rioꝝ. Et drn̄t violare eccleſiā et violare eccīe emūita-tē. Hā violare eccīe emūitatē īmediate deſcriptū ē. Sꝫviolare eccleſiā ē ip̄aꝫ frāgere uel īcēdere ⁊ tl̓is ē excōicatꝰ ut īfra. c. iiii. ī caſibꝰ multis. Quītꝰ ē de ſortilegiset diuinatoribꝰ. maxīe cū ſacramētis ul̓ ſacris. aut ꝑaliqͣ pacta cū demonibꝰ aut etiā ꝑ aliquā artē ſuſpectā. aut ab eccīa ꝓhibitā. puta nigromātiā l̓ huiuſmōioꝑātibꝰ. p̄cipue qn̄ ē manifeſtū. Et uidet̉ ꝗbuſdā ꝙpn̄tati frēs ⁊ curati de alijs ſortilegiis leuibꝰ ⁊ muliercularū variis ⁊ vanis obſeruātiis pn̄t abſoluere. dehis vide c. vi. caſuꝫ. xxvii. p̄ter p̄dictos tn̄ caſus ad-hūc qͣlibꝫ ep̄us pōt ī ſua dioceſi ſue auctoritati reſeruare caſꝰ certos. Vnde ꝯfeſſor oīo ſcire dēt tl̓es. perꝯn̄s ſtatuta ꝓuīcialia ſynodalia ⁊ ꝯſuetudiēs de talib9 Preterea nullꝰ curatꝰ āt frater pn̄tatꝰ īqͣꝫtū taliſ hꝫin iuramētis aut votis diſpēſare. nec ſuꝑ irregularibꝰſil̓iter nec ab interdicto abſoluere nec vota cōmutareuel ī eiſdē diſpēſare licꝫ ẜm quoſdā. īmo ut ex p̄cedentibꝰ videt̉ patere a trāſgreſſione votoꝝ pōt abſoluere. niſi ſit ca reſeruatꝰ ſpāliter. Querit̉ hic qͣꝫtū peccetꝗ̄ abſoluit aliquē a pctō a quo nō pōt de iure. Reſ.Rich. ī. iiii. di. xviii. Sic abſoluēs aut hoc facit ex ignorātia iuris aut ſciēs ius hoc facit. viꝫ ſcit ius quohoc ſibi facere nō licꝫ. Si ſecūdo mō ⁊ hoc facit ex deliberatione mortaliter peccat. qꝛ ſciēter ⁊ ex deliberatione ꝯceſſa ſibi abutit̉ poteſtate ē preiudiciū aīe illiꝰquē ſic abſoluit. Et dat illi intelligere ꝙ abſolutꝰ eſtī quo eū in errorē īducit vnde ſuꝑ abſoluētē cadit il-la maledictio. deutro. xxvii. Maledictꝰ qui errare facit cecū ī itinere. Si auteꝫ hoc facit ex ignorantia iuris