in ſanguine xp̄i. ip̄e ē em̄ pox nrͣ. j.faciēs nobis pace cū deo. col̓. i. xp̄o ēcaput corꝑis ecc̄īe pacificēs ꝑ ſanḡne crucis ſu̓ q̄ ī t̓riꝰ ſu̓ q̄ in celio ſūt.hinc poſt paſſionē et reſurrectionēoſtēdit diſcipulis cruentas monꝰ etlatꝰ dicēs. pax vobis. hec pox cū deoſu̓ recōciliacō fit ꝑ ſangne xp̄i. t̓pliciracōe. ſcꝫ racōe p̄cij ſufficientis ꝙ ineo ꝓ nr̄is debitis ſoluit. racōne nrēformoſitatis qua nos deo gͣt̄os fecit.racōe qͦtiſſime deo coritatio ꝙ in factodei ōſtrauit. De pͥmo. p̄s ꝑſecuti ſūtme immici mei niiſte. ſcꝫ vſqꝫ admortē crucis. q̄ nō rapui tūt exſolueba ſcꝫ p̄tio ſangnio ꝓ bono pacismath̓. xxvi ſanguis meꝰ ꝓ vob̓ effundet̉ in remiſſionē pcc̄ōꝝ. De ſcd̓oeph̓. v. xp̄o dilexit nos et tradidit.ſenietip̄m ꝓ nobis oblecōeꝫ et hoſtiā deo in odorē ſuauitatis. qͣi hoſtiocorꝑis xp̄i et ſangͥnis extitit deo gtaad effectū nibe recōcilioicōnis. cauſanimīe dilectionis. nō ſi noe iuſtꝰ utdr̄. eccle. xliiij. in tꝑe iracūdie factusē recōcilicico ꝓpt̓ iuſtitiū. multomagis xp̄s ꝓpt̓ nimiā caritatē qͣ obtulitꝓ nobis deo ꝓpriū ſangnē. De tercōro. v. iuſtificati in ſangͥne xp̄i ſaluierimꝰ ab ira ꝑ ip̄m ⁊ gl̓amur in deoꝑ dn̄m nr̄m ꝑ quē recōciliacōeꝫ accepimꝰ. Itē. i. dilc̄is dei vocatis ſcig.id ē xp̄i ſangne tīctis grā vob̓ et poxIo. xiij. miſit aꝙͣ in pelui. glō ſangnē in t̓rā fudit. ⁊ cepit lauore pedesdiſcipuloꝝ. qͣſi ſcꝫ ſangͥne ſuo mūdūmūdus nos fecit pulchros et deo gtos. apo .i. xp̄s dilexit nos et lauitnos ⁊ pcc̄is nr̄is in ſanguine ſuo etfecit nos regnū deo ⁊ ſac̓. ecce pcc̄os38ves dn̄s ſangͣne ſu­ lauit. ⁊ formoſos acroſeos ⁊ deo gͣtos fecit. ⁊ in eoſic vecōciliguit. ut in curioi dei pricipes ⁊ reges effice̓t. Quartū circa p̄cioſitatē ſangnis xp̄i p̄cipue notādūē r̓deptoꝝ niultitudo. tres eī exercitꝰmugni ſangne eiꝰ ſūt redempti ſcꝫnaīfeſti inimici. antiqui iuſti. dubijaimici. pͥmi de viculo pcc̄i. ſcd̓i de linibo inferni. tercō de dubitacōne fidei.ꝓpt̓ hec tͥa effudit ſangͥne de t̓bꝰ locis. de maībꝰ. de pedibꝰ. de vulne̓ loteris. Primo de monibꝰ ut pcc̄oresv̓tute ſangnis a vinculis pcc̄oꝝ ſolue̓t et obſolutos ad ſe reuocde̓t. Depͥmo. eccle. l. porrexit ſacerdos incignꝰ manū ſuā in libacōe et libauūit inſangͥne vue ut ſcꝫ pcc̄oꝝ vīcula diſruperet. pͣs dirupiſti vīcula meo tibiſacrificabo hoſtiā laudis. augꝰ xp̄sſangne ſuū ad hoc fudit ut pcc̄a nrōdelet ut em̄ dyaiꝰ nos tenebat deletū ē ſangne redēptoi̓s. nō aūt benebat nos n̓ vīculis pcc̄ōꝝ. De ſcd̓o ſcꝫut abſolutos r̓uocrꝫ. yſa. xliiij. renerte̓ ad me qm̄ r̓demi te. glo ſangne. qd̓ ſi feceris celū et tͣra ⁊ oīa elemiēta in ſalute tua letabunt̉. ecōtraſi nō fecei̓s. omīa ꝯtra te pugnoibūtſap̄. vi. grincibit deꝰ creciturā cōtraiulcōem īimicoꝝ. ⁊ pugnabit cū illoorbis traꝝ ꝯtro inſenſatos. porrexitergo xp̄s manū in cruce et libauitſanguiue ſoluēs oēs ⁊ vīculis p̄cc̄oꝝet adhuc qͣſi quē fugientē manū cruenta reuocat pcc̄orē. yſai. xlvi. ego ſūvocans ab oriente quē quaſi de longe ſcꝫ de ſtatu peccati reuocas inſtadilem et refugā aīam. Scd̓o de pedibus fudit ſanguinē ut antiquos