cū nouā fingit de here. c. excōicatōeꝫ ⁊ c. ad abolēdā.qd̓ ītelligēdū ē ẜm pe de pa. in. iiii. di xviii. ſi ī aliquoactu exteriori ſuū delictū māifeſtauerit. Alias ꝓ ſoloactu īteriori. quo tn̄ ſolo hō ē ꝑfectꝰ hereticꝰ. nō īcurrit. Secūdꝰ caſꝰ ē cū qͥs ē credēs hereticoꝝ .i. ꝗ habꝫ fidē hereticoꝝ īplicitā nō explicitā r̄putās eos bonos⁊ habere bonā fidē. Hi enī dicūt̉ credētes hereticoruꝫdi. pe. pa. Terciꝰ q̄ defendit hereticos ſeu defenſatorē hereticoꝝ. v̓bo ſcꝫ aut facto Qūartꝰ ꝗ ē fautor hereticoꝝ. Dicūt̉ āt fautores tripliciter. vnomō ſola ob-miſſiōe ſicut illi q publica poteſtate fungerent̉. eoip̄ofauēt hereticis. qd̓ nō fauēt īquiſitoribꝰ ꝯſilio ⁊ auxilio ꝯtra illos. Priuate uero ꝑſone. q̄ nolūt īdicare ſꝫcelāt. Alia fautoria ē uerbi excuſando. ſic dicēdo. Iſtihomines nō ſunt tales qͣles dicūt̉ ⁊ huiuſmōi. ꝑ queſimplices īducunt̉ ad amorē ip̄oꝝ ⁊ odiū īquiſitorūTercia fautoria ē facti. ſi qͥs alimoniā mittat ul̓ liberet ⁊ huiuſmōi. Quītꝰ ē q ē receptator hereticoꝝ. quiſcꝫ l̓ ſemel recipiūt. p̄miſſi oēs excōicati ſunt ꝑ c. ubi ſupra. Et qꝛ in multis alijs caſibꝰ quis in hereſim incidit preſertī in duobꝰ nouiter determinatis. Idcircode eiſdeꝫ ſicut de alijs iudicandū eſt. Vnꝰ ponit̉ ī cle.de ſumma trinita. c. uno. §. porro vicꝫ qui ꝑtinaciteraſſereret. ꝙ aīa rational̓ nō ſit forma corporis hn̄aniiudicat̉ hereticus Alius ponit̉ ibidē de vſu. ex grādiin fine contra eum qui pertinaciter aſſereret uſurasrecipere non eē peccatuꝫ. qui etiā iudicat̉ hereticꝰ. im-mo in ābobꝰ excōmunicatio incurrit̉ et in fautoribus⁊cͣ ut in precedentibus. Secundus caſus principaliseſt de ſepelientibus hereticos vel eorum fautores. de
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten