Druckschrift 
De venerabili sacramento sermones XXXII.
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

ꝙẜuacōem ſcinitatis. qͥdū emī ad tꝑede pcc̄is ꝯpugunt̉ et qͦdamō curant̉.ſꝫ tꝑe tēptacōis recidiuū iteꝝ corrupunt̉. ps putruerūt et corrupteſūt cycatrices mee a fotie inſipiētiemee. ad ꝯẜuaicōem aūt ſanitatis uīeet ad nicorrup̓cōem bone vite voletcibꝰ iſte. cant̓. ij. faſciculꝰ mirre dilectꝰ meꝰ int̓ v̓bo mes ꝯmoreibit̉fic̄ em̄ mirra incorrupto ẜucit corpoſic corpꝰ dn̄i pie ſūptū corde ombro.ꝯſidera vtꝝ p̄ſtātior ſit ponis angeloꝝ .i. miqna iudeoꝝ an corpus xp̄i.illd̓ corrupcōi obnoxiu. hoc ab omnicorrupcōe alienū. et qͦcūqꝫ religioſeguſtauei̓t corrupcōeꝫ ſentire pobei̓t. Tercō racō ſapīe dei dn̄s deithomī corpꝰ ſuū in cibū eſt huāne neꝯdicō. raconal̓ creata ē et corporiꝯiūcta. Rccōnolis creatu̓a p̄t t̓busmōīs ꝯſiderai̓. et ẜm hoc indiget ciboē̓plici. p̄mo ꝯſiderat̉ rōnal̓ crecituroẜm id ē in corꝑed pure ſpūal̓ utna q̄gelicē. ſcd̓o mo ut ē corꝑi ꝯiūctoſic̄ diſſilis diſſili. ſpūs carni. t̓tio moẜm ille due nͣe ſcꝫ corpꝰ et aīa inſingul̓ ꝑſonis hoīm ſunt femiligriſociētate et miro qmore ꝯuuīcte. ſꝫcūqꝫ modo iſtoꝝ ꝯſideret̉ racōnol̓creqtu̓a ẜm ꝯdicōeꝫ ſuā ꝯueīenti indiget alimoīa. pͥmo em̄ no ꝯſiderataſcꝫ ẜm ē in corꝑeq et pure ſpūal̓na cīgelicā ẜm ꝯdicōem ſua exigitqd̓ viuat ſubſiſtat. alim̄tū ſcꝫ v̓būdei et̓nū ẜm ſe incorꝑeū ē et̓no deiſapīa. thob̓. xij. ego cibo inuiſibili etpotū ab hoībus videri p̄t vtor.. iij. eccle. i. ligiui vite ē ſapīo deifons ſapīe verbū dei in excelſis reficiēs ſcꝫ angelos in cel̓. ſcd̓o ꝯſiderata rōnal̓ crect̉a ut ē corꝑi cōiūcta ſic̄ diſſilis diſſili ſpē carni. p̄tioſūvili. ẜm cōdicōem vt̓uſqꝫ ne. indigetvtroqꝫ cibo ſibi cōueīēti ſꝫ diſſili. qꝛſpc̄ ſpūali ad modū aīgeli. corpꝰ corꝑali ad modū bruti. de pͥmo p̄s ponēcigeloꝝ māducauit. . coꝝ. x. patres nr̄i oēs eonde eſcā ſpūalēducauerūt. ſap̄. ix. ſiqͥs erat cōſumcitꝰ int̓ filios hoīm. ſi ob illo effugei̓tſapīa tua in nichilū cōputabit̉. qͣſiſpūaili cibo eſt dei ſapīa caruei̓t &vita ſpūali defitiet. eccle. xv. cibauit pane vite intellectꝰ aquo ſapīe ſalutai̓s potauit. De. ij. re. xij.pauꝑ qͥdā habebat ouiculū de poneilliꝰ cōmedes. ecle. 39. mitiū ncce vervite hoīm lac et panis mel et oueset oleū. hec oīa ſcīs in bona et impijs ī mala cōu̓tent̉. De vtroqꝫ deū.viij. math̓. iiij in ſolo pone viuit ſed in omī verbo ꝓcedit de oredei. augꝰ ſic̄ aīi vico ē corꝑis ſedviuificat illd̓ ſine cibo corꝑali .i. ſineverbo dei. et ſic hec et illa no hoīs utſibi diſſilēs diſſilem cibū hobuerūtet clieno et lōge obinuicē ꝯmederūt. nec cibꝰ ſpūs ꝯgruebat corꝑinec cibꝰ corꝑis ſpm̄. Tercō vero moꝯſiderata rōnalis creqtu̓a ſcꝫ ẜmille ne .i. corpꝰ oīa ſūt in ſingul̓ſonis hoīm familiori ſocietate mirocimore ꝯiūcte. tūc exigit̉ ad eternoſaluaicōeꝫ vt̓uſqꝫ vnꝰ cibꝰ toti homīid ē vt̓qꝫ ne ꝯueīes ſpūal̓ ſil̓ et corꝑal̓ ſcꝫ verbū coro fcm̄. quē ſil̓ ſociulit̓ ſub qͦdā ſacram̄to comedait. cꝰv̓tutē aīa de p̄ſenti miſeria ad vitūbtitudinis et̓ne ꝑueīat. et corpꝰ admodicū tꝑs ſeruet̉ in t̓ro. tandē glorioſe reſurgat. de hoc cibo Io. vi. ca mes vere cibꝰ id eſt caro dei caro