Druckschrift 
Super IV libros Sententiarum
Einzelbild herunterladen
 

iſtinctionis IIQueſtio IIII

Diſtinctionis IIcorpus aīatū ſenſibile eſt a. Hec vltima pꝫ. qꝛnullꝰ hō eſt a. nullꝰ aſinꝰ eſt a. ⁊ ſic d̓ oībꝰ ſpēbꝰꝯtētis ſub corꝑe aīato ſenſibili. gͦ nullū corpꝰſenſibile ē a. ⁊ tꝫ hͦ argumētū ꝑ illā regl̓aꝫ ph̓i⁊ thopicā. A quocūqꝫ negat̉ qͣlibꝫ ſpeſ alicuiꝰgenerꝭ. ab eodē negat̉ illud genꝰ. gͦ ſi hͨ ſit veranulla ſb̓a ē a. a nō ē ꝑ ſe res ꝯtēta ſub illo gn̓egn̄aliſſimo. Pret̓ea ab inferiori ad ſuꝑiꝰ ꝑ ſeeſt bōa ꝯn̄a. qn̄ ſcꝫ ſuꝑius ⁊ inferiꝰ ſupponūt ꝓrebꝰ ꝯtētis. ꝙͣuis nō ſequit̉ qn̄ ſupponunt ꝓ ſeip̄is. gͦ ſequit̉ hō eſt ſpēs. gͦ aīal eſt ſpēs. qͣro gͦquō ſupponit lyaīal. aut ꝑſonal̓r. ⁊ tūc hec eſtfalſa. etiaꝫ ẜm iſtos. qꝛ nullū aīal eſt ſpēs. autſimpl̓r. ⁊ tūc eſt falſa. qꝛ tūc aīal ſuppoit ꝓ illocōi ẜꝫ iſtos. ⁊ illa res cōis n̄ ē ſpēs ſpēaliſſimaſꝫ genꝰ. Pret̓ea ſequit̉. oē aīal eſt corruptibile ꝑ ſe ⁊ gnabile ꝑ ſe. ergo hͦ res demr̄ando reꝫvl̓em īportatā ꝑ hoīem eſt ꝑ ſe corruptibil̓. eteodē mō de oībus vl̓ibꝰ ſpēbꝰ ſpēaliſſimis ꝯtētis ſub aīali. ꝯn̄s ē falſū. gͦ an̄s. ⁊ ꝑ ꝯn̄s hec eētfelſa. oē aīal eſt ꝑ ſe corruptibile. quaꝫ tn̄ nullꝰnegat. qꝛ eadē rōne hͨ eſt negāda. oē corpus ēmobile. ⁊ ꝑ ꝯn̄s hͨ. oīs hō ē ꝑ ſe riſibil̓. ⁊ vl̓r oīsꝓpō in qͣp̄dicat̉ paſſio d̓ ſuo ſubiecto cū nō ꝑſeitatis eēt falſa. qd̓ eſt abſurdū. Prima ꝯn̄apꝫ. qꝛ a ſuꝑiori diſtributo ad qd̓libꝫ ꝑ ſe inferiꝰqd̓ eſt res ꝯtēta ſub illo eſt bona ꝯn̄a. Si d̓r ꝙſuꝑius nō diſtribuit̉ ꝓ oībus ꝑ ſe inferioribꝰ. ſꝫſolu ꝓ ſingl̓aribꝰ nō ꝓ vl̓ibus. Cōtra oē ſuꝑiꝰꝑ ſe diſtribuit̉ ꝓ illis ad q̄ īmediatiꝰ ſe hꝫ. gͦ cūilla vl̓ia ꝑ ſe ſint īmediata ſuꝑiori ꝓ eis primodiſtribueret̉. Pret̓ea genꝰ vniuoce p̄dicat̉ dere vl̓i. ⁊ re ſingulari. qꝛ ſi nō: p̄dicat̉ de eis equiuoce. qd̓ negāt. gͦ eqͣl̓r diſtribuit̉ ꝓ vna re ⁊ proalia. qꝛ ſine rōe d̓r ꝙ diſtribuit̉ ꝓ vna re ꝑ ſe cōtēta. ⁊ tn̄ nō ꝓ alia eadē. Eadē eī facilitate dicā ꝙ diſtribuit̉ p̄ciſe ꝓ rebꝰ vl̓ibus tāꝙͣ ꝓ illisq̄ īmediate ꝯtinent̉ ſub gnͣe. ⁊ nō pro ſingularibus. Sil̓r qͣ rōne vnū vl̓e nō diſtribuit̉ ꝓ talibꝰ ꝯtētꝭ. nec aliud. gͦ ens nō diſtribuit̉ ꝓ alijsvl̓ibus. ſꝫ tm̄ ꝓ ſingīaribꝰ. ⁊ ꝑ ꝯn̄s de ꝟtute ſermonis hͨ eēt falſa. aliqd̓ ens eſt vl̓e. qd̓ negat̉.Pret̓ea ſi hͨ ſit ꝟa. ſpes ſpāliſſima eſt ſb̓a. autſb̓a ſupponit ſimpl̓r aut ꝑſonal̓r. Si ſimpl̓r. tc̄hͦ eſt falſa. qꝛ tūc ſpēs ſpāliſſima eēt genꝰ gn̄aliſſimū. Si ꝑſonal̓r. adhuc eſt falſa. qꝛ tūc ſupponit ꝓ ſuppoſitis ⁊ ꝓ ſingularibus. ⁊ ꝑ ꝯn̄sſpēs ſpēaliſſima eēt aliqd̓ ſingulare. Io dicoꝙ nulla talis res eſt q̄ ſit vl̓is ⁊ intrinſeca illisquibꝰ eſt cōis. Ad pͥmū argumētū alteriꝰ opinionis qn̄ accipit̉ ꝙ diffinitio eſt pͥmo ſb̓e. Dico ꝙ diffinitionē eē alicuiꝰ pͥmo. pōt intelligidupl̓r. Uel ꝙ ſit illiꝰ de quo diffinitio primo ⁊adeqͣte p̄dicat̉. ita ꝙ diffinitio ⁊ diffinitū conuertant̉. ⁊ iſto mō diffinitio nō eſt pͥmo ſb̓e. qͥa

ueſtioIIIIde nulla ſb̓a talis diffinitio pͥmo ⁊ adeqͣte p̄dicat̉. Sꝫ diffinitio iſto mō pͥmo ē alicuiꝰ t̓minivniꝰ ꝯuertibil̓ cū diffinitōe. ꝙͣuis t̓minꝰ nō ſitreal̓r illa diffinito. Quid aūt ſit ille t̓minꝰ poſtdicet̉. Alit̓ pōt intelligi diffinitionē eē alicūius pͥmo. qꝛ ſcꝫ aliqͥd eſt illd̓ cuiꝰ ꝑteſ pͥmo ꝑ talē diffinitione expͥmunt̉. Et hͦ pōt intelligi dupl̓r. qꝛ pͥmo ſic̄ qͥlibet ſuꝑlatiuꝰ pōt teneri poſitiue vel negatiue. Si pͥmo mo. adhuc dico ꝙdiffinitio nulliꝰ eſt pͥmo. qꝛ nullū eſt pͥmo diffinibile. qꝛ nihil eſt cuiꝰ ꝑtes debeāt expͥmi. niſiꝑtes alicuiꝰ ſingularꝭ. ⁊ ꝑtes huiꝰ ſingularꝭ nonpus expͥmunt̉ ꝑ diffinitonē ꝙͣ alterius. Scd̓omo dico ꝙ diffinitio pͥmo eſt ſubſtātie qꝛ ꝑtesſubſtātie pͥmo ꝑ diffinitionē exprimūt̉. Qn̄ d̓rꝙ diffinitio nō eſt prīo ſb̓e ſingularꝭ. Dico ꝙ hͦeſt verū prīo mō. qꝛ de nulla ſb̓a ſingulari diffinitio primo vel adeqͣte p̄dicat̉. tn̄ iſto vltīo mōdico ꝙ diffinitio primo eſt ſb̓e ſingularꝭ. qꝛ eiuſꝑtes primo ꝑ diffinitionē exprimunt̉. nec taliſdiffinitio de aliquo alio ſuppoſito ꝑ ſe vere p̄dicat̉. Uerbi gr̄a. hͨ ē vna diffinitio. aīal rōale.Iſta diffinitio prīo eſt iſtiꝰ t̓mini hō. qꝛ de iſtotmīo prīo ⁊ adeqͣte p̄dicat̉. qꝛ de nullo p̄dicat̉niſi de quo p̄dicat̉ iſte terminꝰ hō. ⁊ de oī de qͦp̄dicat̉ iſte terminꝰ hō qn̄ hꝫ ſuppoſitionē ꝑſonalē vere p̄dicat̉ iſta diffinitio ſi ſuppoat ꝑſonal̓r. ⁊ iō hͨ diffinitio ⁊ diffinitū ꝯuertunt̉. qꝛ hͦeſt eē aliqͣ ꝯuertibilia. ꝙ de quocūqꝫ p̄dicaturvnū ⁊ reliquū. ⁊ ecōuerſo. ſi ſupponāt ꝑſonal̓rqꝛ de ꝯuertibilibꝰ ſemꝑ eſt ncc̄e ꝙ aliqͥd p̄dicetur de vno ſuppoſito al̓r ꝙͣ ꝑſonal̓r. qd̓ nō p̄dicat̉ de reliquo ⁊ ecōuerſo. Verbi gr̄a. hō ⁊ riſibile ꝯuertunt̉. ⁊ tn̄ riſibile eſt paſſio hoīs ⁊ hōnō eſt paſſio hoīs. Sic gͦ hͨ diffinitio aīal rōnale eſt primo iſtiꝰ t̓mini ho. cuiꝰ tn̄ ꝑtes nō exprimunt̉ ꝑ diffinitioneꝫ. Scd̓o mō iſta diffinitionulliꝰe prio. qꝛ ꝑ iſtā diffinitione nō exprimūt̉niſi partes ſortꝭ ⁊ platōnis. ſic̄ em̄ nihil eſt aīalrōnale niſi ſortes vel plato. ⁊ ſic de alijs ſingularibꝰ. ita nulliꝰ alteriꝰ ꝑtes ꝑ iſtā diffinitionēexprimūt̉. ⁊ tn̄ nō plus exprimunt̉ ꝑtes ſortꝭ ꝙͣplatōnis. nec ecōuerſo. gͦ nulliꝰ ꝑtes primo exprimunt̉. ita ſcꝫ ꝙ alicuiꝰ ꝑtes exprimāt̉ priꝰ ꝙͣꝑtes cuiuſcūqꝫ alteriꝰ. Tertio mō ꝑtes ſortꝭ primo ꝑ iſtā diffinitionē exprimūt̉. ⁊ ſil̓r ꝑtes platōnis. qꝛ nulliꝰ alteriꝰ ꝑtes priꝰ exprimūt̉. Et iōſic intelligēdo primū diffinitū dico ꝙ ſortes ēprimū diffinitū. ⁊ ſil̓r plato. ⁊ ſic de quolꝫ hoīeqꝛ de quolibꝫ tali vere p̄dicat̉ hͨ diffinitio. nec.de aliquo alio ſupponēte ꝓ ſe vere p̄dicat̉ ſꝫ tinde illis q̄ ſupponūt ꝓ hoībus ſingularibꝰ. Un̄ſi in iſta ꝓpone hō eſt aīal rōnale. hō ſupponeret ꝓ aliquo alio ꝙͣ ꝓ hoīe ſingulari. iſta eētſimpl̓r falſa. ⁊ nihil ymaginabile ē aīal rōnale

i iij

Ad orgumentapͥme opi.Ad primū