendo ⁊cetera bona pro eo. et cum opus fuerit etiam increpan-do. Deinde ſecundo quando cōfeſſor ſentit confeſſuꝫſe non poſſe abſoluere ab omnibus mortalibus ſedab aliquibus. tunc ẜm Thomā. debet primo ꝯfitens