in factum damnatū. per ſtatutum hominis factū ſubilla forma. vt qui contra fecerit ſit excommunicatusde ſen. ex. a nobis. Vbi ſciendum dicit pe. pa. ꝙ hecdicitur ſentencia iuris non papalis ſed epiſcopalisaut ſynodalis aut concilii. Vnde ille q̄ ſubeſt ſtatuēti ratione ſui delicti incidit non alius. et in loco vbiſtatuens potuit ſtatuere vel excommunicare. cum ſta-tutum concilii liget bene in dyoceſi ſuffraganeorum.De hoc etiam caſu vide ſupra. capi. tercio. caſu. i. ii. c.caū illo. ¶ Diceſimꝰ pͥncipal̓ ꝯtra illoſ qui abſolutōeꝫab excommunicationis ſentencia vel quācunqꝫ reuo-cationem ipſius. aut ſuſpenſionis. aut interdicti. vivel meru. procurauerint de his que vi metus ve cau-ſa fi. abſolutionibus. li. vi. Hic caſus dicit pe. pa. ītelligendus eſt de metu cadente in conſtantem virum.ſtupri ſiue ſtatus uerberuꝫ. atqꝫ necis. ſiue hoc ſit proſe uel pro alio. quia nō diſtinguitur. ¶ Diceſimuſprimus continet duos de ſentencia excommunicationiseos qui li. vi. Et in clementinis de penis. c. Si quis. §Fi. Et ambo aliquando reſeruantur pape. Primꝰ cō-tra illos a canone vel homine excommunicatos. quipropter mortis periculuꝫ aut impedimentū legittimūab alio qͣꝫ ab eo a quo abſoluendi fuerant de iure abſoluuntur a ſentencia canonis. Si quis ſuadēte ab or-dinario uel alio. qui de iure non poteſt. ISi ceſſantepoſtea periculo vel impedimento huiuſmodi ſe illisa quibus ceſſantibus his abſolui debeant de iure ꝙͣcito commode poterint ſe preſentare non preſentaue-rint mandatis ipſis ſuper illis ꝓ quibꝰ excōmunicatifuerunt recepturi ⁊ ſatiſfacturi prout iuſticia ſuade-