Druckschrift 
Super IV libros Sententiarum
Einzelbild herunterladen
 

iſtinctionis ꝯ99jLxQueſtioI

III

Diſtinctiontales termini ſic inſtituti ad ſignificandū: aliqͥd aliud dāt intelligere. ita ꝙ nulla ꝓpō in qͣponit̉ talis terminꝰ de aliquo pōt ſcirimiſi ſciatur determinate illud qd̓ dat intelligere. Ethec ē cā quare ph̓s in fine. c. ponit ꝙ tales termini. caput. ala. manꝰ. ⁊ hmōi nō ſūt ad aliqͥdqꝛ viſo capite pōt vere ſciri ꝙ ē caput. ⁊ tn̄ neſciri cuiꝰ ē caput. ⁊ eodē mō de manu. et ſic dealijs. ꝙͣuis realit̓ caput ſit alicuiꝰ caput ⁊ manus ſit alicuiꝰ manꝰ. ⁊ eodeꝫ mō ꝑs alicuiꝰ eſtps. ⁊ ẜꝫ ph̓m albedo ē albēdo alicuiꝰ: ꝙͣuis nōꝓpͥe forre ẜm tale nomē. ſꝫ ſicut exēplificat ibiph̓s nō ſic ē d̓ duplo. ſil̓i. ⁊ hmōi. qꝛ īpoſſibile ēaliquē ſcire aliqd̓ eē ſil̓e niſi ſciat cuiꝰ ē ſil̓e inpticfari. ⁊ eodē mō īpoſſibile ē aliquē ſcire aliꝗd eē duplum niſi determinate ſciat reſpectucuiꝰ ē duplū. ⁊ iō iſti termini ſūt ꝓpͥe in adaliqͥd vel ſūt ad aliqͥd. Et ſi dicat̉ ꝙ ẜꝫ iſta. cā ⁊effectꝰ ⁊ hmōi nō ſūt ad aliqͥd. qꝛ poſſuꝫ ſcire d̓aliquo ꝙ ē effectꝰ neſciēdo cuiꝰ ē effectꝰ. Dicoꝙ ꝑdeductionē aliqn̄ ē hͦ poſſibile. tn̄ ſine deductiōe ī argumēto nō ē hoc poſſibile niſi ſciatur cuiꝰ ē effectꝰ. ⁊ de iſta regula loqͥt̉ ph̓s inp̄dicamētis. Breuit̓ gͦ dico ad formā argumēti ꝙ ph̓s ibi nō intēdit dicere q̄ res ẜꝫ ſe oītermino vel noīe circūſcripto ſūt adaliqͥd ⁊ q̄nō. qꝛ nulle tales ſūt ẜm eū. ſꝫ intēdit determinare q̄ noīa ſūt ad aliqͥd. qꝛ illa noīa q̄ nō pn̄tverificari de rebꝰ niſi reſpectu alteriꝰ. ita ꝙ oꝫſcire reſpectu cuiꝰ ſūt nec alit̓ pn̄t ſciri verificari de aliquo illa noīa vel termini vel intētiones in aīa. ⁊ iō hoc ip̄m qd̓ ſunt ad aliud ſūt. hͦeſt. ex hoc ip̄o ꝙ ſūt tales nō pn̄t ſciri verificari ꝓ aliquo. nō qͥdē ꝓ ſe ſꝫ ꝓ re. niſi ſciat̉ reſpectu cuiꝰ verificāt̉ de re. et iſto mō loqͥt̉ ph̓s qn̄ibidē dicit ꝙ oīa relatiua dicūt̉ ad cōuertētiāſꝫ aliquotiēs dr̄nt ẜꝫ locutionē. vt ſcīa ſcibilisſcīa dr. ⁊ ſcibile ſcīa ſcibile. Ex iſto ptꝫ ꝙ ẜmintētionē ph̓i relatiua ẜm diuerſos caſus conuertūtur aliqn̄. qꝛ aliqn̄ vnū dr̄ reſpectu alterius ſumpti ī genitiuo caſu. ⁊ ecōuerſo correlatiuo ſumpto ī ablatiuo caſu. ſꝫ tales caſus nonſūt a ꝑte rei. ſꝫ tm̄ in ſignis rerū. Sil̓r ẜm ph̓mibidē opꝫ aliqn̄ noīa fingere ſi nō ſit nomē impoſitū ad qd̓ cōueniēter aſſignet̉. Ex iſta aucͣ.pꝫ ꝙ vnū relatiuū dꝫ aſſignari ad aliud nomēita ꝙ vnū nomē ſit ſuū correlatiuū ⁊ ꝑ ꝯn̄s resnō ē ſuū correlatiuū Sil̓r ſi relatō eēt tal̓ resſicut alij ymagināt̉. poſſet ſibi nomē īponi ſicꝙ importaret illā rē. ⁊ eadē rōe ꝯcretū ſibi correſpōdēs nō importaret niſi p̄ciſe illā rē ⁊ ſubiectū in quo eēt. ⁊ ita ī diffinitiōe expͥmēte qͥdnoīs tal̓ relatiui nūqͣ oporteret ponere aliqͥdaliud qd̓ nō īportaret nec ſubiectū nec illā rēexiſtētē ī illo ſubiecto. qd̓ eſt manifeſte ꝯͣph̓m

Ex p̄dictis ptꝫ. qͣre ẜm itētionē ari. vnū relatiuoꝝ diffinit̉ ꝑ reliquū. qꝛ ẜm eū relatiuū nōhꝫ diffinitionē expͥmētē qͥd rei. ſꝫ tm̄ hꝫ diffinitionē expͥmētē qͥd noīs ⁊ ī talibꝰ nō ē īcōueniens vnū diffiniri ꝑ reliquū. ⁊ ecōuerſo. Sꝫ dediffinitionibꝰ ꝓpͥe dictis expͥmētibꝰ qͥd rei ēhoc īpoſſibile. Ex p̄dictis etiā pꝫ ꝙ relatio d̓qua ph̓s loquit̉ ī p̄dicamētis nō ē realit̓ ipſuꝫfundamētū Dico tn̄ ꝙ nō ē modꝰ loquēdi ph̓ivocare illud qd̓ refert̉ fundamentū. qꝛ relationō fundat̉ ī illo ſicut reale ī reali. ſꝫ tm̄ ẜm ſe ēqd̓dā denoīabile ⁊ vt frequēt̉ qͣſi denoīatōe qͣdā extrinſeca. Ad ſcd̓m dico ꝙ noīa relatiua nō ꝓpͥe ſignificāt ad aliqͥd. niſi accipiendoadaliqͥd ẜꝫ ꝙ pōt ſtare ꝓ ip̄is rebꝰ extra. ⁊ tūcidē ē dicere ac ſi diceret̉ nomē relatiuū ſignificat adaliqͥd. hoc ē. ſignificat diuerſas res qͣrūvna ē ſimil̓ vel eqͣlis alteri. ⁊ ſic de alijs. ⁊ tūctalia noīa nō ſignificāt alias res a ſubſtātijs⁊ qͣlitatibꝰ. ſꝫ ſignificāt ip̄as ſubſtātias vl̓ qͣlitates. nō tn̄ diuiſim. ita ꝙ poſſit verificari dealiquo vno ꝑ ſe ſūpto. ſꝫ magꝭ qͣſi cōiūctim. qͣſipoſſit verificari de multis ſil̓ ſumptis ⁊ d̓ nullo ꝑ ſe. illo mō quo dictū eſt pͥus ꝙ ita pōt aliquo mō cōcedi. duo ſil̓ia ſūt ſil̓itudo. et tn̄ hecē falſa. vnū ſil̓e ē ſil̓itudo. ſic̄ cōcedit̉. ꝙ multihoīes ſūt ppl̓s. ⁊ tn̄ hec ē falſa. aliqͥs hō eſt populus. Ad tertiū dico ꝙ ꝙͣuis ẜꝫ intētionēph̓i hͨ ſint ad aliqͥd ſcꝫ habitus diſciplia ⁊cͣ. tn̄cū hͦ ſtat ꝙ ſint ꝟe res. qꝛ alit̓ ſtāt ī vna ꝓpōneꝙͣ ī alia ſic̄ ī iſta. ſil̓e ē ad aliqͥd ſtat ſil̓e materialit̓ vel ſimpl̓r. In iſta. ſil̓e ē ꝟa res. ſtat ꝓ rebꝰvel ꝑſonal̓r. Ad quartū dico ꝙ ꝯͣria multiplicit̓ accipiūt̉. Uno mō ꝓpͥe ꝓ aliqͥbꝰ quorūvnū expellit reliquū real̓r. ⁊ ad quoꝝ vtrunqꝫpōt eē motꝰ ꝓpͥe dictꝰ. Alio mō dicunt̉ ꝯͣria illa de qͥbꝰ hͦ p̄dicatū p̄dicat̉ pͥmo ⁊ adeqͣte illomō quo dictū ē ſupra diſ. ij. Tertio mō dicūt̉ ꝯͣria aliqͣ p̄dicata denoīantia illa ī qͥbꝰ ſūt ꝯͣriapͥmo mō dicta. ⁊ ab ill̓ alijs ꝯrijs accepta. qͥaeidē nō pn̄t aliquo mō reſpectu eiuſdē cōpetere. ⁊ iſto mō ſūt relatiua ꝯͣria. iſto etiā mō calefieri ⁊ frigefieri ſūt ꝯͣria. ⁊ calefacere a ⁊ frigefacere a ſūt ꝯͣria. Sil̓r eē idē eidē ⁊ diuerſuꝫ. ſimile ⁊ diſſimile īcludit ꝯͣrietatē. ⁊ eodē mō ē īoībꝰ alijs. ⁊ ſic ītelligit ph̓s ⁊ nō alit̓. Tūc adpͥmā formā arguēdi ꝯcedo ꝙ virtꝰ ⁊ vitiū ſūtalie res. qꝛ ſūt res abſolute ⁊ ſūt ꝯrīe ꝓpͥe. ⁊ iōilla relatia ſūt ꝯͣria t̓tio mō. ſꝫ nō pͥmo mō necſcd̓o. Ad ſcd̓aꝫ dico ꝙ ille relatiōes q̄ ſūt ī mēte ſūt ꝯͣrie tertio mō nec repugnat talibꝰ ꝯͣrijsſtare ſimul. ſꝫ repugnat talibꝰ de eodē ſimul p̄dicari. ſicut iſti cōceptꝰ albedo ⁊ nigredo ſūtꝯͣrij ſcd̓o mō. ⁊ tn̄ pn̄t ſil̓ eē ī mēte. ſꝫ impoſſibile eſt ꝙ idem ſit albedo et nigredo. et hec eſt

exAd quartum

Ad tertium

RAd ſcd̓m