hiſtinctionis XXXrx3QueſtioI
III
vel intentio in aīa. ſiue dicat̉ ꝙ talis intentioſit cōceptꝰ ī aīa. aut aliqͥd ſubiectiue exiſtēs īaīa ſiue tm̄ obiectiue. Ad aliud ꝙ accipienpdo relationē ꝓ aliquo qd̓ nō ē realiter nec abſolutū nec abſoluta relatio nō ē pͥncipiū operationis realis. qꝛ ẜm ph̓m relatio nō eſt pͥncipiū nec terminꝰ oꝑationis. ⁊ iō dico ꝙ relationō cauſat illā delectationē. ſꝫ extrema cauſāteā ẜ nō pn̄t ſic cauſare niſi ſint tali mō ſituataniſi ſcꝫ vnū tm̄ diſtet ab alio ⁊ tm̄ ab alio. ⁊ ſicde alijs. et iō ſicut cauſe qn̄ ſunt approximatepn̄t cauſare ⁊ nō ꝓpter additione alicuiꝰ rei.n ſic ē in ꝓpoſito. Ad aliud dico ꝙ p̄dicamēta nō ſūt res extra ſꝫ ſūt termini īportātes resextra. ⁊ qꝛ diuerſis rebꝰ ⁊ etiā eiſdē pn̄t correſpondere diuerſi termini eas diuerſimode importātes. iō nō opꝫ ꝙ ſit tāta diſtinctio interres īportatas quāta ē inter terminos īportātes ⁊ iō ꝙͣuis ſint tot p̄dicamēta diſtincta nōtn̄ opꝫ ꝙ tot diſtincte res correſpōdeāt eis. etiō iſta. opi. nō negat diſtinctionē p̄dicamētorū. ſꝫ negat diuerſitatē taliū rerū qͣles alij pona nūt. Et ſi dicat̉ ꝙ ẜm iſta idē realit̓ eēt ī diuerſis p̄dicamētis. qd̓ ē cōtra pͥncipia ari. tuꝫqꝛ ẜꝫ eunegatiua in qua negat̉ vnū p̄dicamētū ab alio ē īmediata. qd̓ n̄ eēt verū ſi idē poſſet eē ī diuerſis p̄dicamētis. Tū qꝛ ẜm eū īp̄dicamētis. Diuerſoꝝ generū ⁊ nō ſubalt̓natim poſitoꝝ diuerſe ſūt ſpēs ⁊ dre. Reſpōdeo ꝙ aliqͥd eē ī diuerſis p̄dicamētis pōt ītelligi duplicit̓. vel tāꝙͣ illud qd̓ recipit ꝑ ſe p̄dicatione diuerſoꝝ p̄dicamētoꝝ. ſicut ſi dicerē:ꝙ eadē res ē ſubſtātia ⁊ qͣlitas. Uel tāꝙͣ īportatuꝫ quocūqꝫ mō ꝑ diuerſa p̄dicamēta. ita ꝙip̄m vl̓ aliqͥd qd̓ de ip̄o p̄dicat̉ ꝑ ſe ponit̉ ī diffinitiōe expͥmēte qͥd noīs ipſiꝰ p̄dicamēti. qꝛtalē diffinitionē nō ē īcōueniēs p̄dicamētumhr̄e. Primo mō īpoſſibile ē aliqd̓ eē ī diuerſisp̄dicamētis. ⁊ iō negatiua ē īmediata in qͣ negat̉ vnū p̄dicamētū ab alio Scd̓o mō ē īcōueniēs idē eē ī diuerſis p̄dicamētꝭ ⁊ tn̄ cuꝫ hͦ ſtatꝙ tal̓ negatīa ſit īmediata qꝛ neutrū extremūp̄dicat̉ d̓ illo qd̓ dr̄ tl̓i mō eē ī talibꝰ p̄dicamētis. ⁊ hͦ aliqn̄. Aliqn̄ tn̄ vnū extremū ⁊ alid̓ extremū p̄dicat̉ ꝙͣuis cōcretū alteriꝰ extremi p̄dicet̉. ſic̄ hͨ ē ꝟa. nulla ſubſtātia ē qͣlitas ⁊ tn̄ hͨē ꝟa aliqͣ ſubſtātia ē qͣlis. Ad aliud dr̄ ꝙ generū habētiū ſpēs ⁊ differētias nō ſubalternatim poſitoꝝ diuerſe ſūt ſpēs ⁊ differētie. generū aūt nō habētiū differētias eſſentiales ſꝫ tm̄ſpēs diuerſe ſūt ſpēs. ⁊ iō ſicut idē pōt eē in diuerſis p̄dicamētis ſcd̓o mō ⁊ nō pͥmo mō. itaidē pōt eē in diuerſis ſpēbꝰ ſcd̓o mō ẜ nō pͥmomō. ⁊ ideo vniformiter dicendū ē quātū ad hͦde ſpēbus ⁊ de p̄dicamētis. Et iſta ē intentio
QueſtioIIIph̓i. qn̄ dicit ꝙ actio ⁊ paſſio ſunt vnꝰ motꝰ. hͦeſt. nihil importat̉ ꝑ actionē qͥn īportet̉ ꝑ paſſionē ⁊ ecōuerſo: ꝙͣuis alit̓ ⁊ alit̓. qꝛ illa ē diffinitio expͥmēs qͥd nominis vniꝰ. ⁊ alia alteriꝰ.Utrū tn̄ de virtute ſermōis debeat cōcedi: ꝙactio ⁊ paſſio ſūt idē motus vel nō. vſqꝫ aliasdifferat̉ Ad aliud dico ꝙ nō ſꝑ diuerſoꝝ generū ſūt diuerſa cōtēta realia. ꝙͣuis hoc ſit verū de generibꝰ quorū qd̓libet p̄dicat̉ ꝑ ſe et inqͥd d̓ aliqͣ vna re. qd̓ nō ē verū de. vij. generibꝰin abſtracto acceptis. Et ſi dicat̉: ꝙ qͣlibetſpēs hꝫ aliqd̓ īdiuiduū qd̓ ē vnū nūero. Dico ꝙ ẜm intētioneꝫ ph̓i hoc nō ē verū. ꝙͣuis hͦſit verū de om̄i ſpē p̄dicabili de re vna. ſꝫ de relatiuis ſiue cōnotatiuis nō ē vl̓r veruꝫ. Adaliud dico ꝙ modus ſignificādi illoꝝ ſimilitudo ⁊ equalitas magis cōuenit ꝙͣ modꝰ ſignificādi ſimilitudinis ⁊ relationis. mō potētienō tn̄ res īportate plus cōueniūt ſemꝑ. Et iōꝓpter hoc ponit ph̓s illas relationes alteriꝰmodi. Ad vltimū dico ꝙ ꝑ ſe cōtēta ſub diuiſione pͥma qn̄ ſunt res plus diſtinguūtur. ⁊etiā ſi nō ſūt res ſufficit ꝙ ita vere neget̉ vnūextremū ab alio ſicut in vera diuiſiōe. vel magis. ⁊ ita ē in ꝓpoſito cōcedēdū. Ad argumētū pͥncipale dico ſic̄ ptꝫ ꝑ comē. v. metha.ari. nō tm̄ tractat de rebꝰ. ſꝫ etiā tractat de diſtinctione nominū ⁊ iō pōt bene tractrare derelatiōe ponēdo diuerſos modos ipſiꝰ relationis.Queſtio quarta.Uarto queroUtrū ẜm rei veritatē q̄cūqꝫ fueqrit intētio ph̓i reſpectꝰ debeatponi diſtingui a ꝑte rei ab abſolutis Quō. qꝛ fruſtra fit ꝑ plura qd̓ pōt fieriꝑ pauciora. ſꝫ oīa poſſumꝰ ſaluare ſine talibusrebus que poſſumus ſaluare per eas. ſicut pꝫin p̄cedentibus. q. gͦ fruſtra ponerētur. Adoppoſitū. paternitas eſt in deo ⁊ nō eſt formaliter eſſentia. ⁊ manifeſtū eſt paternitatē eſſerelationē. gͦ ⁊cͣ. Ad iſtā queſtionē teneo ꝓpter dicta ſanctoꝝ ꝙ paternitas vere ⁊ real̓reſt in deo. ⁊ ꝙ paternitas nō eſt formalit̓ diuina eſſentia. ſicut declaratū eſt diſtinctione ſecūda. qꝛ ẜm beatū auguſtinū. pater nō ē eo pater quo deus. ⁊ manifeſtū eſt ꝙ loqͥtur de illoa parte rei quo realiter pater ē deus. ⁊ quo realit̓ pat̓ ē pater. et ita nō pōt hoc ſaluari ꝓpt̓diſtinctione terminoꝝ. maxime qꝛ talis diſtīctio terminoꝝ nūqͣ ſufficit vbi ē oīmoda idētitas a ꝑte rei. ſic̄ e pͥus declaratū. ⁊ iō in creaturis nūꝙͣ poſſet poni relatio diſtinctū p̄dicamētū ab abſolutis niſi a ꝑte rei eēt plura diſtincta realit̓. gͦ opꝫ ꝙ a ꝑte rei in diuinis ſint
jalti
nde
gei̓a
errū4d̓
pimꝰxexi
E EAd decimū ſextū
BRn̄ſio auctoris
DDAd decimūqͥntū
Ad primū prin.
BBAd decimū qͣrtū
AQueſtio
CnſtantiaReſponſio
IReſponſio