iſtinctionis IIQueſtio IIII
ſingulari. De iſta rōne ⁊ de illa ꝓpōne in qͣ fūdat̉ alias patebit. Cōfirmat̉ iſta rō. qꝛ indiuiduū aliqͥd addit ſupra naturā ẜm iſtos. et hecaliqͥd faciēs ꝑ ſe vnū cū illa re vl̓i. qꝛ ſi noͣ. tunceēt aliqͥd qd̓ nec eēt ſb̓a nec accūs. ergo nō vr̄includere ꝯͣdictionē. ꝙ illud additū ꝯſeruet̉ adeo ſine oī naͣ vl̓i adueniēte. qd̓ videt̉ abſurdūTertio ſic. īdiuiduū alicuiꝰ ſpēi pōt creari denouo. ꝙͣtūcūqꝫ maneāt alia indiuidua eiuſdeꝫſpēi pͥus creata vl̓ ꝓducta. ſꝫ creatio eſt ſimpl̓rde nihilo. ita ꝙ nihil eēntiale vel intrinſecumrei ſimpl̓r p̄cedat in eē reali. ergo nulla res nōvariata p̄exiſtēs in quocūqꝫ īdiuiduo ē de eēntia iſtiꝰ indiuidui de nouo creati: qꝛ ſi ſic aliqͥdeēntiale iſti rei p̄cederet. ⁊ ꝑ ꝯn̄s nō creareturergo nō eſt aliqͣ res vl̓is de eēntia iſtoꝝ indiuiduoꝝ. qꝛ ſi ſic. illa p̄exiſteret oī indiuiduo poſtpͥmuꝫ ꝓductū. ⁊ pꝯn̄s oīa ꝓducta poſt pͥmumꝓductum nō crearent̉. qꝛ nō eſſent de nihilo.Pret̓ea oīs res ſingularꝭ pōt ānihilari ſine annihilatōe vel deſtructōe alteriꝰ rei ſingularꝭ. aqͣ in nullo depēdet. ergo pōt iſte hō ānihilaria deo nullo alio hoīe ānihilato vel deſtructo.Sed in ānihilatōe vel intrinſecū rei remanetnec in ſe nec ī alio qͣꝫ in eē reali. ergo nō ē aliqͣtal̓ res cōis vtriqꝫ. qꝛ tūc illa ānihilaret̉. ⁊ perꝯn̄s nullꝰ alius hō remaneret ẜm eēntiā ſuamet qͥlibꝫ hō ſaltē corrūpet̉. qꝛ ānihilata qͣcūqꝫparre deſtruit̉ totū. Si ꝓteruiat̉ ꝯͣ iſtas rōesꝙ aliqͥd creat̉ vel annihilat̉ qn̄ qd̓ libet in illoqd̓ eſt vnū numero in illo creat̉ vel annihilat̉.nō tn̄ oꝫ ꝙ natura cōis ſibi ⁊ alijs creet̉ tūc velānihilaret̉. Cōtra creatio eſt ſimpl̓r d̓ nihiloita ꝙ nihil intrinſecū ⁊ eēntiale rei p̄cedat. ſimil̓r in ānihilatōe nihil rēanet. gͦ ſi aliqͥd een̄tiale rei creabili vl̓ ānihilabili p̄cedat ⁊ rēanꝫnō ānihilabit̉. Cōfirmat̉. qꝛ ita eēntialis ē indiuiduo illa res vl̓is ſic̄ q̄cunqꝫ res ꝑticularis.ita em̄ eēntial̓r ẜm eos ſortes eſt ho. ſic̄ hꝫ hācmateriā ⁊ hāc formā. gͦ ſic̄ ſor̄ nō pōt ānihilarinec creari. niſi tā hͨ materia ꝙͣ hͨ forma crearet̉vel annihilaret̉. ita ſortes nō poterit creari vl̓annihilari niſi hͨ res ſibi eēntialis ſimpl̓r pͥusſit nihil. vl̓ poſtea ſit ſimpl̓r nihil. Sil̓r iſta naͣcōis eſt magꝭ eēntialis ⁊ intrinſeca iſti indiuiduo. ꝙͣ qͥcūqꝫ materia vel potētia materie forme materiali. ſꝫ ſi forma material̓ ꝓducat̉ ī materia pͥma de potētia materie. non creat̉ vel ſiremaneat materia vl̓ potētia materie. nō ānihilat̉ ẜm iſtos. gͦ multo fortiꝰ ſi hͨ res intrīſecaiſti indiuiduo p̄cedat vel ſequat̉. nō creat̉ velnō ānihilat̉. Sil̓r eadem facilitate dicā ꝙ iſtares poterit creari. ſi illud additū nature priusnō ſit purū nihil. dū tn̄ ip̄a natura pͥus ſit purum nihil. cuꝫ vtrūqꝫ ſit ſibi eēntiale. Quīto
arguo ſic. Aut iſte hō vl̓is ſeu cōis ē de eēntiaſortꝭ aut nō: ſi no. ⁊ certuꝫ eſt ẜm iſtos. ꝙ ſor̉ nōeſt de eſſentia iſtiꝰ hoīs coīs. qꝛ tūc iſte hō cōisnō maueret ſine ſorte. qd̓ negāt. gͦ ſūt duo quorū neutrū eſt de eēntia alteriꝰ. tūc qͦro. aut faciūt aliqͥd ꝑ ſe vnū. ⁊ ſi ſic. gͦ ſor̄ nō ē īdiuiduuꝫſꝫ erit ꝑs alicuiꝰ ꝑ ſe vniꝰ. Sil̓r tūc nō plꝰ eſſentialit̓ eſſꝫ hō. ꝙͣ materia aut forma cū qͣ facit ꝑſe vnū. Si nō faciāt ꝑ ſe vnū. ⁊ vnū nō eſt accidēs alteriꝰ. gͦ vtrūqꝫ erit ꝑ ſe ſubſiſtēs exn̄s cūmultis. qd̓ negāt. et ml̓ta alia abſurda q̄ nullꝰſane mētis caperet ſequunt̉. ſi illa res vl̓is nōeſt de eēntia ſortis. nec fac̄ cū aliquo ꝑ ſe vnū.Si dicit̉ ꝙ illa res vl̓is eſt de eēntia ſortis ⁊nō tota eſſentia ſortis. qꝛ tūc nō eſſet res alia aſorte. gͦ eſt ꝑs eſſential̓r ſortis. Ex illo ſequunt̉multa abſurda. Primū qꝛ tūc ſortes nō magiseſſet res ſingularis ꝙͣ vl̓is. qꝛ totū nō magꝭ denoīatur ab vna ſua ꝑte eſſentiali ꝙͣ ab alia. ſic̄ꝯpoſitū nō dicit̉ magis eſſe forma ꝙͣ materia.nec ecōuerſo. ꝙͣuis forma ſit pars pͥncipalior.Scd̓m qꝛ tūc res ſingularis vere eſſꝫ materiarei vl̓is. ⁊ res vl̓is eſſet forma. vel ecōuerſo. qͥaaut illa res ſingularis addita ⁊ vl̓is ſunt eiuſdē rōis aūt alteriꝰ. nō eiuſdē. qͥa tūc nō magiseſſet vna vl̓is ꝙͣ alia Si alteriꝰ. ⁊ oīa q̄ ſunt alteriꝰ rōis ſi faciāt ꝑ ſe vnū. ſe habeāt ſic̄ formamateria. gͦ res vl̓is ⁊ ſingularis ſe hn̄t ſic̄ materia ⁊ forma. Si dicit̉ ꝙ hͦ nō eſt verum. niſiqn̄ vtraqꝫ illarū rerū eſt ſingularis. hͦ nō valetqꝛ eadē facilitate dicā. ꝙ qn̄ vtraqꝫ rerū eſt ſingularis. nō oꝑꝫ ꝙ ſic ſe habeat ꝙ vna ſit materia ⁊ alia forma. Tertio ſequit̉ ꝙ qd̓libꝫ accūseſſet vere ⁊ real̓r cōpoſitū ex diuerſis rebꝰ realit̓ diſtinctꝭ .ſ. ex natura vl̓i tali. ⁊ ex aliquo ſibiaddito. Et vl̓r ſeq̄ret̉ ꝙ tot eſſent res realit̓ diſtincte ī quolibꝫ ſingulari. quot ſunt vl̓ia p̄dicabilia vniuoce de eodē. Ite tūc ſor eſſet alterius rōis a platōne. qꝛ illa addita pluribꝰ eēntdiuerſarū rom. Sexto ſic arguo. omīs res exͣaīaꝫ in gn̓e ſb̓e eſt ſuſceptiua ꝯͣrioꝝ. gͦ ſi ſit aliqua ſb̓a vl̓is ꝟe erit ſuſceptiua ꝯrioꝝ. ſꝫ nullūvl̓e eſt ſuſceptiuū ꝯͣrioꝝ. gͦ nullū tale vl̓e ē resreal̓ i gn̄e ſb̓e. An̄s pꝫ. ꝑ ph̓m ī p̄dicamētis dicētē. ꝙ hͦ eſt ꝓpͥe ꝓpriū ſb̓e. Ꝙ aūt nulluꝫ taleſit ſuſceptiuū ꝯrioꝝ ꝓbo. qꝛ ſic̄ ꝯͣria poſſunt eēin diuerſis īdiuiduis eiuſdē ſpei ſpecialiſſimeita iſta ꝯͣria eſſent ī eodē vl̓i ſimul qd̓ eſt īpoſſibile. ꝯn̄a pꝫ. qꝛ illa īdiuidua ꝯrīa nō p̄n̄t exiſtere. niſi ſua coīa vl̓ia exiſtāt. gͦopꝫ ꝙ illa cōia ꝯͣria ſint ī aliquo ſuſceptiuo pͥmo. ſꝫ nō ſunt prioin aliquo ſingulari. nec ī aliqͥbꝰ ſingularibꝰ. gͦſunt pͥmo ī aliquo vl̓i. vl̓ ī aliqͥbꝰ vl̓ibꝰ. ſꝫ n̄ opꝫꝙ ſint ſil̓ ī aliqͥbꝰ vl̓ibꝰ. gͦ poterunt eſſe ſil̓ in aliquo vl̓i vno. qꝛ poſſibile eſt ꝙ illa ſingl̓aria in
i ij