peregrinacōis et in ſeruū ncc̄itatioet maiꝰ in p̄tiū redepcōis. tule tn̄ donū adhuc ē in ſeꝑaicōe ⁊ remocōe obeo cui dat̉. ſed qd̓ dat̉ in cibum det̉nō ad ſeꝑacōem aliquā ſꝫ ad oīmodami v̓iione. vniunt enī in vnituitecorꝑis cibꝰ ⁊ſumēs cibū. Io. vi. quimāducat meā carnē et bibit meumſangne in me inquet et ego in eo. etſic apparet in tali dono ſuꝑeffluentiſſima largitus dine boītotis. ſcd̓oꝓbat̉ in hoc ſcō maxima liberalitusdei ꝙͣtū ad nobilitatē dātis. q̄ to execellēs ē in hoc ſacͣmento. ut corpusſuū largīat̉ diffuſe ⁊ late qꝛ nō ſolūdat illd̓ dignis et amicis. verū nōſubtruhit idignis malignis ⁊ īimicis. pͣs appropuūit ſuꝑ me pcc̄ores utedat carnes meas. q̄ em̄ ꝑmiſit ſemalignoꝝ manibꝰ ſel̓ crucifigi. ꝑmittit ſe cottidie ſceleratoꝝ manibꝰtractari et iniūdoꝝ ac inimicoꝝ detibꝰ nn ſacran̄ito lacerari. hinc hoſtiſuo et traditori iude dr̄ in ceno cumalijs diſcipul̓ ſuis corpꝰ ſuū dediſſꝫveritutē em̄ ſue pn̄tie ad inſtor ſolisoriri facit ſuꝑ bonos ⁊ malos. exhibēs ſe in hoc mūdo dignis et indignis licet nō ab oībꝰ effectꝰ ſuſcipiat̄ eqͣlis. Nā dignꝰ effectū ſuſcipitboītatis dei. indignꝰ ſeueritotis. ſic̄oculꝰ eger poſitꝰ in ſolē luce ſuſcipitnō ad delcacōem ſꝫ ad turbacōeꝫ. ſicpccor ⁊ inicus ſuſcipit qͥdē verū corpus dn̄i nō ad ſalutē ſꝫ ad dopnacoeni. verūtn̄ in hoc apporet ſūmusgͣdus liberolitatis dei ꝙͣtū ad nobilitutē dētis. magnū em̄ ē dore mogna dona ꝓximis ⁊ omicio. incignūſeruis ⁊ ancillis. moiꝰ aūt ignotiset ꝑegrinis. ſꝫ moxiniū mimicis. hīcarguunt̉ magne ingͣtitudinis. Iobxix. qͣre me ꝑſeqͥmini ſic̄ deꝰ et cornibꝰ meis ſaturamī. ro. ij. an diuicias bonitatis dei et longanimitutisꝯtēpmis; ignoras qn̄i benignitas deiad penitētiū te adducit. copioſa bonitus ⁊ benignitus dei ē liberalitosnobilitatis eiꝰ q̄ inimicis et ꝯtrū eūpeccantibꝰ multo bona facit moximie cū tales corpꝰ ſuū ſume̓ ꝑmittitut tūta liberalitate eos ꝯu̓tat. Tercōꝓbat̉ in hoc facto moxima liberalitus dei ꝙͣtū ad vtilitate accipientisqꝛ in hoc ſacranto digne ſuſcipiēsefficit̉ dei formis .i. ꝑ grāni bonitatis ſiue ꝑ ymciginē mmutacōnis deoqͦdamo ſilis. Io. i. qͦd qͦd aūt recepecūt eū dedit eis ꝑtatem filios dei fieri .i. ꝑ grōꝫ bonitatis deo ſilēs. abro.qꝛ dn̄s ih̓s ꝯſors ē diuinitatis ⁊ corporis et tu qui eccipis carnē eiꝰ diuine ſubſtantie in illo ꝑticipas alinito. diuino ſubſtātio bonitus e. inhoc gͦ alim̄to diuine ſubē ꝑticiporeē aſſilāri ꝑ grām bonitati diuine. ꝓu̓xij. qͥ bonꝰ ē hauriet ſibi grāꝫ a dn̄ogrra vero ē influentia diuine bonitatis in aīam ꝑ qua aſſilāta deo fit eiqͣtri et vite eterne digna. non ergoſufficit liberalitati diuine ꝙ in hoccibo iutellectū illuminat. ꝙ offectūſaincit. ꝙ memoriā delectat. qd̓ totūhoīem in bono ꝯfortat. ꝙ corꝑi ſuomiſtico aſſocict. qn̓ inſuꝑ ut dc̄m̄ ēdeo ſilēm feciāt. ⁊ iſte qͣdus ſūmꝰ eſtet ſuꝑeffluentiſſimꝰ diuine largitatis ꝙͣtū ad vtilitatē accipientis. nemo em̄ p̄t creciturā ad inaiꝰ ꝓmouere ꝙͣ ꝙ aſſimulet̉ ſuo crecitori inp̄ſenti ſcꝫ ꝑ gratiō et in futuro pergloriā. ij. coritheoꝝ. ix. grotias deo