NueſtioIalctionis XXvij

II

Diſtincticreans. Preterea ſi illa rōſa ſit ip̄e rōſe particulares. et ipſe roſe particulares ſunt. ꝙͣuisapparitio nō ſit. gͦ nō fit illa rōſa ꝑ apparitionem. Pret̓ea pͥus dicit ꝙ certū eſt ꝙ rōſa illanō eſt particularis nec multiplicari pōt. ⁊ itaeſt vna in me ⁊ in te. Et ex hoc arguo. illud qd̓nō eſt roſa aliqͣ particularꝭ nō poteſt multiplicari. nec eſt real̓r roſe particulares om̄s. ſꝫ illaroſa ꝑ te eſt hmōi. gͦ nō eſt roſe particulares.Pret̓ea ſemꝑ habet̉ intentū ꝙ p̄ter ip̄as resreales ⁊ ip̄am notitiā nihil eſt. ꝙͣuis ꝓpter notitiam poſſint res real̓r denoīari nūc ꝙͣ prius.ſicut deus ꝓpter hͦ ꝙ creatura eſt de nouo al̓rdenoīatur nūc ꝙͣ pͥus. ſicut d̓r creās. btīficās.vedānans. puniēs. ⁊ hmōi. Ad q̄ſtionē dico ꝙſolus filiꝰ eſt ꝟbū in dīnis. hoc ptꝫ. qꝛ ſolꝰ filiꝰeſt genitꝰ ſed om̄e ꝟbū eſt genitū. gͦ ſolꝰ filiuseſt ꝟbū. Hoc etiā pꝫ ꝑ bt̄m auguſtinū. v. d̓ tri.c. xvi. qui dicit. nec ꝟbū nec ymago nec filiusd̓r pater. ⁊ eadē rōne ꝟbuꝫ nō eſt ſpūſſanctus.⁊ ꝑꝯū̄s ſolus filius eſt ꝟbū. Sil̓r. xv. de tri. ca.xvi. in hac trinitate nō d̓r verbū dei niſi filiusEx quibus ⁊ multis alijs ptꝫ ꝙ ſolus filius ſitꝟbum. Sed ſuppoſito ꝙ ſolus filius ſit ꝟbumita ꝙ ꝟbum dicat̉ notional̓r tm̄ ⁊ nō eſſentialiter eſt dubiū an ꝟbum dicat reſpectū aliquēad creaturā qualē nō dicit pr̄ nec ſpūſſanctꝰ.Et cōiter doctores aliquā triuꝫ opionū dicūtvidelꝫ ꝙ ꝟbū includit reſpectū ꝓpriū ad creaturam. vel ꝙ cōnotat reſpectū ad creaturā vl̓ꝙ cōnotat creaturā. Primā iſtarū opionū nōreputo verā. qꝛ in dīnis nulla ē relatio realis.niſi pr̄nitas ſpiratio actio. ⁊ filiatio ⁊ ſpiratiopaſſio. ſꝫ nulla iſtarū eſt ad creaturā. gͦ ⁊c. Necpōt dici ꝙ includat reſpectū rōnis. qꝛ vl̓ reſpectus rōnis nō eſt ponēdus. vel ſi eſt ponēdusnō eſt ens reale. et ꝑ ꝯn̄s nō eſt de eēntia ꝑſōeſaꝫ realis. Scd̓aꝫ opionē ⁊ tertiā ſicut ſonat nōreputo veras. qꝛ conotat nō cōuenit cuicunqꝫrei. ſꝫ tm̄ ſigno rei. ⁊ iō ꝟbū dīnū nō plus cōnotat ꝙͣ pr̄ vel ſpūſſcūs. Iō ꝙͣtū ad iſtū articulūdico breuit̓ ꝙ ꝟbuꝫ qd̓ eſt real̓r filius in dīnis.nec includit nec cōnotat reſpectū nec etiā cōnotat creaturā. tn̄ hͦ nomē ꝟbū inſtituit̉ ad ſignificandū ꝙ cōnotat creaturaꝫ. ſꝫ hͦ nō eſt exnatura ſꝫ ex impoſitiōe noīs. Scd̓o qꝛ in diffinitōe expͥmente qͥd noīs dꝫ poni nomē creature in obliquo. vt hͨ ſit diffinitio expͥmens quidnoīs. Uerbū diuinuꝫ eſt ꝑſona genita de ſcīaque eſt dei ⁊ oīm creaturarū tanꝙͣ obiectorū.Iſtud aūt nomē filius nō hꝫ talē diffinitiōemexpͥmentē qͥd noīs. Et ſi expͥmat̉ diffinitio ſuadebꝫ ſic dici. filius eſt ꝑſona genita de ſubſtātia pr̄is. In qͣ diffinitiōe nō ponit̉ nomē creature nec in recto nec ī obliquo. Et ꝓpter hoc

hͦ nomen filiꝰ nō cōnotat creaturā. ſꝫ hͦ nomenꝟbum cōnotat creaturā. Et ſi dicat̉ ꝙ verbuꝫdiuinū ⁊ filius nullo mō diſtinguūt̉ nec ẜm rēnec ẜm rōem. gͦ quicqͥd cōnotat̉ ꝑ ꝟbum dīnūcōnotat̉ ꝑ filiū ⁊ ecōuerſo. Pretea nō tm̄ verbum diuinū eſt ꝑſona genita de ſcīa pr̄is q̄ eſtdei ⁊ oīm creaturarū tanꝙͣ cognitoꝝ. ſꝫ etiamfilius dei eq̄ veraciter eſt ꝑſona genita de ſcīadei pr̄is. q̄ eſt vnica dei ⁊ oīm creaturarū tāꝙͣcognitoꝝ. gͦ nō plus ꝯnotāt̉ creature ꝑ verbuꝙͣ ꝑ filiū. Ad pͥmū iſtoꝝ dicendū ꝙ ſi in iſta.verbū diuinū ⁊ filiꝰ nullo mō nec ẜm rem necẜm rōem: iſti termini verbū filius ſupponuntꝑſonal̓r ꝓ ſuo ſignificato vera eſt. ⁊ tūc ſꝑ accipiēdo vniformit nihil conotat̉ nec ꝑ verbumnec ꝑ filiū. ⁊ iō ꝯn̄a illa fcā nō valꝫ. qꝛ in ꝯn̄teimplicat̉ ꝙ aliqͥd cōnotat̉ ꝑ verbū vl̓ ꝑ filiumqd̓ falſum eſt ſicut dictū eſt pͥus. ita etiaꝫ tuncſemꝑ accipiēdo ꝑſonal̓r nihil ꝯnotat̉ ꝑ verbūvel ꝑ filiū. Si aūt iſti termini verbū diuinū etfilius ſupponūt ꝓ ſe in p̄dicta ꝓpōne. tunc eſtancedēs falſum. qꝛ illo mō accipiēdo verbumdiuinū ⁊ filiꝰ nō ſūt idē real̓r qꝛ iſti termini nōſūt idē real̓r. ⁊ iō aliqͥd cōnotat̉ ꝑ vnū qd̓ nonꝯnotat̉ ꝑ reliquū. Ad ſcd̓m dicendū eſt ꝙ eq̄veraciter filiꝰ eſt ꝑſona genita de ſcīa pr̄is ⁊c̄.ſicut verbum diuinū. tn̄ in vna ꝓpōne p̄dicat̉diffinitio expͥmens qͥd noīs de ſuo diffinito. etin alia no. ⁊ iō aliqͥd cōnotat̉ ꝑ vnū qd̓ non ꝑreliquū. Et ſi querat̉. qͣre plus vnū nomē ſcd̓eꝑſone cōnotat creaturā ꝙͣ aliud nomē alteriꝰꝑſone. Dico ꝙ ſicut vnū nomē ſcd̓e ꝑſone ī diuinis conotat creaturā. ⁊ aliud nomē nō cōnotat creaturā. ꝓpter hͦ ꝙ illa noīa hn̄t diuerſasdiffinitōes expͥmentes qͥd noīs. ita cuilibet ꝑſone diuine poſſet imponi nomē tale ꝯnotāscreaturā. Naꝫ ſicut ꝓpter hoc ꝙ hoc totū ꝑſona genita de ſcīa pr̄is que eſt vnica oīm tamdei ꝙͣ creaturarū eſt diffinitio expͥmens quidnoīs huius termini verbū. ideo hoc nomē verbum cōnotat creaturā. Ita ſi hoc totū ꝑſonagn̓ans de ſcīa ſua q̄ eſt vnica ⁊c̄. eēt diffinitioexpͥmens qͥd noīs alicuiꝰ noīs impoſiti quodeēt ꝓpriū pr̄i. ſicut illa diffinitio eſt ꝓpria pr̄i.ita cōnotaret creaturā ſicut hoc nomē verbūEt ſi hoc totuꝫ vel ꝯſil̓e in quo ponit̉ aliquodnomen creature in obliquo vel in recto. ſicutdiffinitio expͥmens quid noīs huiꝰ nominis dicens quādo tenet̉ pure notional̓r. hoc nomendicens erit ꝓpriū patri ⁊ cōnotabit creaturā.Et ſicut dictum eſt de patre. ita dicendū ē deſpūſancto. Ad primū pͥncipale dicendum ꝙ ꝓnō ſolus filius eſt verbum. ſed ſolus filius eſtverbum diuinū. Et ſi dicatur ꝙ dictum eſtin p̄cedēti queſtione. ꝙ oīs ītellectio eſt ꝟbū

Cc. v

EtInprobat ſcd̓aꝫ

pRūſio ad qon.

hHAd pͥmū pͥn.

E EAd ſcd̓m

Rn̄det̉ ad pͥmū

Seciondo

Inſtat̉ pͥmo