Druckschrift 
Super IV libros Sententiarum
Einzelbild herunterladen
 

Queſtio IIIIDiſtinctionis II

Diſtulittere in illis eēt ꝓpō ſicut in iſtis. ⁊ id̓o ſicutꝓpō ꝓlata vere ꝯponit̉ ex vocibus. ⁊ ꝓpoſitōſcripta vere ꝯponit̉ ex ſcripturꝭ. ita ꝓpo tm̄ cōcepta tm̄ ꝯponit̉ ex intellectōibus vel ꝯceptibus ſeu intētionibus aīe. ⁊ ideo ſicut oīs voxpōt eē ꝑs ꝓpōnis ī voce. ita oīs intellectio poteſt eſſe ꝑs ꝓpōnis in mēte ẜm vnā opinioneꝫvel ꝯceptꝰ ẜm aliā opinionē. Sicut aūt vox qͣeſt ꝑs ꝓpōnis ꝓlate pōt hr̄e multiplicē ſuppoſitionē. ſcꝫ materiale ⁊ ꝑſonalē ⁊ ſimplicē. ſic̄pꝫ in iſtis ꝓpōnibꝰ ꝓlatis ⁊ auditꝭ auribus. ſcꝫhomo eſt vox diſſillaba. in qͣ illa vox tenet̉ material̓r. qꝛ illa vox ibi ẜm ꝙ ꝓpō eſt vera ſtat ⁊ſupponit ꝓ ſeip̄a. Sil̓r hō currit. ibi ſtat ꝑſōaliter. qꝛ ſupponit ꝓ ip̄is hoībus nō ꝓ voce. qͥailla vox nō pōt currere. In iſta aūt hō eſt ſpesilla vox ſupponit ſimpl̓r ꝓ aliquo cōi. eodē mōꝑs ꝓpōnis cōſil̓is in mēte etiaꝫ circūſcribēdooēꝫ vocē. qꝛ ſi oīno nulliꝰ lingue eſt. quēadmodum dicit Augu. li. iij. de tri. ꝙ eſt aliqd̓ ꝟbumqd̓ nulliꝰ lingue eſt iſta inquā ꝑs talis ꝓpōispōt hr̄e ſuppoſitionē ꝑſonalē. ⁊ tūc ſtat ⁊ ſupponit ꝓ ip̄is rebꝰ ſignificatꝭ. ſi ſigniſicaret resvel poteſt habere ſupoſitionem ſimplicem. ⁊tūc ſtat ⁊ ſupponit ꝓ ſeip̄a. Per hoc ad argumētū dico ſicut iſta ꝓpo ꝓlata oīs homo eſt riſibilis ſcit̉. ſicut em̄ ip̄a eſt ꝟa. ita vere ſcit̉. qͥaoē verū p̄t ſciri. nullꝰ aūt niſi furioſus p̄t negare qͥn aliq̄ ꝓpōnes ꝓlate ſintꝟe ⁊ aliq̄ falſe. qͥsem̄ diceret ſe nunꝙͣ audiuiſſe auribꝰ corꝑalibꝰaliqd̓ mēdaciū. Nihil pōt audiri auribus niſivox vel ſonns. ſicut nihil pōt videri oculis corporalibꝰ niſi color vel lux. gͦ aliq̄ ꝓpōnes p̄ciſeꝯpoſite ex vocibꝰ ſunt vere. ſicut iſte. oīs hō ēaīal. oīs homo eſt riſibilis. ſpēs p̄dicat̉ de pluribus dr̄ntibꝰ numero in eo ꝙ qͥd. genꝰ p̄dicat̉de pluribꝰ dr̄ntibꝰ ſpecie. ⁊ ſic de alijs que p̄ntſciri. ita ꝓpō in mēte que nulliꝰ lingne eſt vereſcit̉. Nuc aūt ita eſt. ꝙ ſcia aliquarū taliū ꝓpoſitionū ꝓlatarū eſt realis. ⁊ aliqͣ rōnalis. et tn̄illa ſcita ⁊ om̄s ꝑtes iſtoꝝ vere ſunt voces. qͥacū partes aliquarū ſupponūt ⁊ ſtant nō ꝓ ſe ipſis vocibus. ſꝫ ꝓ rebus exͣ. puta ꝓ ſubi ect. ideoillarū ꝓpōnū ſcīa d̓r realis. Alie aūt ꝑtes aliarum ꝓponū ſtant ꝓ ip̄is ꝯceptibꝰ mētis. ideoſcia illarū pōt dici rōnalis vel logical̓. ⁊ iſtarūꝓpōnū ꝓlatarū hō eſt vox biſſillaba. aīal ē voxtriſſillaba. ſcīa pōt dici grāmatica. ⁊ tn̄ oēs ꝓpōnes tales ⁊ ꝑtes earū ſunt voces. ⁊ ſolū dicunt̉ ad diuerſas ſcias ꝑtiere. qꝛ ꝑtes dictarūꝓpōnū ꝓ diuerſis ſupponūt. qꝛ aliqͣ ſupponūtꝓ rebus alique ꝓ cōceptibus mētis. ⁊ aliqueꝓ ip̄is vocibus. ergo eodē modo ꝓportionabiliter de ꝓponibus in mēte. que vere pn̄t ſciri anobis ꝓ ſtatu iſto. qꝛ om̄s termini illarū ꝓpo-

ſitionū ſunt tm̄ cōceptus ⁊ nō ſunt ip̄e ſubſtātie extra. qꝛ tn̄ termini aliquarū ꝓpōnū ſtant ⁊ſupponūt ꝑſonal̓r. ſcꝫ ꝓ ip̄is rebus extra. ſicutin talibꝰ. ome mobile partim eſt in termino aquo ⁊cͣ. oīs hō eſt riſibilis vel oīs triāgulus hꝫtres ⁊cͣ. ⁊ ſic de alijs. ideo taliū ꝓpōnū d̓r eſſeſcīa realis. Termini aūt aliarū ꝓpōnū ſupponūt ſimpl̓r. ſcꝫ ꝓ ip̄is ꝯceptibus. ſicut in iſtis.oīs demōſtratio eſt ex pͥmis ⁊ veris ⁊cͣ. homoeſt ſpēs ⁊ ſic de alijs. iō taliū dr̄ eē ſcīa rōnalisNihil gͦ refert ad ſcīam realē. an termini ꝓponis ſcite ſint res exͣ aīam vel tm̄ ſint in aīa. dūmodo ſtent ⁊ ſupponāt ꝓ ip̄is rebus exͣ. et itaꝓpter ſciam reale nō oꝫ ponere tales res vl̓esdiſtictas real̓r a rebus ſingularibꝰ. Per hocad formā argumēti dico. ꝙ ſcīam eſſe de rebuſpōt intelligi tripl̓r. Uel qꝛ ipſa res eſt ſcita. etſic nulla ſcīa eſt de rebꝰ ſubſtātialibꝰ. maximeqꝛ nihil ſcit̉ niſi ꝯplexū. ꝯplexū aūt nō ē extraaīam. niſi forte in voce vel in ꝯſil̓i ſigno. Alit̓ꝙ res ſint ꝑtes illius qd̓ ſcit̉. ⁊ ſic nō oꝫ ſcīamrealē eſſe de rebus exͣ. Tertio mō ꝙ res ſint illa pro quibꝰ ꝑtes ſciti ſupponūt. ⁊ ſic ſcīa real̓eſt de rebus. ſꝫ nō de rebus vl̓ibus. qꝛ pro illisnō fit ſuppō. Nam in iſta propoſitōe in menteom̄e corpus ꝯponit̉ ex materia ⁊ forma ſingl̓ari. nō fit ſuppopro aliquo corꝑe vl̓i qꝛ nullumtale corpus eſt. etiā ſi eēt nō ꝯpōeret̉ ex materia ⁊ forma ſingulari. Sed ſcia iſto mō ē de rebus ſingularibꝰ. qꝛ pro ip̄is ſingularibꝰ t̓miniſupponūt. Et iſto mō nō negat ph̓s eſſe ſcīamde ſingularibꝰ. ſꝫ ſcd̓o mō. qꝛ termini propōnūſcitarū nō ſunt res ſingulares. ſꝫ ſūt vl̓ia de qͥbus eſt ſcia ſcd̓o mō. qꝛ vl̓ia ſūt termini propoſitionū ſcitarū. Et ſi aliqn̄ inueniat̉ ꝙ ſcīa eſtde rebꝰ vl̓ibus dꝫ intelligi ꝙ eſt de vl̓ibꝰ p̄dicabilibus de rebus. Breuiter gͦ ad intētionemph̓i eſt ſciendū ꝙ ſcīa realis nō ꝑ hoc diſtīguitur a rōnali. qꝛ ſcia realis eſt de rebꝰ. ita ꝙ ip̄eres ſint propones ſcite vel ꝑtes illarū propoſitionū ſcitarū. ⁊ rōnalis nō eſt ſic de rebꝰ. ẜ ꝑhoc ꝙ ꝑtes ſcꝫ termini propoſitionū ſcitarumſcia reali ſtant ⁊ ſupponut pro rebꝰ. nō ſic auttermini propoſitionū ſcitarū ſcīa rōnali. ſꝫ illitermini ſtant ⁊ ſupponūt pro alijs. Exempluꝫpꝫ de iſtis. hō eſt riſibilis. oīs hō ē ſuſceptibil̓diſcipline. ⁊ ſic de alijs que ſciunt̉ ſcīa reali. ⁊de iſtis genꝰ p̄dicat̉ in qͥd de dr̄ntibus ſpecie.ſpēs ſpēaliſſima tm̄ p̄dicat̉ de indiuiduis ⁊ ſicde alijs. Ad tertiū dico ꝙ hec vox homo non Aſignificat pͥmo aliquā rem. ſi lypͥmo teneaturpoſitiue. ſi aūt teneat̉ negatiue. tūc dico ꝙ ſignificat aliquaꝫ rem pͥmo. qꝛ ſignificat primoquālibet rem ſingularē de qua p̄dicat̉. Et ſidiceres ꝙ tūc eēt vox eqͥuoca. qꝛ vox equiuoca

i iiij

n

Ad tertiū

O