Druckschrift 
De venerabili sacramento sermones XXXII.
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

ſic̄ verbū dei vbiqꝫ eſt et totū repletcelū et mundū. monēs indiuiſū. ſicdedit corpori qd̓ aſſumpſit ut ſit invnitute ꝑſone. vniuit in multis locispoſſe eſſe. et in ſe ꝯiūctū manere. gͣgͣ.ſicut diuinitas verbi dei vne eſt quetotū implet multis locis mūdū. itolicet multis innu̓abilibꝰ diebꝰ illd̓ꝯſecret̉ corpꝰ. ſūt tn̄ multa corꝑaxp̄i. ſꝫ vnuū corpꝰ illo qd̓ aſſumpſitde virgine qd̓ dedit aplīs. diuinitas enim verbi que vbiqꝫ eſt repletillud et ꝯiūgit. et facit ut ſicut ip̄civna eſt. ita veritas corꝑis xp̄i vnūeſt corpꝰ. ſic in veritotēe. augꝰ quāboxp̄m māducumꝯ ꝑtes de illo facimꝰ. ſꝫ in ſacranito fit hoc. viiuſqͥſqꝫaccipit ꝑtē ſuā in ſacram̄to. et manet integer totus in ſe ip̄o. manetinteger totus in celo. manet in cordotuo. totus enim erat apud patrē qn̄venit nn virginē. impleuit illā nonreceſſit ub illo. venit in corne uthoīes māducarēt. et monebat integer apud patre ut angelos paſce̓t.rogandꝰ eſt ergo dn̄is licꝫ nos ſimꝰnccario corꝑalit obmuice diuiſi. utſimꝰ ip̄m ſꝑ ꝯiūcti ſpūalit̓ in caritute. et digne nos paſcat ſuo inſenti ſacramento et plena viſioneſui angelis in futuro. Amen.De t̓bꝰ mirabilibꝰ in corꝑis xp̄i perpeptane. themo ꝓptin ſpmo. pnipEnite ꝯmedite ponē meū.ut ſupͣ. mirubilia oꝑa tuodn̄e et aīa mee cognoſcetnimis. pͣs Dicto paꝝ ſuperiꝰ de t̓bꝰmirebilibꝰ diuine oꝑacōis cōſido.cant̉ in din̄ci corꝑis conſecracōne. etpoſtea de t̓bꝰ alijs in eiuſdē corporiopoſſeſſione. hic dicendū eſt de tribusvltimis ꝯſiderandis in eiꝰ p̄cepconepͥmū mirabile eſt corpꝰ xp̄i dummāducet̉ minuit̉. ſcd̓m ſimūducat̉ qͦdamo ininuit̉. tertiū māducat̉ augnitat̉. Primū inirabile ſignū ꝯſiderandū n ꝑcepcōnecorꝑis dn̄i eſt. qd̓ māducat̉ nonminuit̉. et hoc eſt cōtra herēticōsdicūt. ſi corpus xp̄i omī monte nicieſſet. diu clerici illud ꝯſūpſiſſent.huiꝰ ergo tam mire rei ſcꝫ incōſūptibilicatis corꝑis xp̄i in māducacōeſui triplex racō poteſt aſſignari. prima raicō eſt cottidianū poteſtas coſecrandi. ſcd̓ā incorruptibilitas ſui.tertia infinita cauſa paſcendi. Prima racō corpus domini dum muducatur non minuit̉ eſt cottidianopotiſtas ꝯſecrandi. nam qꝛ omnibꝰdiebꝰ omībꝰ fideliū locis. ſub tothoſtijs qͦt ſufficiūt fidelibus verumet vnitu corpus xpriſti. ex preceptoeius cōſecrare poſſumꝰ. Idcirco duillud manducamꝰ ꝯſumere vel minuere non poſſumꝰ nec valemꝰ. ſicut em̄ in nobis cauſa ſalutis eterne ſemꝑ incnet affectus illudducandi. ſic et poteſtas et effectusꝯſecrandi. et cum ianī ꝯſecretū maducamꝰ nequaꝙͣ illud miuuimo.quia ſemꝑ in ſe veraciter perſeuerat integrū ne ſacramentalie̓ ineccleſia poſſit deficere. ſemper conſecrando in forma ponis. quia ſacramentum in nutriendo et renouādocōſeruamo. quod pulchre figuratūē in panibꝰ ꝓpoſicōis. De qͥbꝰ dicit̉.