Pſtinctionis MoBRueſtio II
damētū realit̓ ꝓ inherere ⁊ nō ꝓ denoīare inp̄dicatione. ꝙ hec ē ſimpl̓r falſa ſꝫ alit̓ eſt veraAd aliud ꝑ idē. ꝙ fundamētū nō continet ꝑidētitatē ſil̓itudinē vel relationē ⁊ iō nō om̄ealbiꝰ ē ſil̓iꝰ. Ad alid̓ ꝑ idē. tales relatiōes nōcōtinēt̉ ꝑ idētitatē ī rebꝰ ⁊ iō argumētū nō cōcludit. Ad aliud dico ſic̄ alias patebit: ꝙ relatio rōis nō ē aliqͣ res rōnis a ſuo fundamētoillo mō quo iſti ymagināt̉. ſꝫ verū ē ꝙ nō ē ſuūfundamētū. ita nec relatio real̓ ē ſuū fundamētū. Ad alias rōes ꝯͣ vnū modū ponēdi: ꝙ re.latio nō ē alia res ſꝫ tm̄ ē ī ītellectu. Dico ꝙ nōē ymaginādū ẜm iſtā opi. ꝙ relatio iſto modoſit tm̄ ī ītellectu: ꝙ nihil vere ſit tale niſi ꝓpt̓actū ītellectꝰ vl̓ ꝓpt̓ aliqͥd cauſatū ī ītellectuputa ꝙ ſortes nō ſit ſil̓is platōni niſi ꝓpt̓ actūītellectꝰ. ſicut ſortes nō poterit dici ſubiectuꝫvl̓ p̄dicatū niſi ꝓpt̓ actu ītellectꝰ. Sed ſic eſtymaginādū. ꝙ ītellectꝰ nihil plꝰ facit ad hͦ ꝙfortes ſit ſil̓is ꝙͣ ad hͦ ꝙ ſortes ſit albꝰ īmo ex hͦip̄o ꝙ ſortes ē albꝰ ⁊ plato ē albꝰ. ſortes ē ſil̓isplatōni om̄i alio ymaginabili circūſcripto. etita ſortes ē ſil̓is platōni ꝓpt̓ abſoluta oī alio:vl̓ īre vl̓ ī ītellectu circūſcripto ⁊ ita ī re nihilē p̄ter abſoluta qꝛ tn̄ ī re ſūt plura abſoluta. p̄tilla ītellectꝰ diuerſimode expͥmere. vno mō expͥmēdo p̄ciſe ſortē eē albū. ⁊ tūc hꝫ p̄ciſe cōceptus abſolutos. Alio mō platōne eē albū. tertio mō expͥmēdo tā ſortē ꝙͣ platōnē eē albū ethoc pōt facere ꝑ cōceptū vl̓ ītētionē relatiuādicēdo ſortes ē ſil̓is platōni ẜꝫ albedinē. qꝛ oīno idē īportat̉ ꝑ iſtas ꝓpōes tā ſortes ꝙͣ platoē albꝰ. ⁊ ſortes ē ſil̓is platōni ẜꝫ albedinē. ⁊ iōſimpl̓r cōcedēdū ē ꝙ ītellectꝰ nihil facit ad hͦꝙ vniuerſuꝫ ſit vnū. vl̓ ꝙ totū ſit cōpoſitū velꝙ cāe approximate cauſent. vl̓ ꝙ triāgulꝰ hēattres ⁊c. ⁊ ſic de alijs nō plꝰ ꝙͣ facit ad hͦ ꝙ ſortes ſit albꝰ. vl̓ ad hͦ ꝙ ignis ſit calidꝰ vl̓ aqͣ friēgida. Per hoc ad ꝓbationē pͥmi īcōueniētis qd̓ adducit̉ dico: ꝙ ẜm ītellectū ph̓i dꝫ cōex cedi: ꝙ vnitas vniuerſi ē ordo ꝑtiū adinuiceꝫ.qꝛ nihil aliud ītelligit ꝙͣ ꝙ vniuerſū eē vnū eſtꝑtes ſic ordinari: nō ꝙ ordo vel vnitas ſit aliqd̓ in re diſtinctū ab om̄i ꝑte et ab oībꝰ ꝑtibꝰvniuerſi. ſic em̄ eēt ꝓcedere in īfinitū. illa em̄res eēt ordinata ad alias res. ⁊ ꝑ ꝯn̄s eadē rōne p̄ter illā rē ⁊ alias res erit vna alia res q̄ eſſet ordo earū. ⁊ eēt ꝓceſſus ī īfinitū. Nec valꝫdicere ꝙ ē ſtatꝰ in ſcd̓o. qꝛ eadē facilitate pōtponi ſtatꝰ ī pͥmo. ⁊ nūqͣ ponēda ē pluralitas ſine neceſſitate. Et ideo ẜm opinionē ph̓i p̄terillas partes abſolutas nulla res ē. qꝛ opi. ph̓ifuit ꝙ om̄is res ymaginabilis eſt abſoluta. tn̄iſta intētio vnitas vel ordo vl̓ ꝯceptꝰ ī aīa relatiua ē. ſine quo tn̄ cōceptu nihil minꝰ ē vnū
vel ordinatū. ſicut iſte cōceptꝰ vel intētio. oīseſt tm̄ ſincathegreuma in aīa. ⁊ tn̄ ſine iſto cōceptū oīs hō eſt riſibilis. ꝙ tn̄ oīs hō ſine oī cōceptu ſit riſibilis nō poſſumꝰ exprimere niſi ꝑcōceptū ſincathegoreumaticū. Per idem adſcd̓m dico. ꝙ nihil eſt cōpoſitū ſine vnione ꝑtiū cōponibiliū. accipiēdo vnionē pro ip̄is ꝑtibus vnitis. qꝛ ſic valet iſtā. nihil eſt cōpoſituꝫſine ꝑtibus realit̓ vnitis ⁊ nō diſtātibꝰ. ſi autēly vnione ſupponat pro cōceptu exprimēte rēſicut eſt. ſic eſt cōcedendū ꝙ pōt eſſe cōpoſitūſine vnione ꝑtiū cōponibiliū. ſicut em̄ oīs homo eſt riſibilis ſine hoc ſigno oīs diſtributiuoſic hic. ſꝫ pͥmus ſenſus eſt magis vſitatꝰ apudautores. ſiue ſit magis ẜm ꝓprietatē ſermōisſiue no. Per idē ad tertiū. ꝙ cāe ſcd̓e nō poſſint cauſare niſi ſint approximate. ⁊ tn̄ nō reqͥrunt ens rōnis ad hoc ꝙ cauſent. ⁊ iō ſine illaintētione in aīa q̄ eſt approxiatio p̄n̄t bn̄ cauſare. Si tn̄ approxiatio ſtet pro ip̄is approxīatis. tūc nō p̄nt cauſare ſine approximatiōe. qͥatūc valet iſtā. nō p̄n̄t cauſare niſi ſint approximata. Ad quartū cōcedo ꝙ paſſiōes metha.ſunt relatiue vel relatiōes. nō tn̄ ſequit̉ ꝓpterᵗhoc ꝙ deſtruat̉ realitas ſcīarum metaphiſicarū. qꝛ ad realitatē ſcīe non requirit̉ ꝙ extremaꝓpoſitiōis ſcite ſint realia: ſꝫ ſufficit ꝙ ſupponāt pro realibꝰ. ſicut eſt ſuperiꝰ declaratu. ⁊ iōpaſſiones metaphiſice: ꝙͣuis ſint tm̄ intētōesvel cōceptus in aīa ſicut paſſiones aliarū ſcīaruꝫ humanitus inuentarū. tn̄ ſupponūt ⁊ ſtātpro veris rebꝰ. ⁊ iō vere ſunt ſcie reales. Sicergo dico ꝙ iſte rōes cōtra iſtā opinionē ī nullo cōcludunt. ꝙͣuis pͥme rōes cōtra opinantēꝙ relatio ſit aliqͥd in re idē realit̓ cū fundamēto ⁊ diſtinctū rōe a fundamēto. ꝯtra quā ſuntadducte ſunt efficaces. Scd̓e autē rōes cōtraopi. que ponit ꝙ ſortes nō eſt ſimilis vel diſſimilis niſi ꝓpter rōem in aīa ſatis cōcludūt. ſꝫcōtra iſtā opinionē nihil valēt. Ad primū pͥn Acipale dico ꝙ arguit de reſpectu de gn̓e vbi ⁊no de genere relatiōis. ⁊ iō reſpondebit̉ illi argumēto in ſequēti q̄ſtione. Ad aliud dico. ꝙ Anō eſt ibi aliqua ſituatio p̄ter illa q̄ ſunt ſituata. tn̄ illa ſituata pn̄t in aliquaꝫ operationē inquā nō poſſunt niſi ſituata ſine omni re addita. ſicut patebit. Queſtio ſecunda.Ecundo quero.gUtrū ꝑ rōem naturalē ꝓbari poſſit Ꝙſex genera que ponūtur reſpectꝰ extrinſecꝰ adueniētes īportare aliquas res quocūqꝫ modo diſtinctas a rebꝰ abſolutis. Ꝙ ſic̄ Prprimo de actione ⁊ paſſione. quia impoſſibileeſt trāſire de cōtradictorio in contradictoriuꝫ
dd̓ iij
ioneiferex
Queſtio II
Primo ꝙ ſic.
Ad p. īmū princi
EAd quartum.
Ad ſecundū
UAd tertium
Ad ſecundū
Ad pripale