LIHAISecundi
exiſtēti alicui ꝑ ſe in gn̓e: qꝛ nō pōt eſſe intrīſecū alicui niſi vel terio vel mobili: ⁊ ptꝫ ꝙ vtrūqꝫ pōt eſſe ſine motu: gͦ motꝰ nō eſt in gn̓e ꝑ reductōem. Itē ꝙ illud qd̓ eſt in gn̓e ꝑ reductionē eſt alicui exiſtēti ꝑ ſe in gn̄e intriſecū. ꝓbat̉qꝛ al̓s nō poſſet aſſignari rō qͣre vnū magꝭ eſt īgn̓e ꝙͣ aliud. Ꝙ aūt nō pōt dari alia rō prꝫ: qͥaimꝑfectio nō impedit: ptꝫ qꝛ lꝫ nigredo ſit imꝑfectior albedine: tn̄ ita eſt nigredo ꝑ ſe ī gnͣeſicut albēdo: gͦ nō ē alia rō niſi qꝛ ē eſſentiale ⁊intrinſecū alicui exiſtēti ꝑ ſe in gn̓e. Si dicasꝙ motꝰ eſt in gn̓e ꝑ reductōem: qꝛ eſt via. Cōtra. generatio eſt via ad ſubſtantiā: ⁊ tn̄ eſt ingn̓e qͣlitatis ꝑ ſe. gͦ eodē modo in ꝓpoſito. ⁊ hͦdico ẜm opinione eoꝝ q̄ ponūt ꝙ mutatio diſtinguit̉ ſicut res abſoluta a termino: vel ſi eſtreſpectꝰ in gn̓e reſpectiuo ẜm alios. Quintacōcluſio eſt. ꝙ motꝰ gn̓aliter nō dicit aliqͥd abſolutū ſuꝑ oēs res ꝑmanētes. ꝓbat̉ qꝛ oē abſolutū pͥus duratōe alio abſoluto ꝑ potentiā diuinā ꝯſeruari pōt ī eſſe ꝑpetuo ſine oī alio abſoluto: qꝛ nō plus includit ꝯͣdictōem ꝯſeruariin eſſe ꝑpetuo ſine alio abſoluto ꝙͣ creari: ſedmotus eſt pͥor duratōe termīo. gͦ ſi dicat aliqͥdabſolutū ſuꝑ terminū ⁊ alias res ꝑmanentespoſſet ꝓtrahi motꝰ in īfinitū ⁊ nunꝙͣ deueniret ad terminū. Et ſi dicas ꝙ lꝫ motꝰ poſſet cōtinuari ſine terīo vltimo: nō tn̄ ſine termīo medio. Contra. ſi terminꝰ motꝰ localis ſit pariesmodicū diſtās: ſequit̉ ꝙ motꝰ in īfinitū duraret: ⁊ tn̄ nūqͣ mobile ꝑueniret ad parietē ſinealiquo reditu. Si dicas ꝙ nō eſt aliqd̓ incōueniēs. poſito ꝙ mobile moueat̉ ſuꝑ ꝑtes ſpacijeiuſdē ꝓportōis: ſicut ſi aliqd̓ corpꝰ magnū diuidat̉ in īfinitū ⁊ ſemꝑ qd̓ aufert̉ apponat̉ alteri parti vel paruo corꝑi: ſemꝑ eſſet diuiſio exvna ꝑte ⁊ additio ex altera: ⁊ tn̄ corpꝰ paruuꝫnunꝙͣ attingeret corpꝰ maiꝰ ſic eſt ī ꝓpoſito.pōt ſemꝑ moueri ⁊ nūꝙͣ attīgere terminū. Cōtra. ẜm ph̓m tertio phiſicoꝝ oē finitu ꝑ ablation finiti tandē cōſumit̉: cūgͦ illud ſpaciū ſitfinitū. ⁊ mobile mouet̉ ẜm ꝑtes eiuſdē quantitatis: nō ꝓportōnis ſicut tu accipis: gͦ mobilenccͣrio attīget terminū niſi redeat citra terminū. Si dicas ꝙ maior rōis pͥncipalis eſt verain ꝑmanētibꝰ nō aūt in ſucceſſiuis. Et ſil̓r pōtdici ꝙ ſucceſſiuū eſt ī gnͣe ꝑ reductōeꝫ: ⁊ tn̄ nōeſt intrīſecū alicui exiſtēti ꝑ ſe in gnͣe: ⁊ iō dcm̄illud de eo qd̓ eſt ī gn̓e ꝑ reductōem hꝫ veritatē ī ꝑmanētibꝰ. Cōtra. ſic īſtare nō eſt niſi iſtare ī ꝓpoſito qd̓ nihil eſt. Itē nulliꝰ rei abſolute exiſtētie repugͣt coexiſtētia alteriꝰ rei abſolute ī rerū natura: lꝫ ſibi repugnet ī eodē ſubiecto. Exēplū. lꝫ albedini exn̄ti ī iſto ſubiecto repugnet nigredo ī eodeꝫ ſubiecto: nō tn̄ ſibi re-
Secundipugnat: vt ſecū coexiſtat in rerū natura ī alioſubiecto. ſꝫ exūtie vniꝰ ꝑtꝭ motꝰ repugnat coexiſtētia alteriꝰ ꝑtis: nō tm̄ ī eodē ſubiecto: ſꝫ etiāin rerū natura: qꝛ alit̓ nō eſſet vna ꝑs pͥor aliaduratōe. gͦ in ꝑte pͥori nō eſt aliqͥd abſolutū diſtinctū ab illo qd̓ eſt in ꝑte poſteriori. qͥa ſi itaeſſet poſſet manere cuꝫ ꝑte poſteriori. gͦ vltrat̓minū ⁊ alias res ꝑmanētes: nihil poſitiuū dicit motꝰ. Si dicas ꝙ maior nō eſt vera in ſucceſſiuis. Cōtra. qn̄ aliqͣ multa ſunt eiuſdē rōisſi nō eſt ꝯͣdictio: ꝙ aliqͣ ſint ſimul in rerū natutura. nec eſt ꝯͣdictio ꝙ oīa ſiml̓ ſint in rerū natura. qꝛ eadē rō eſt de oībus ⁊ de aliqͥbus. ſꝫ accipiant̉ due diſtīcte dealbatiōes in diuerẜ ſb̓iectis. ille due dealbatiōes ſunt eiuſdē rōis ẜꝫtotū ⁊ ꝑtes. ſꝫ due ꝑtes iſtarū ſcd̓aruꝫ de albationū p̄n̄t ſimul exiſtere pꝫ de ſe. ⁊ hͦ qꝛ ꝑs vniꝰdealbatiōis diſtinguit̉ realit̓ ⁊ abſolutē a ꝑtealteriꝰ. gͦ eodē mō poſſunt due ꝑtes vniꝰ dealbatiōis ſimul exiſtere: ſuppoſito ꝙ dealbatiodicat rem abſolutā diſtinctā ab oībꝰ ꝑmanētibus. ⁊ ſic oēs ꝑtes motꝰ poſſent ſiml̓ eſſe. Itēmotꝰ eſt idē cū t̓mino ſuo: ſic̄ mutatio cū ſuo. ſꝫmutatio nihil abſolutū dic̄ diſtinctū a t̓minoſuo. gͦ nec motꝰ. aſſūptū primū pꝫ. qꝛ qn̄ mediūillumiat̉ nullū abſolutū ſibi aduenit niſi lumēqd̓ t̓mīat mutationē. ⁊ tn̄ mediuꝫ vere mutat̉ſil̓r materia qn̄ recipit ꝑ gn̓atōeꝫ formā ſubſtātialē nō recipit aliqͥd abſolutū ꝑ gn̓atiōeꝫ niſitm̄ formā ſubſtātialē q̄ termīat gnatiōeꝫ: ⁊ tn̄vere mutat̉ materia. gͦ mutato nō eſt aliqͥd abſolutū vltra ſuū terminū. gͦ nec motꝰ. Si dicas ꝙ licꝫ mutatio ſubita q̄ nō eſt terminꝰ motus nō dicat aliqͥd abſolutū aliud a tt̓mino. tn̄mutatio q̄ eſt t̓minꝰ motꝰ bene dicit aliqͥd abſolutū. Cōtra. nō videt̉ maior rō de vna mutatiōe qͣre dicat aliqͥd abſolutū ꝙͣ de alia. qͥa qn̄aliqͥd dealbat̉ nō aduenit ei aliqͥd diſtīctu abalbedine: ſic̄ nec qn̄ mediū illuminat̉ aduenitei aliqͥd diſtinctū a lumīe. ⁊ maxīe cū illud abſolutū ſi poneret̉ nō poſſꝫ poni in alio generea genere in quo ponit̉ t̓minꝰ ad queꝫ ponit̉: ſic̄ptꝫ diſcurrēdo. Sexta ꝯcluſio eſt. ꝙ motꝰ nō 8dicit aliqͥd reſpectiuū vltra res ꝑmanētes. ꝓbat̉. qꝛ q̄ro in quo ille reſpectꝰ fundat̉ nō ī motore. qꝛ tūt oē mouēs moueret̉. qꝛ om̄e fūdamētu in creaturis denoīatur a reſpectu fundatoin illo: ſic̄ albūa ſil̓itudine. nec fundat̉ in t̓mioa quo: nec in t̓mino ad quē: nec in tꝑe. qꝛ nulluiſtoꝝ mouet̉ nec fundat̉ ī re mota. qꝛ ille reſpectus ſi ſit realis credo ꝙ habꝫ aliquē terminūnō terminū a quo: qꝛ non ſemꝑ eſt t̓minꝰ a quoqn̄ motus eſt. nec terminū ad quē habet. qͥa ille aliqn̄ eſt purū: nihil ⁊ pura negatio. ptꝫ hocin motu deꝑditiuo: puta diminutione. ſimilit̓
Quinta cōcluſio
Sexta con iuſ
ra cont