Tabula alphabeticaIn quattuor lib. ſnīarū

Augmētata realitas. hͦ eſt q̄ ꝑ augmētationēaddit̉ eſt ꝟa qͣlitas: licꝫ ꝑtialis. ibidē F. Itēilla realitas addita p̄t a deo per ſe fieri ſicutilla cui addit̉. ibidē G. Iteꝫ per potentiā deipars addita pōt intuitiue videri ſine ea cuiadditur. ⁊ ecōuerſo: ſꝫ non per potentiā naturalē. ibidem H. Item ꝙ pars addita vniturpriori in augmētatione vnitate homogeneitatis. ibidē P. Itē ꝙ qͣlitas intēſior ⁊ remiſſior nō dr̄nt ſpecie. vn̄ albedo ⁊ calor ⁊cͣ. ſuntſpēs ſpecialiſſime. ibidem T. Iteꝫ quare abalbedinibus eiuſdeꝫ intēſionis: ⁊ ꝑ hoc plusinter ſe ꝙͣ cū alijs conueniētibꝰ nō abſtrahit̉cōceptus ſpecificus eiſdē adeqͣtus. ibideꝫ XAugmētatio quomo fiat. li. iij. q. vi. E. Et quōin augmentatione ſubſtātie ⁊ qualitatis eſtquedā generatio. ibidem NAugmentatio qͣlitatis ⁊ quātitatis quō ſuntdiſſil̓es ⁊ quō ſil̓es. ibidem P. Et quo in augmentatione aīatoꝝ maior eſt dependētia ꝑtium ꝙͣ in augmentatiōe iaīatoꝝ. ibideꝫ TAugmentatio natural̓ ⁊ ſuꝑnatural̓ quō dr̄ntlib. iij. q. vij. G. Et quō in augmentatione forme nō eſt ſtatꝰ. ibidē B. Ubi de eiꝰ diſtīctōeAugmētatio quō dr̄t a gn̓atione. li. iiij. q. xi. OAptiſmū recipieti. vtrū cuilibet imprimat̉ caracͣterli. iiij. q. ij. A. Et rn̄det̉ ꝑ opi. ibi. B.Cuius rōnes improbātur. ibideꝫ CBaptiſmus nō habet quid rei. ibidē E. Itē qͣre ad baptiſmū ſuſcipiendū requirit̉ ꝯſenſusin adulto ⁊ nō in paruulo. ibidem EBaptiſmus. an cuilibet eū digne recipiēti cōferat gratiā ⁊ om̄es virtutes neceſſarias adſalutē. lib. iiij. q. iij. A. Et vtrum tollat omnēculpā. ibideꝫ B. Et vtrū in baptiſmo remittatur omnis pena. ibidem CBaptiſmū tollere oēm culpā eſt ſolū creditū.ibibem F. Sed quō in baptiſmo tollat̉ pena⁊ que pena dimittatur. ibidem G. Cur autēparuulus nō baptiſatus obligetur ad penaꝫeternam oſtendit. ibidem OBeatificus actꝰ an cōſiſtat in praxi an̄ in ſpeculatione. In prologo. q. vltima B BBeatitudo cōſiſtit in duobus actibus intellectus ſcꝫ ⁊ voluntatis: quoꝝ vterqꝫ eſt a ſolodeo. li. i. diſ. i. q. ij. R ⁊ L. Et in prologo. q. xij.que eſt vltima q̄ſtionis qͣrte prīcipalis B BBeatitudo quō quietat volūtatē: cū volūtaspoſſit aliqͥd vltra appetere. li. i. diſ. i. q. iiij. XBeatitudo accipit̉ pro actu beatifico vel proobiecto: ⁊ eſt vltimus finis. li. i. diſt. i. q. v. T.Plura de btitudine dicētur ī verbo fruitio.Beatificus actus. require ſupra actꝰ btīficus

Beatus intellectus vtrū poſſit videre infinita ſimul. lib. iiij. q. xiij. HBonū accipit̉ dupl̓r. lib. i. diſt. iij. q. iij. H. Etlib. iij. q. xiij. SBona mortificata redeūt ꝑ penitentiā. libroquarto queſtionibꝰ. viij. ⁊. ix. AABonitas actus moralis que ſit. Et ꝙ nō oīsdefectus circūſtantie requiſite ad bonitatēactus moralis facit ip̄m malū. ſed tūc qn̄ eliciens actū illū obligat̉ ad hmōi circunſtan:tiam. li. i. diſt. i. q. i. Ante IBonū meritoriū. quere infra Heritū.Arū vel accepiūEēeſſe deo quid ſit. lib. i. diſt. xvij. q. i.F. et I. Et ꝙ de potētia dei abſoluta quis pōt eſſe carus ⁊ acceptus deo ſineoī forma ſuꝑnaturali ſibi inherēte ibidem IEt ꝙ actus poteſt eſſe meritoriꝰ ſiue tali forma ibidem K.Caritate in anima poſita et quacūqꝫ alia forma abſoluta ſuꝑnaturali pōt deꝰ adhuc eamnō acceptare de potētia ſua abſoluta ibideꝫR. Itē ꝙ acceptatio dīna ad vitā eternā eſtmere naturalis ⁊ nō ꝯtingēs ꝓcedēs ex diuina miſericordia. Et ꝙ ſicut ex purꝭ naturalibꝰ mereri nemo p̄t. ita ꝑ nullā formā naturalem vel ſuꝑnaturalē deꝰ neceſſitari poteſt adacceptādū eū. ibidē. H. Et ꝙ hmoi modusdicendi maxime recedat ab errore pelagij heretici ibidem ante M. Item ꝙ multiplex ēcomplacētia diuina ⁊ gn̓alis ⁊ ſpeciai. ⁊ ſpecialis accipit̉ tripl̓r. ibidem poſt N. Utrumaūt aliquis poſſit eſſe charus vel oditus deoſine aliquo inherete nūc vel pͥus ibidem OEt ꝙ nō eſt neceſſe ꝙ deus diligat ex aliquoinductiuo: ſed mere liberaliter diligit quoddiligit ibidem S. Quō aūt deus neceſſariodiligat iuſtitiā caſtitateꝫ ⁊ ceteras virtutesibideꝫ T. Et quomodo aliquis ſine caritateabſoluta formaliter inherēte poteſt eſſe charus deo ibidem LCarus ⁊ acceptuſ pōt eē actus ⁊ meritoriꝰ ſineomni caritate infuſa ⁊c. lib. i. diſt. xvij. q. ij. DSine tn̄ caritate increata q̄ eſt ſpūſſanctusnullus actus pōt eſſe meritorius aut deo acceptus. lib. i. diſt. xvij. q. iij. B. Itē ꝙ ſine caritate infuſa formal̓r inherēte de facto nullꝰactus eſt meritorius ibidemCaritas quō intendit̉ ⁊ augmētat̉ habet̉ lib.pͥmo. diſt. xvij. q. iiij. ⁊. v. ꝑ totas ferme q̄ſtiones. annotata ſunt etiā ſupra Augmētatio.Caritas creata nulla ē nec eē poteſt infinitatametſi quacunqꝫ charitate creata data pōtin īfinitū maior creari. lib. i. diſt. xvij. q. viij. F

Se-

Ba.

Ca.

Bo.